အေၾကာ္စံု ေၾကာ္စားျဖစ္ပံုက~~~~~~

ဆားခ်က္တာ (ေရးထားျပီး မတင္ျဖစ္တာေလးေတြ ျပန္ရွာျပီး တင္ေတာ့ up to date ေတာ့ မျဖစ္ဘူးကြယ္ :D) 

လူေတြ ေျပာေနၾကတယ္... အေၾကာ္စံုကို ၾကြပ္ေအာင္ ဆီပူအိုးထဲ ေရသန္႔ဗူးခြံေတြ ထည့္ေၾကာ္တယ္ဆိုလားပဲ.... ဂ်ာနယ္ ျဖတ္ပိုင္းေလးေတြနဲ႔ ေဖာဝပ္ဒ္ေမးလ္ေတြလဲ ေရာက္လာတယ္... ေနာက္က်ေတာ့ တခါ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး... ဆီထဲထည့္ရင္ ဆီန႔႔ံကေျပာင္းသြားတယ္... ေကာ္ေစ့ေလးေတြကို စားၾကည့္တာနဲ႔ ခံစားၾကည့္လို႔ရတယ္နဲ႔... ေနာက္ၿပီး ေျပာၾကတာ အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္... ဒါမ်ိဳးေၾကာ္လို႔ရတယ္... စမ္းၾကည့္ၿပီးၿပီလို႔ ေျပာတဲ႔ လူေတြလဲ ရွိတယ္... မစမ္းနဲ႔... မီးထေတာက္မယ္လို႔ေျပာတဲ႔ လူလဲ ရွိတယ္... အိမ္ကိုေတာ့ ဖုန္းလွမ္းဆက္လိုက္တယ္... စားခ်င္ရင္ အိမ္မွာပဲ ေၾကာ္စားၾကေတာ့ အျပင္စာေတြ တတ္ႏိုင္သမွ်ေရွာင္ေနာ္လို႔ ေျပာလိုက္ေသးတယ္... အားရစရာပါပဲ အိမ္ကလူေတြ ျပန္ေျဖတာ။ ပူးေတမရွိကတည္းက အပင္ပန္းခံၿပီး အလုပ္ရႈပ္လို႔ အိမ္မွာ ဘာမွ လုပ္မစားတာၾကာလွၿပီတဲ႔.... ပူးေတျပန္လာမွ စားခ်င္တယ္ေျပာလို႔ လုပ္စားတာေတြကိုပဲ စားျဖစ္ေတာ့တယ္တဲ႔။ စားခ်င္တယ္ဆိုလဲ နီးနီးနားနားမွာ ဆိုင္ေတြအကုန္ရွိေနေတာ့ ဆိုင္ကေနပဲ ဝယ္စားၾကတယ္တဲ႔။

ဟုတ္ပါတယ္...ပူးေတတို႔အိမ္မွာ ပူးေတတေယာက္ပဲ ဘယ္သူနဲ႔ တူၿပီး ဒီလိုမ်ိဳး စားစရာေတြ လုပ္ကိုင္စားရတာ ဝါသနာပါေနမွန္းမသိတာ.. သူတို႔ကေတာ့ ပူးေတရန္ကုန္မွာရွိထဲက ပူးေတက မနက္ျဖန္ ဘာလုပ္စားၾကမယ္...ဒီပစၥည္းေတြလိုတယ္...ဒါေတြဝယ္ေပးလို႔ စာရင္းေလးပဲ ညထဲက တို႔ေပးထားလိုက္... မနက္က်ရင္ ပူးေတေတာင္အိပ္ယာက မႏိုးေသးဘူး။ ေစ်းျခင္းေတာင္းက ေအာက္ထပ္မွာ ေရာက္ေနၿပီ... အသားေတြ ဘာျဖစ္ကုန္ေတာ့မယ္။ မထေသးဘူးလား။ ခ်က္မယ္ဆို မခ်က္ေသးဘူးလား။ ဘုန္းႀကီး ၾကြလာေတ့မယ္နဲ႔။ သူတို႔က အဲလိုေန႔မ်ိဳးဆို ေစ်းဆြဲျခင္းခ်ေပးတယ္... အိမ္ကေကာင္မေလးကို္ အဲဒီေန႔ ပူးေတအတြက္ သီးသန္႔ ထားေပးလိုက္တာ... ထမင္းေတာင္ တအိုးမတည္ထားေတာ့ဘူး... စမိတဲ႔ ကိုယ့္မွာပဲ အျပစ္ရွိတာေလ... ခ်က္ေပေတာ့ ဘုန္းႀကီး ဆြမ္းခံႀကြတာမွီေအာင္လို႔။ မမွီရင္ေတာ့လဲ အိမ္မွာရွိတဲ႔ မုန္႔ေလး ေကာ္ဖီမစ္ထုတ္ေလး ေလာင္းလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပူးေတစိတ္ကိုက လူေတြေတာင္ ခ်က္စားၿပီးမွ ဘုန္းႀကီးလဲ ေလာင္းရမွ ျဖစ္မယ္ဆိုတဲ႔ စိတ္နဲ႔ မရအရ ထခ်က္ေတာ့တာပါပဲ။

အခုလဲ သူတို႔ကို အေၾကာ္ကိစၥေလး ေျပာမိပါတယ္။ ပူးေတမရွိထဲက ဘာမွ အေထြအထူး လုပ္မစားဘူး။ ဝယ္ပဲစားေတာ့တယ္ဆိုေတာ့ စိတ္က မေကာင္းပါဘူး။ ခုပဲ ျပန္ၿပီး သြားခ်က္ေပးခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပါက္လာပါတယ္။ ဒါမ်ိဳးေတြေၾကာင့္လဲ အိမ္မွာ ပူးေတ ဘာမွ သိပ္မလုပ္စားျဖစ္တာ ၾကာပါၿပီ။ အရင္ကဆို အိမ္မွာ အပတ္တိုင္းလိုလို ပိတ္ရက္တိုင္း သူငယ္ခ်င္းတေယာက္မဟုတ္တေယာက္ကို ေခၚေခၚၿပီး တခုမဟုတ္တခု ခ်က္စားေလ႔ရွိပါတယ္။ ပူးေတစိတ္က တမ်ိဳးပါ။ ငယ္ငယ္ေလးထဲက (၈ တန္း၊ ၉ တန္းေလာက္ထဲက) တြက္ပါတယ္။ ဘယ္လိုတြက္လဲဆိုေတာ့ ဥပမာအေနနဲ႔ ေျပာရရင္ စကၤာပူမွာ ပူးေတ ၾကာဇံဟင္းခါးစားခ်င္တယ္။ အိမ္မွာ မခ်က္ခ်င္ရင္ စီးတီးေဟာ သြားစားမွ ရပါတယ္။ အသြား ရထားလက္မွတ္ခ ၁က်ပ္ခြဲ (ေက်ာ္မယ္ထင္တယ္ အဲတုန္းက စီးတီးေဟာကို ဝုလန္းကေနသြားတာပါ။)၊ အျပန္လဲ အဲေလာက္ပဲ။ ၂ ေယာက္သြားမယ္ဆို အသြားအျပန္ ၆ က်ပ္ေလာက္ က်ပါတယ္။ ပူးေတက ဘယ္ေတာ့မွ တပြဲနဲ႔ မတင္းတိမ္တတ္ဘူး။ ဟိုေရာက္ရင္ ၂ ပြဲစားမယ္။ မစၥတာပီႀကီးက ၁ ပြဲဆို ၁ပြဲ ၃ က်ပ္ေလာက္ပဲထားဦး၊ ၂ ေယာက္ေပါင္း ၃ပြဲစာကို ၉ က်ပ္။ ခရီးစရိတ္ ၆ က်ပ္။ ၁၅ က်ပ္ကုန္မယ္။ ၂ ေယာက္ထဲစားလို႔ရမယ္။ သြားရလာရ ရထားစီးရတာ ခရီးက ပင္ပန္းေသးတယ္။ (အေရးႀကီးကိစၥ၊ လမ္းၾကံဳလို႔ သြားစားတာမ်ိဳးက တမ်ိဳးေပါ႔။)၊ တကူးတက သြားစားရမယ္ဆို အဝတ္စားတစံုလဲရတယ္။ ျပန္လာရင္ ေလ်ာ္ရတာ၊ မီးပူတိုက္ရတာနဲ႔။ ဒါက ပူးေတအေနနဲ႔ အပ်င္းႀကီးတာလဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ စားတဲ႔ ဘက္မွာျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အရသာက ကိုယ္လိုခ်င္သလိုမရဘူး။ သန္႔ရွင္းမႈ၊ (ရန္ကုန္မွာတုန္းကဆို ဆီလဲမသန္႔ဘူး)၊ လတ္ဆတ္မႈ( မေန႔က တပြဲစာေလာက္အက်န္ေလးကို ဒီေန႔အသစ္ခ်က္တဲ႔ အိုးထဲ ထည့္မေပါင္းထည့္ဘူးလို႔ ဘယ္သူမွ မေျပာႏိုင္ပါဘူး၊ စလံုး ဆိုင္တခ်ိဳ႔ေတာင္ laksa အိုးေတြ ဒီလိုမ်ိဳး ထည့္ေပါင္းဖူးလို႔ ျပႆနာတက္ဖူးေသးတယ္။) ဒီမွာ ေဒၚေရႊပူးေတတို႔ တြက္ပါၿပီ။ ၁၅ က်ပ္ကုန္ၿပီး ဟင္းခ်က္တာေတာ့ မပင္ပန္းဘူး ဆိုေပမယ့္ က်န္တာေတြက ပူးေတ အေပၚမွာေျပာသလိုပဲ။ ၿပီးေတာ့ ၂ ေယာက္ထဲ စားရတယ္... ေနာက္ထပ္ ၁၀ ေဒၚလာေလာက္ထပ္စိုက္လိုက္မယ္။ ပူးေတနဲနဲ ပင္ပန္းခံလိုက္မယ္ဆိုရင္ အိမ္ကလူေတြလဲ အဝစားလို႔ရတယ္(ဥပမာ ၁ ေယာက္၂ပြဲ၊ ၃ ပြဲေပါ႔)။ ပူးေတလဲ ဗိုက္ဆာတိုင္းေႏြးစားလို႔ရတယ္။ အရသာလဲ စံုပလံုေနေအာင္ ကိုယ့္ စိတ္ႀကိဳက္ထည့္စားလို႔ရတယ္။ ကဲ အဲဒီေတာ့ ေနာက္ထပ္ ၃ ပြဲစာေလာက္ပိုက္ဆံ ထပ္အကုန္ခံလိုက္ရင္ တအိမ္လံုးကို ေကြ်းလို႔ရတယ္။ သူတို႔လဲ ျမန္မာအစားစာကို ကိုယ့္လိုပဲ တမ္းတမွာပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြလာမယ္ဆိုလဲ နဲနဲပိုခ်က္လိုက္ရင္ ေအးေအးေဆးေဆး အိမ္မွာ ဗိုက္ရိုက္ၿပီး စားလို႔ရတယ္လို႔.... ကဲ ပူးေတ မေတာ္ဘူးလား။ ဒါေပမယ့္ ဒီအစီစဥ္ကို မစၥတာပီက တခါတေလ သေဘာတူေပမယ့္ အပတ္တိုင္းက်ေတာ့ ပူးေတပင္ပန္းလို႔ဆိုၿပီး မၾကိဳက္ဘူး။

ခုေနာက္ပိုင္း အိမ္က မိသားစုေတြက ဒီလို မခ်က္စားၾကေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ ပူးေတက ခ်က္စားတဲ႔ အခါတိုင္း အဲဒီအေၾကာင္းေတြး၊ ဝမ္းနည္း။ ငါသာဒီမွာ သူမ်ားေတြကို ခ်က္ေကြ်းေနတာ။ ငါ့မိဘေတြ၊ ေမာင္ႏွမေတြကိုက်ေတာ့ ခ်က္ေကြ်းမယ့္သူမရွိဘူးဆိုၿပီး လြမ္းေနတာနဲ႔ မခ်က္စားျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာၿပီ။  :(

မေန႔ကေတာ့ ဒီအေၾကာ္ထဲကို ေရသန္႔ဗူးထည့္ေၾကာ္တဲ႔ ကိစၥကို လက္ေတြ႔စမ္းမယ္။ ဓါတ္ပံုကို တဆင့္ခ်င္းရိုက္သြားမယ္ ၿပီးရင္ လူေတြ တကယ္အမွန္တရားကို သိရေအာင္ လုပ္မယ္ေလဆိုၿပီး အိမ္သားေတြ တေယာက္မွ ျပန္ေရာက္ေသးခင္ တေယာက္ထဲ ျပင္ဆင္ၿပီး သကာလ~~~~:)

ပူးေတတို႔အိမ္မွာ ပူးေတဟင္းခ်က္ေနတုန္း ကေလးမေလးက ၾကြပ္ၾကြပ္ၾကိဳး(ပလတ္စတစ္ ေရာင္စံုႀကိဳး) ေတြ အေထြးလိုက္ယူလာၿပီး ပူးေတခ်က္ေနတဲ႔ မီးဖိုေဘးနားျဖတ္ေလ်ာက္တာ.... ဆီအိုးေပၚပါ မီးေတြထဟပ္လို႔ ပူးေတခမ်ာ ေအာ္လိုက္ရတာ... ကံေကာင္းလို႔ ဆံပင္ေမႊး မီးမေလာင္တယ္... အဲတုန္းက ပူးေတက ဝက္သားလံုးေၾကာ္ေနတာလို႔ထင္တာပဲ.... ဆီအိုးထဲ မီးဝင္တာ။ ဟိုတယ္ေတြက စားဖိုမွဴးေတြ လုပ္ျပတဲ႔ ပံုစံမ်ိဳးျဖစ္တာ။ အဲဒါေလးျပန္ေတြးၿပီး ငါ့တေယာက္ထဲ  လွ်ာရွည္ၿပီး စမ္းသပ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို အဆင့္ဆင့္ အဆင္ေျပစြာ ဓါတ္ပံုရိုက္ႏိုင္ရင္ေကာင္းေသးရဲ႔။ မဟုတ္ပဲ ဆီပူအိုးထဲ ေရသန္႔ဗူးခံြထည့္လိုက္ၿပီး မီးထေလာင္ေနလို႔ (အနဲဆံုးေတာ့ ေဘးအိမ္ေတြက ပလတ္စတစ္မီးေလာင္နံ႔ ေညွာ္ေစာ္နံလို႔ ကြန္ပလိမ္းတက္မွာပဲဆိုၿပီး)အိမ္မွာ ဘယ္သူမွလဲမရွိ၊ သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ မီးေလာင္ေအာင္ မီးရွိဳ႔လို႔ဆို ေထာင္ထဲေရာက္ေနလို႔ ကိုယ့္ေယာက္်ားကေတာင္ လာကယ္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔(လွ်ာရွည္တာကိုးလို႔ေျပာမွာ ျမင္ေယာင္ၿပီး) ေတြးမိၿပီး ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ စမ္းသပ္မယ့္ အစီအစဥ္ေလးကို ျဖတ္သိမ္းၿပီး ရိုးရိုးသားသားပဲ အေၾကာ္ေလးကို ေၾကာ္စားလိုက္တာ ေအာက္မွာ ပံုေလးေတြ.........

ျမိန္ရာ ဟင္းေကာင္း

ခင္ရာ ေဆြမ်ိဳး ျမိန္ရာ ဟင္းေကာင္းတဲ႔

အျမဲတမ္းအျပင္မွာ ဝယ္စားေနေတာ့ တရုတ္ဆိုင္က ထမင္းဟင္းေတြစားရင္စား မစားရင္ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ ဆန္ျပဳတ္ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ဘိုစာ အသားျပားအၾကီးၾကီးေတြကို ကင္မယ္ အာလူးေၾကာ္ေတြ ေျပာင္းဖူးေတြနဲ႔ ေဂၚဖီထုတ္ကို ေမရိုးနီးစ္ေတြနဲ႔သုတ္မယ္ ဒါ ဒါေတြပဲ စားေနရတာ ျမန္မာဆိုင္မွာ ျမန္မာစာစားခ်င္လို႔သြားစားရင္ မုန္႔ဟင္းခါးမ်ားသြားစားမိၿပီဆို စားလို႔ တဝက္မကုန္ေသးဘူး ရင္ေတြတုန္ အသက္ရွဴေတြက်ပ္လာတယ္။ ၿပီးရင္ ေခါင္းေတြမူးလာတယ္။… ၿပီးရင္ တညေနလံုးေရေတြ ငတ္ပါေရာ… ဘာလို႔ဆိုေတာ့ အခ်ိဳမႈန္႔ရဲ႔ တန္ခိုးေတြေလ.. သူမ်ားေတြအတြက္ကေတာ့ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မယ္… မစၥတာပီလဲ မျဖစ္ဘူး။ ပူးေတကေတာ့ မရဘူး အခ်ိဳမႈန္႔စားတာနဲ႔ အဲဒီ လကၡဏာေတြေပၚလာေရာပဲ။ အသက္ရွဴက်ပ္တာမ်ားဆို ညအထိ အိပ္မရဘူး။ အခ်ိဳမႈန္႔ ေရွာင္ခ်င္လို႔ ခ်က္ထားၿပီးသားေတြ မစားခ်င္ဘူး... အသုတ္မွာစားတယ္... အခ်ိဳမႈန္႔လံုးဝမထည့္ဘူးေျပာတယ္... အခ်ိဳမႈန္႔လံုးဝမထည့္ရင္ အရသာမရွိမွာစိုးလို႔ နဲနဲေတာ့ထည့္ေနာ္ဆိုၿပီး မရမက ထည့္ေပးတဲ႔ဆိုင္လဲရွိတယ္... ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ကၾကည့္ေနတာ မ်ားသြားတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းျပန္ႏႈတ္ခိုင္းလိုက္တာ... အိုေကတယ္ စားလို႔ရတယ္... ေခါင္းလဲမမူးဘူး ရင္လဲမတုန္ဘူး။ ေရလဲမငတ္ဘူး။ အဲ ဒါေပမယ့္ မနက္က်ရင္ေတာ့ ပန္းမမျဖစ္ေရာ..ပူးေတကပဲ လမ္းမေတာ္ မယ္ႏုနဲ႔ ဘာေတာ္လဲ မသိဘူး။ တျခားလူေတြစားရင္ ဘာမွ မျဖစ္ဘူး ကိုယ္စားရင္ေတာ့ ပန္းရင္ ပန္း မပန္းရင္ တုန္ ေနေတာ့တာပဲ။ တခါလဲ မဟုတ္ ႏွစ္ခါလဲ မဟုတ္ဆိုေတာ့ ျမန္မာအစားစာကို အျပင္မွာ ဝယ္စားရမွာေၾကာက္လာေရာ။ ဟင္းကအစ အသုတ္ မုန္႔မ်ိဳးစံု ကိုယ့္ကို လုပ္စားတာ မ်ားလာေတာ့တယ္.. အရမ္းစားခ်င္လာၿပီး လုပ္စားဖို႔လဲ အခ်ိန္မရျဖစ္လာမွသာ မလႊဲသာမေရွာင္သာ ဝယ္စားျဖစ္ေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပူးေတ အိမ္မွာခ်က္ၿပီဆို တျခားအစားအေသာက္ေတြ သိပ္ခ်က္ေလ႔မရွိပဲ ျမန္မာအစားစာကိုပဲ အပင္ပန္းခံ အလုပ္ရႈပ္ခံ ခ်က္စား (အဝစား)ေလ့ရွိတယ္။ အိမ္မွာ ဘယ္ေလာက္စပ္တာေတြစားစား ခ်င္တာေတြစားစား ေတာ္ရံုမပန္းဘူး... အခ်ိဳမႈန္႔လဲ လံုးဝမသံုးတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲနဲ႔ တခါတေလ လိုအပ္မယ္ထင္ရင္ နဲနဲပါးပါးသံုးပါတယ္...

အခုလဲ ပူးေတတို႔ ခ်က္စားတဲ႔ ညေနစာေလးတနပ္အေၾကာင္းေရးမလို႔။ ဘာမွ မထူးဆန္းပါဘူး။ လြယ္လြယ္ကူကူပါပဲ။ အဓိက ဇာတ္ေကာင္ကေတာ့ သခြားသီးရခိုင္သုတ္ပါ။ က်န္တာေတြကေတာ့ ပုဇြန္ဆီျပန္နဲ႔ သခြားသီးသုတ္နဲ႔ လိုက္ဖက္ေအာင္ ၾကာဇံဟင္းခါး အၾကမ္းခ်က္ကေလးပါပဲ။ ပုဇြန္ေျခာက္ေၾကာ္ကေတာ့ အရင္ေန႔ထဲကေၾကာ္ထားၿပီးသားလက္က်န္ပါ။

သခြားသီးသုတ္အေၾကာင္းပဲ ေျပာပါမယ္..
ပထမဆံုး သခြားသီး အလံုးၾကီးတလံုးကို အရွည္လိုက္ အလယ္ကေန ထက္ျခမ္းျခမ္းၿပီးေတာ့ အေစ့ေတြထုတ္ပစ္ၿပီး ျခစ္ပါမယ္.. ယိုးဒယား သေဘၤာသီးေထာင္းလိုပံုစံမ်ိဳးပါ.. သခြားသီးကေတာ့ အေရရႊမ္းတဲ႔အသီးမို႔လို႔ အရည္ေတြထြက္ပါတယ္။ အရည္ေတြကို မညွစ္ပစ္ပါဘူး အသုတ္က အရည္ေလးနဲ႔ဆိုပိုစားေကာင္းပါတယ္။

ၿပီးရင္ ၾကက္သြန္နီပါးပါးလွီး နံနံပင္လွီး (နံနံပင္အစား ပင္စိမ္းရြက္ရွိရင္ ပင္စိမ္းရြက္က ပိုေကာင္းပါတယ္) ပုဇြန္ေျခာက္ကို ေရအျမဲေဆးပါတယ္။ လွန္းတဲ႔အခ်ိန္မွာ ဖုန္ေတြဘာေတြ ကပ္ေနမွာစိုးလို႕ပါ။ မွ်င္ငပိ(ငပိစိမ္းစား)ကို ေယာက္မနဲ႔ မီးကင္ပါတယ္... ငရုတ္ေကာင္းေစ႔ေလးေတြကို ေလွာ္ၿပီးေတာ့ ေက်ာက္ဆံုနဲ႔ ေထာင္းပါတယ္။ ငရုတ္ေကာင္းအမႈန္႔ေတြ ၾကိတ္ျပီးသားေရာင္းေပမယ့္ ဒါမ်ိဳးေလး ကိုယ့္ကိုေထာင္းမွ ရခိုင္သုတ္နဲ႔ပိုတူမွာပါ။ ၿပီးေတာ့ ငရုတ္သီးစိမ္းကို ကိုယ္အစပ္ၾကိဳက္သေလာက္ ဒယ္အိုးေလးထဲထည့္ၿပီးေတာ့ ငရုတ္သီးစိမ္းကို ေရျမဳပ္ရံုေလးထည့္ၿပီးေတာ့ ေရခမ္းတဲ႔အထိျပဳတ္လိုက္ပါ။ ဒါဆို ငရုတ္သီးစိမ္း ဘယ္ေလာက္စားစား ဗိုက္မနာေတာ့ပါဘူး။ အဝင္ပဲ ပူၿပီး အထြက္က် ပူရံုပဲပူၿပီး ဗိုက္မနာ ဗိုက္မရစ္ေတာ့ပါဘူး ။ :P

ၿပီးေတာ့ ပံုထဲကအတိုင္း သံပုရာသီးလိုသေလာက္ေလးထည့္ၿပီးေတာ့ အခ်ိုမႈန္႔ၾကိဳက္ရင္ အခ်ိဳမႈန္႔ထည့္ပါ။ ပူးေတကေတာ့ မထည့္ေတာ့ပါဘူး။ ပုဇြန္ေျခာက္ကခ်ိဳၿပီးသားေရာ ငပိကလဲ အခ်ိဳဆိုေတာ့ အခ်ိဳမႈန္႔ထပ္မထည့္ေတာ့ပါဘူး။ ၿပီးရင္ လက္အိတ္ေလးစြပ္နယ္ၿပီး အေပါ႔အငံ အရင္ျမည္းၿပီးမွ အငံေပါ႔ရင္ ထိုင္းငံျပာရည္ေလး နဲနဲထပ္ထည့္ၿပီး (ငံျပာရည္ကို ၾကိဳမထည့္တာက ငပိကလဲ တခါတေလက်ရင္ ငံေနတတ္တာရယ္ တခ်ိဳ႔ပုဇြန္ေျခာက္ကအငံဓါတ္ပါေနတတတ္တာေၾကာင့္ ျမည္းၾကည့္ၿပီး အငံလိုမွ ထပ္ထည့္တာပိုေကာင္းပါတယ္)  ဆီျပန္အသားဟင္းေလးတမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ သူနဲ႔ လိုက္ဖက္မယ့္ ဟင္းခါးေလးနဲ႔ ျမင္းခြာရြက္ဟင္းခါးဆို႔ ဒန္႔သလြန္ရြက္ ဟင္းခါးတို႔နဲ႔ ပိုေကာင္းပါတယ္ရွင္။ ပူးေတကေတာ့ အဲဒီအရြက္ေတြ အဆင္သင့္မရွိတာနဲ႔ပဲ ၾကာဇံဟင္းခါးအလြယ္ေလးခ်က္လိုက္တာပါ။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ တရွဴးရွဴးနဲ႔ စားျမိန္မယ့္ ထမင္းတပြဲကို စားသံုးႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

(သခြားသီးသုတ္ နယ္ၿပီးစားရန္ အသင့္။ လက္အိတ္နဲ႔နယ္မွျဖစ္မယ္ လက္ပူလိမ္႔မယ္ေနာ္။ သခြားသီးေပၚက မဲမဲေလးက ငရုတ္ေကာင္းစိကို ေလွာ္ၿပီးေထာင္းထားတာပါ)

 (ငရုတ္ေကာင္းေစ့နဲ႔ ငပိမီးကင္ရဲ႔ အခ်ိဳးအဆကို သိရေအာင္။ ပူးေတတို႔က ၂ ေယာက္ထဲဆိုေတာ့ ၆ လက္မေလာက္အရွည္ရွိတဲ႔ အလတ္ဆိုဒ္ သခြားသီးတလံုးကိုျခစ္ၿပီးသုတ္တာပါ)

 (ပကာသန မပါတဲ႔ ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ထမင္းဝိုင္းေလး)

 (ၾကာဇံဟင္းခါး အၾကမ္းခ်က္)

  (ပုဇြန္ေျခာက္ေၾကာ္)

 (ပုဇြန္ဆီျပန္ ေရက်န္)

တခါတုန္းက ရဟန္းအစ္မ

Draft ထဲက ပို႔စ္ေလးေတြ တင္လိုက္တာပါ... ပို႔စ္ေတြက Up to date ျဖစ္မေနပါဘူး... ဘေလာ့ေလးအိပ္ေနတာၾကာလို႔ အိမ္ဦးနတ္ၾကီး ရဟန္းခံတုန္းက(၂၀၁၀ စက္တင္ဘာေလာက္က) ေရးထားတဲ႔ ပို႔စ္ေလးနဲ႔ ျပန္ဖြင့္လိုက္တာပါ....

ပူးေတေနေကာင္းေနပါၿပီ... ပူးေတကို အားေပးစကားေျပာ သတင္းေမးႀကေသာ ဘေလာ့ အစ္ကိုအစ္မ ေမာင္ႏွမအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔...

စာမေရးႏိုင္ေသးတာက ပူးေတမအားျပန္ဘူး... ျမန္မာျပည္က ေဆြမ်ိဳးေတြ စကၤာပူ လာလည္တယ္... စကၤာပူမွာ ေနတဲ႔ေဆြမ်ိဳးေတြ ျမန္မာျပည္အၿပီးျပန္မွာမို႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လိုက္ကူညီတာမို႔ အလုပ္အေတာ္ေလးရွဳပ္တယ္...

ၿပီးေတာ့ အလုပ္ ၂ ခုအကူးေျပာင္းမွာ မစၥတာပီႀကီး ခြင့္ ၁၄ ရက္ေလာက္ခံစားခြင့္ရလို႔ ရဟန္းဝတ္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ရဟန္းဝတ္ျဖစ္တယ္။ သူရဟန္းဝတ္ေတာ့ ပူးေတက ရဟန္းအစ္မေပါ႔ေနာ္... :P

ရဟန္းဝတ္ေနလို႔ စေနတနဂၤေႏြရက္ေတြ ပူးေတကိုယ္တိုင္ ခ်က္ၿပီး ဆြမ္းသြားကပ္ရတယ္... ျပန္လာရင္ ေနာက္ရက္ခ်က္ဖို႔ ဝယ္ရတယ္....ၿပီးေတာ့ ေနာက္ရက္ ဆြမ္းခ်ိန္မွီ ခ်က္ျပဳတ္ၿပီးစီးႏိုင္ေအာင္ ျပင္ဆင္ထားရတယ္.... ၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြအတြက္ ဆြမ္းဟင္း ဆြမ္းထမင္းခ်က္၊ အခ်ိဳပြဲအတြက္ မုန္႔ေတြ ကိုယ္တိုင္လုပ္တယ္..တနဂၤေႏြေန႔ေန႔လည္စာ ဧည့္သည္ေတြအတြက္ ဒန္ေပါက္ပဲအလြယ္ဆံုးမို႔ ေအာ္ဒါမွာလိုက္တယ္။ ဒါေတာင္ ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းခ်က္၊ အခ်ိဳပြဲ၊ ဘာညာ ျပင္ဆင္ရေသးတာပဲေပါ႔။... အိမ္က အတူေနအန္တီက ဆိတ္သားဟင္း၊ ပူတင္း အစရွိသျဖင့္ သူကိုယ္တိုင္ လုပ္ေပးတာေတြရွိသလို ပူးေတလုပ္တာေတြကိုလဲ အန္တီက ေန႔တိုင္း ကူညီေပးပါတယ္...အားလဲနာတယ္...ႏွစ္ဖက္ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ လာကူႀကတယ္...ပထမဆံုး ဆံခ်(ဆံရိပ္) တဲ႔ေန႔ကေတာ့ ပိတ္ရက္ထိ ေစာင့္ေနရင္ ရဟန္းဝတ္ရမယ့္ရက္ နည္းသြားမွာစိုးလို႔ ႀကာသပေတးေန႔ႀကီး ဝတ္လို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို မေခၚေတာ့ဘူး... ေခၚလဲလာႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးေလ... မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားစုကေတာ့ သိမ္ဆင္းေလာင္းခ်င္ႀကလို႔တဲ႔..ဒါေပမယ့္ ဦးဇင္းက မေစာင့္ခ်င္ဘူး။ မေစာင့္ႏိုင္ဘူး။ သိမ္ဆင္းေလာင္းတယ္ဆိုတာ သြားစရိတ္၊ လာစရိတ္၊ သိမ္ဆင္းေလာင္းဖို႔ ဝယ္ျခမ္းမွာနဲ႔ သူမ်ားေတြကိုလဲ ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုး ေပးသလိုျဖစ္မွာစိုးတယ္... အားနာၿပီး ဖြင့္ရက္မွာပဲ သိမ္တက္လိုက္တယ္... ပူးေတနဲ႔ အိမ္က အန္တီနဲ႔ပဲ သိမ္ဆင္းေလာင္းလိုက္ႀကတယ္...အားလံုး အဆင္ေျပပါတယ္..

တိုးပါးရိုး ဘုန္းေတာ္ႀကီးငါးပါးနဲ႔ ဦးဇင္းမုနိႏၵ သိမ္တက္တဲ႔ ပံုတခ်ိဳ႔ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္....အခြင့္မေတာင္ရေသးေပမယ့္ ခြင့္ျပဳမယ္လို႔ ထင္လို႔ တင္ထားလိုက္ပါတယ္... း)

ဘုန္းႀကီး ၉ ပါး (သကၤန္းအညိဳနဲ႔က ၄ ပါးက SMC က ၃ပါးနဲ႔ ဦးဇင္းအသစ္ ဦးဇင္းမုနိႏၵ ၊ သကၤန္းလိေမၼာ္ေရာင္နဲ႔ ၅ ပါးက တိုပါးရိုးေက်ာင္းႀကီးက)

ကမၼဝါ ရြတ္ဖတ္ေနႀကစဥ္

ဥဳပဇၨာယ္ ဆရာေတာ္ ဦးရာဇိႏၵနဲ႔ဘုန္းေတာ္ႀကီး ၂ ပါး(တပါးက ရွစ္မိုင္ မစိုးရိမ္ေက်ာင္းကတဲ႔ တပါးက လပြတၱာျမိဳ႔က)၊

အန္တီက ဘုန္းဘုန္းေတြအတြက္ ကပၸိယလုပ္ၿပီး သိမ္ဆင္းေလာင္းထားတဲ႔ ပစၥည္းေတြ ျပန္ေကာက္သိမ္းေပးေနတာ.. :P

ဦးဇင္းဘြဲ႔အမည္က ဦးဇင္းမုနိႏၵ  တဲ႔ .... (ရဟန္းမဝတ္ခင္ တရက္က အရင္ဘြဲ႔အမည္က မုနိႏၵတဲ႔ သန္႔ရွင္းစင္ႀကယ္ျခင္းလို႔ အဓိပၸာယ္ရတယ္လို႔ေျပာသြားေသးတယ္...)

(ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးရာဇိႏၵ)

ဘုန္းႀကီးေတြလဲ ကိုယ့္သပိတ္နဲ႔ကိုယ္ ဘူေဖးပဲ ဘုဥ္းေပးရတယ္တဲ႔။ ...း)

ဘုန္းႀကီးေတြ ဘူေဖး ဘုဥ္းေပးရတာနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ပူးေတေခါင္းထဲ စဥ္းစားမိတာက ဘုန္းႀကီးေတြအေနနဲ႔ တခါထဲ အဝယူသြားၿပီး စားမေကာင္းလို႔ မစားခ်င္လို႔ မကုန္ရင္လဲ မေကာင္းျပန္ဘူး၊ တခါတေလက်ရင္ ျဖစ္တတ္တယ္ေလ... ဘုန္းႀကီး ျဖစ္ျဖစ္ လူပဲျဖစ္ျဖစ္ ရုပ္နဲ႔နာမ္ဆိုတဲ႔ ခႏၶာရွိရင္ ေဝဒနာရွိမွာပဲ။ မစားေသးခင္အခ်ိန္မွာ ဒီေန႔ေတာ့ အစားစားခ်င္စိတ္မရွိဘူးျဖစ္ေနလို႔ အရင္စားသေလာက္ မကုန္ႏိုင္ရင္မေကာင္းဘူးဆိုၿပီး စတိသေဘာနဲ႔ နဲနဲပဲယူသြားလိုက္တယ္ ဆိုပါေတာ့...ၿပီးမွ ကပ္ထားတဲ႔ ဆြမ္းဟင္းတမ်ိဳးမ်ိဳးေႀကာင့္ ခံတြင္းလိုက္လာတယ္ဆိုရင္ ဘုန္းဘုန္းေတြက သကၤန္းတလႊားလႊားနဲ႔ ဟင္းေတြထားထားတဲ႔ ေနရာကို ထယူရမွာလား... ဒကာေတြကို ယူေပးပါဦးလို႔ ေျပာရမလား...ဒါမွမဟုတ္ ယူသြားတဲ႔ နဲနဲေလးနဲ႔ပဲ ေတာ္လိုက္ရမလားလို႔။ ပူးေတအသိဥာဏ္ ေသးေသးေလး ျဖဳတ္ဦးေႏွာက္နဲ႔ စဥ္းစားမိၿပီး ဘုန္းႀကီးေတြ ဘူေဖးဘုဥ္းေပးေနတာ ျမင္ေနရတိုင္း စိတ္မေကာင္းဘူး...ဘုန္းႀကီးေတြအေနနဲ႔ကလဲ အသားက် အဆင္ေျပေနၿပီးသား ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာပါ...

ပထမဆံုးေန႔ကဆို ပူးေတက ဘုန္းႀကီးေတြ ဘုဥ္းေပးလို႔ရေအာင္လို႔ ရန္ကုန္က ငပိရည္က်ိဳေလးကပ္တယ္...ငပိရည္ကိုပါ ဘူေဖးဘုဥ္းရမွာမို႔ ခံုေပၚပဲတင္ထားရမယ္တဲ႔။ ပူးေတက ပန္းကန္လံုးအေသးေလးနဲ႔ ဘုန္းႀကီးေတြ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးတဲ႔ ခံုေပၚမွာပဲ တင္ထားမွ ျဖစ္မွာေပါ႔လို႔.. ငပိဆိုတာ နဲနဲေလးပဲ ထည့္ၿပီးဘုဥ္းေပးမွ အဆင္ေျပမွာေပါ႔လို႔။ တခါထဲ အၿပီး ငပိရည္ေတြကို ထမင္းေပၚပံုဆမ္းသြားလို႔မျဖစ္ဘူးလို႔ ပူးေတက ထင္မိတယ္။ စီးတီးေဟာက ျမန္မာဆိုင္ေတြမွာေတာင္ ငပိေရထည့္ဖို႔ ေကာ္ခြက္အေသးေလးေတြ ခ်ထားေပးၿပီး အဲဒီေကာင္ခြက္ေလးေလးကမွတဆင့္ လိုသေလာက္ေလး ထည့္စားရတာမ်ိဳးေလ....

ေနာက္ၿပီး မဟာစည္ၾသဝါဒခံတဲ႔ေက်ာင္းေတြမွာရွိတယ္။ ေဘာဇနဥ္ မတၱဥဴ (စာလံုးေပါင္း မွားေနလိမ္႔မယ္... ေျပာခ်င္တာက ေဘာဇနင္ မတ္တင္ညဴ )  လက္ရာမက်န္ေအာင္ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးရမယ္ လို႔ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက တင္းက်ပ္စြာ မိန္႔ႀကားခဲ႔တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ လက္ရာမက်န္ေအာင္ဆိုတာက ပန္းကန္ထဲမွာ ထမင္းေစ႔ေလး တေစ႔ေလးေတာင္ မက်န္ေအာင္ ဘုဥ္းေပးရတာပါ...မဟာစည္မွာ ဘုန္းႀကီးေတြေရာ ေယာဂီေတြေရာ ေဝယ်ာဝစၥလုပ္တဲ႔ လူေတြေရာ ဒီလိုပဲ ထမင္းတေစ႔မက်န္ေအာင္ စားသံုးရပါတယ္။ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး မိန္႔ႀကားခဲ႔တာက လူတေယာက္ ထမင္းတေစ႔ ေလလြင့္လိုက္ရင္ လူေပါင္း ၅ေထာင္ေလာက္ ေလလြင့္ရင္ကို ထမင္းငတ္ေနတဲ႔ လူတေယာက္စာ ထမင္းရပါတယ္တဲ႔။ ဆရာေတာ္ႀကီးက ျမန္မာျပည္က လူဦးေရနဲ႔ပဲ တြက္ျပထားခဲ႔တာပါ။ တကမာၻလံုးက လူေတြအေနနဲ႔ တြက္ႀကည့္ရင္ ဆရာေတာ္ႀကီး တြက္ထားတာ နဲေတာင္မွနဲေနပါေသးတယ္။

ဟိုတေလာကေတာင္မွ youtube က video file တခုႀကည့္လိုက္ရေသးတာထင္တယ္...ထိုင္းက ရိုက္တာထင္တယ္။ KFC မွာ ႀကက္ေႀကာ္ ပြဲေတြမွာၿပီး အမ်ားႀကီး ခ်န္ထားခဲ႔တဲ႔ လူနဲ႔ အဲဒီဆိုင္ကေန ႀကက္ေႀကာ္ အရိုးေတြ အႀကြင္းအက်န္ေတြ ေကာက္ၿပီး အိမ္ေရာက္ေတာ့ ဇနီးနဲ႔ သားသမီးေတြ  စားခါနီးမွာ ဘုရားရွင္ရဲ႔ေက်းဇူးေႀကာင့္ စားရတာဆိုၿပီး သားသမီးေတြကို အရင္ဆံုး ဘုရားကို ေအာင့္ေမ႔သတိရခုိင္းတာ။ အဲဒီ youtube video file ေလးၾကည့္ရတုန္းက ရင္ထဲကို တကယ္လာထိတယ္..

အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဟာမစ္တစ္က မဟာစည္ႀကီးက ဆြမ္းစားတာနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ေယာဂီေတြကို သိပ္မတင္းက်ပ္ေတာ့ေပမယ့္ လႈိင္မဟာစည္ကေတာ့ မဟာစည္ႀကီးကထက္ကို တင္းက်ပ္ပါတယ္။ မဟာစည္မွာ ပူးေတရိပ္သာ ဝင္ကာစက first year ေက်ာင္းပိတ္လို႔။ အဲဒီမတိုင္ခင္ေတြကေတာ့ မိုးကုတ္ရိပ္သာမွာပဲ ဝင္ဖူးတယ္... ၿပီးေတာ့ ေရႊေတာင္ကုန္းသာသနာ့ရိပ္သာ။ ညေနဘက္စဝင္တာဆိုေတာ့ ပထမဆံုးေန႔ အတြက္ အာရံုဆြမ္းကို ေနာက္ေန႔ မနက္ ၆ နာရီမထိုးခင္ေလာက္မွာ စားရတယ္... ပူးေတက မနက္အေဆာႀကီးဆို ဘာမွမစားတတ္ဘူး။ အရည္ေလာက္ေလးပဲ ေသာက္တတ္တာ။ ပထမဆံုးေန႔မွာ ထမင္းနဲ႔ ပဲကတီပါျပဳတ္ေႀကာ္ ၿပီးေတာ့ အခ်ိဳပြဲအတြက္ ေကာ္ဖီ ကိတ္ ၂ မ်ိဳးေလာက္ ဘီစကစ္ ဒါမ်ိဳးေလးေတြ ခ်ထားတယ္...မစားခင္မွာလဲ ဆရာေလးက ဒီေန႔ ဆြမ္းကို ဘယ္သူေတြကလွဴဒါန္းတာျဖစ္ေႀကာင္းနဲ႔ အလွဴရွင္မ်ားကို သာဓုေခၚခိုင္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ဆရာေလးက မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး မိန္႔ႀကားခဲ႔တဲ႔ မကုန္ႏိုင္ဘူးထင္လွ်င္ ၾကိဳတင္ဖယ္ခ်န္ၿပီးေတာ့ ေဘာဇနဥ္မတၱညဴ လက္ရာမက်န္ေအာင္ စားသံုးၾကပါလို႔ ေယာဂီေတြကိုေျပာပါတယ္...ပူးေတက အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆရာေလးေျပာသြားတာ သတိမထားမိလိုက္ပါဘူး... စားတဲ႔အခါက်ေတာ့ မနက္အေစာၾကီးကို ထမင္းမစားတတ္ေတာ့ ၂ လုတ္ ၃ လုတ္စားၿပီးေတာ့ ဆက္မစားႏိုင္ေတာ့ပါဘူး...ဆရာေလးေျပာခဲ႔တုန္းကလဲ ေသခ်ာနားမလည္လိုက္ေတာ့ ကိုယ္မစားခင္ ၾကိဳတင္ဖယ္ထားဖို႔ ေပးထားတဲ႔ စတီးဇလံုအလြတ္ေလးေတြထဲလဲ ၾကိဳမဖယ္ထားလိုက္မိပါဘူး... ၃ လုတ္ေလာက္စားၿပီးေတာ့ အခ်ိဳပြဲအတြက္တိုက္တဲ႔ ေကာ္ဖီေလးနဲ႔ ကိတ္မုန္႔ေလးတခ်ပ္စားၿပီး တရားမွတ္ရမယ့္ ဓမၼာရံုကို ျပန္လာလိုက္ပါတယ္... ဓမၼာရံုေရာက္ၿပီး တရားမွတ္လို႔ျပီးေတာ့ အိပ္ေဆာင္ျပန္ေရခ်ိဳးခါနီးက်ေတာ့ မနက္က ဆြမ္းစားေဆာင္ကဆရာေလးက ၾကြလာၿပီး ပူးေတကို ေယာဂီ မနက္က ဆြမ္းေတြ မကုန္ခဲ႔ဘူး။ အမ်ားၾကီး သြန္ပစ္ရတယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ မနက္က ဆရာေလးေျပာတဲ႔အထဲမွာ ေဘာဇနင္ မတ္တင္ညဴအေၾကာင္းကိုေသခ်ာရွင္းျပပါတယ္... ဒါနဲ႔ ပူးေတလဲ ေသခ်ာနားမလည္မိလို႔ ျုဖစ္သြားတဲ႔အေၾကာင္းကိုေျပာျပၿပီး ေနာက္မျဖစ္ေအာင္ လိုက္နာပါမယ္လို႔ ဆရာေလးကို ဂတိေပးခဲ႔ ပါတယ္... အဲဒီကေန အခုထိ ပူးေတဟာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ အစားအေသာက္ေတြကို မေလလြင့္ေအာင္ စားပါတယ္... ထမင္းဆိုလဲ အရင္စားေကာင္းမေကာင္း မေသခ်ာရင္ နဲနဲပဲထည့္ၿပီးေတာ့ စားပါတယ္။ ကုန္သြားမွ ထပ္လိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ ထပ္ျဖည့္ပါတယ္.. ဒီက ေဟာ္ကာစင္တာေတြမွာ ထမင္းစားမယ္ဆိုရင္လဲ ထမင္းနဲနဲပဲထည့္ခိုင္းပါတယ္...ဟင္းလဲ ၂ မ်ိဳးေလာက္ပဲ တခါတေလ ဗိုက္အရမ္းဆာတဲ႔အခါမ်ိဳးမွ ၃ မ်ိဳးေလာက္ပဲ ထည့္ခိုင္းပါတယ္.. ထည့္ခိုင္းတာနဲသြားလို႔ စားေကာင္းလို႔ မဝတာမ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဗိုက္အရမ္းဆာလို႔ မဝတာမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ သစ္သီးတမ်ိဳးမ်ိဳး ဒါမွမဟုတ္ရင္ အသီးေဖ်ာ္ရည္လိုဟာမ်ိဳးေတြ ေသာက္လိုက္ပါတယ္...တခါတေလ ထမင္းဆိုင္ကခ်က္ထားတဲ႔ ဟင္းေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ကိုယ္ကၾကိဳက္ေနတယ္ စားခ်င္ေနတယ္... ဗိုက္ကလဲ အကုန္မဆန္႔ဘူးလို႔ သိတဲ႔အခါမ်ိဳးေတြက်ေတာ့ မစၥတာပီၾကီးကို ပူးေတစားခ်င္တဲ႔ဟင္းေတြ ယူခ်ိုင္းပါတယ္... ပူးေတလဲ ပူးေတစားခ်င္တဲ႔ ဟင္းမ်ိဳးယူၿပီးေတာ့ သူ႔ထဲက ယူစားပါတယ္.. အရင္ အေၾကာင္းမသိခင္ကဆို သူနဲ႔ ပူးေတခဏခဏ စကားေျပာရပါတယ္... သူက ကိုယ္စားခ်င္ေနတာပဲ မွာစားလိုက္ေပါ႔ ဘာကိစၥ ဘာကိုႏွေျမာေနတာလဲ မကုန္ႏုိင္ရင္ ခ်န္ခဲ႔လိုက္ေပါ႔လို႔ ပူးေတကို အျမဲေျပာေလ့ရွိပါတယ္..၂၀၀၉ ရန္ကုန္ျပန္ေတာ့ လင္မယား ၂ ေယာက္ လႈိင္မဟာစည္ကို ၉ ရက္ဝင္ၾကပါတယ္.. အဲဒီမွာ သူသိသြားတဲ႔အခါက်ေတာ့ ပူးေတအစားအေသာက္ေတြကို ဘာေၾကာင့္ေခြ်တာလဲဆိုတာ သူသိသြားပါတယ္... သူလဲ ပူးေတေလာက္ၾကီးလိုက္မေခြ်တာႏိုင္ေပမယ့္ အရင္လိုေတာ့ အရမ္းၾကီးေလလြင့္ေအာင္ မလုပ္ေတာ့ပါဘူး... အဲဒီမွာေခြ်တာလိုက္လို႔ တေန႔ကို တက်ပ္တန္သည္ ၂ က်ပ္တန္သည္ ပိုထြက္လာတာေလးေတြကိုလဲ ပူးေတတို႔ လင္မယား ၂ ေယာက္လံုးစုဘူးနဲ႔ စုထားၿပီး သပ္သပ္လွဴပါတယ္..အဓိကကေတာ့ ျမန္မာျပည္က လိုအပ္ေနတဲ႔ ေနရာေတြနဲ႕ လွိဳင္မဟာစည္ကို ပိုလွဴျဖစ္ပါတယ္...

(ေယာဂီမ်ား ဆြမ္းစားေနႀကစဥ္)

(ျဖည့္စြက္ခ်က္) ဦးဇင္းမုနိႏၵ လူဝတ္ျပန္ထြက္လာေတာ့ SMC မွာ ဘုန္းၾကီးေတြ (ဆရာေတာ္ၾကီးကအစ) ဘူးေဖးလို ဆြမ္းဘုန္းေပးရတာကို ပူးေတစိတ္မေကာင္းဘူးလို႔။ ဦးဇင္းမုနိႏၵေရာ ဆြမ္းဘုန္းေပးရတာ ဘယ္လိုေနလဲလို႔ မျပည့္စံုမွာစိုးတယ္လို႔ ပူးေတက မစၥတာပီကိုေမးၾကည့္ေတာ့ သူက အဆင္ေျပပါတယ္တဲ႔ ေကာင္းပါတယ္တဲ႔ ဒီမွာလဲ ဆြမ္းေတြ ဆြမ္းဟင္းေတြ waste မျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ႔တဲ႔... စလံုးေတြပါ တရားလာထိုင္ၾက ဆြမ္းလာကပ္ၾက သူတို႔လဲ ထမင္းစားတယ္ဆိုေတာ့တဲ႔ ဒါမ်ိဳးမွလဲ ႏိုင္ငံျခားသားေတြပါ ကိုယ့္ျမန္မာေက်ာင္းမွာ တရားလာအားထုတ္ ကိုယ့္လူမ်ိဳး ဘာသာကို ေလးစားၾကမွာေပါ႔တဲ႔...မဟုတ္ရင္ဆရာေတာ္ေတြ ဘုန္းဖို႔ ပန္းကန္ေတြနဲ႔ကပ္၊ ဆရာေတာ္ေတြ ဘုန္းၿပီးလို႔ ပိုတာေတြကို လူေတြကိုျပန္ေကြ်းမယ္ဆို ကိုယ့္ျမန္မာေတြအတြက္က ဘာမွ မျဖစ္ေပမယ့္ သူတို႔ေတြက ေနာက္ဘယ္လာေတာ့မလဲတဲ႔။ သူမိန္႔တာလဲ (အဲ သူေျပာတာလဲ) ဟုတ္တာပဲ။

လြန္ခဲ႔တဲ႔ တလခြဲ(၂၀၁၂ ခုႏွစ္ မတ္လလယ္)ေလာက္ က ဖားေအာက္ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႔ေက်ာင္းမွာလဲ ဆြမ္းသြားကပ္ေတာ့ ဆရာေတာ္ေတြက ဘူေဖးလိုေတာ့ ထယူစရာမလိုဘူး... ဆြမ္းဟင္းပန္းကန္ေတြနဲ႔ေတာ့ကပ္တယ္... ဒါေပမယ့္ ဆရာေတာ္ေတြက ဆြမ္းဟင္းတမ်ိဳးကို တခါပဲခပ္တယ္.. ခပ္ၿပီးတာနဲ႔ ေဘးနားမွာ ကပၸိယေတြက ေစာင့္ေနၿပီးေတာ့ တခြက္ၿပီးတခြက္ ျပန္ျပန္စြန္႔လိုက္ေရာ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ စားပြဲေပၚမွာ ဆြမ္းဟင္းရည္ေသာက္ ပန္းကန္ေလးေတြပဲက်န္ခဲ႔ေတာ့တယ္။ အဲဒီပိုက်န္တာေတြကို လူေတြက ဆက္စားၾကရတာ.. ဒါမ်ိဳးေလးကို ပိုသေဘာက်မိသလိုပဲ။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြကို အျပစ္ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး... ဒါကေတာ့ ပူးေတတေယာက္ထဲ အျမင္သပ္သပ္ပါ။ အားလံုးကေတာ့ သာသနာျပဳေနၾကတဲ႔ ရဟန္းဆရာေတာ္ၾကီးေတြပါ.. ပူးေတအားလံုးကို ရိုေသေလးစားပါတယ္.. ဘယ္သူက ေကာင္းတယ္..ဘယ္သူကဆိုးတယ္လို႔ေျပာလိုရင္းမဟုတ္ပါဘူးလို႔။ လက္ရွိလဲ ေက်ာင္းအားလံုးကို အဆင္ေျပသလို အလွဴအတန္းရွိတိုင္း အလွည့္က်သေဘာမ်ိဳးနဲ႔ ဆရာေတာ္မ်ားကို ပင့္ေလွ်ာက္လွဴဒါန္းေလ့ရွိပါတယ္... ပုဂိၢဳလ္စြဲ ေက်ာင္းစြဲ ေဒသစြဲမထားပါဘူး.. အမွန္တိုင္းဝန္ခံရရင္ေတာ့ ျမန္မာျပည္က ေက်ာင္းေတြ စာသင္ေက်ာင္းေတြကို ဒီကထက္ေတာ့ ပိုလွဴမိပါတယ္လို႔။ ကိုးကြယ္မႈ ယံုၾကည္မႈကေတာ့ အားလံုးအတူတူပါပဲလို႔။

ဘာသာေရးနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ႔ ပို႔စ္လိုျဖစ္ေနေတာ့ ေရးရတာနဲနဲလန္႔တယ္... ကိုယ္ဆိုလိုခ်င္တာတမ်ိဳး စာဖတ္သူ ရသြားတဲ႔ message က တမ်ိဳးျဖစ္မွာေၾကာက္တယ္..

အားလံုးပဲ က်န္းမာရႊင္လန္းၾကပါေစရွင္...အရင္က အစားအေသာက္ေတြကို သတိမထားမိပဲ အေလအလြင့္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ႔ဖူးၾကတယ္ဆိုရင္ ဒီေန႔ကစလို႔ နဲနဲ နဲနဲစီ သတိထားၿပီး မေလလြင့္ေအာင္ ဂရုစိုက္ၿပီး မစားႏိုင္တဲ႔ လူေတြကို ေကြ်းၾကရေအာင္ေနာ္... :D

Please Do not waste the food, A lot of people are hungry in the world.

ျမစ္ဧရာ အဓြန္႔ရွည္ က်န္းမာႏိုင္ပါေစ

စာမေရးတာ အေတာ္ေလးကို ၾကာသြားပါၿပီ။ ေရးဖို႔လဲ ဘာအေၾကာင္းကို ဘယ္လို စေရးရမယ္မသိျဖစ္ေနတယ္။ သူငယ္ခ်င္း သက္တန္႔ခ်ိဳကေတာ့ ဘေလာ့ဂါဆိုတာဘာလဲ ဆိုၿပီး တက္ဂ္ပို႔စ္ ေရးခိုင္းထားပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေရ ကိုယ္တိုင္က ဘေလာ့ေရးေနေပမယ့္ တကယ့္ဘေလာ့ဂါအစစ္မဟုတ္ပဲ အမည္ခံ ဘေလာ့ဂါသက္သက္လို ျဖစ္ေနတဲ႔သူဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေရးခိုင္းတဲ႔ ေခါင္းစဥ္က အေတာ္ေလးခက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရးေပးပါမယ္လို႔။ ဘယ္ေတာ့လဲ ဆိုတာေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။ ေနာက္ႏွစ္ ဘေလာ့ေဒးက်မွ ေပါင္းေရးျဖစ္မလားပဲ။  အခုေတာ့ အမ်ိဳးသားေရးျဖစ္တဲ႔ ဧရာဝတီျမစ္ၾကီးအေရး မမေရႊစင္ဦးႏိႈးေဆာ္ထားတာေတြ႔ေတာ့ ကိုယ္လဲျမန္မာျပည္သားတေယာက္အေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္ၾကီးရဲ႔ အသက္ေသြးေၾကာျဖစ္တဲ႔ ျမစ္ၾကီးဧရာကို ေရရွည္တည္တန္႔လိုတဲ႔စိတ္နဲ႔ ဒီပို႔စ္ေလး တပုဒ္ေရးခ်င္မိတယ္။  နဂိုထဲက စာေရးမေကာင္းေတာ့ ဖတ္လို႔ေကာင္းေအာင္လို႔ ပူးေတမေရးတတ္ပါဘူး။ ဒီပို႔စ္ကို ျမန္မာျပည္သားတေယာက္အေနနဲ႔ အမိျမန္မာျပည္ကို ခ်စ္တဲ႔စိတ္ (ပူးေတႏိုင္ငံေရးေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္သူမဆို ကိုယ္႔ေမြးရပ္ေျမကိုေတာ့ ကိုယ္ခ်စ္ၾကတာပဲေလ။) တစ္ခုထဲနဲ႔ပဲ ပူးေတကို ဒီပို႔စ္ေလး ေရးခြင့္ျပဳပါလို႔ ။

ညတုန္းကမွ ဘေလာ့ေတြလိုက္ဝင္ဖတ္ရင္းနဲ႔ မမေရႊစင္ရဲ႔ ဘေလာ့ဂါေတြကို ႏိႈးေဆာ္ထားတာေလး ဖတ္လိုက္ရတယ္။ ဒါနဲ႔အခ်ိန္မွီေလးရယ္ ဧရာဝတီအေၾကာင္း အန္တီစု အပါဝင္ ျမန္မာျပည္သားေတြ၊ အသိပညာရွင္၊ အတတ္ပညာရွင္ေတြ၊ စာေပပညာရွင္ေတြ၊ မီဒီယာေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ေျပာေနၾကတာေတြ၊ လႈပ္ရွားေနၾကတာေတြ ၾကားသိျမင္သိေနရသေလာက္ တခုမွကို စိတ္ခ်မ္းသာစရာ မေကာင္းခဲ႔ပါဘူး။ တခါ မအိမ္႔ခ်မ္းေျမ႔ ဘေလာ့မွာလဲ သြားသြားဖတ္မိတယ္။ အစ္မက နဂိုထဲက စာေရးေကာင္းတဲ႔အျပင္ ခံစားခ်က္နဲ႔ထပ္ေပါင္းေရးလိုက္ေတာ့ အစ္မေရးတဲ႔ ပို႔စ္ေလးဖတ္ၿပီး မ်က္ရည္ပါက်မိတယ္လို႔ ေျပာရင္ ပူးေတပိုတယ္လို႔မ်ား ေျပာၾကမလားပဲ။

ခုမနက္ ကိုသတိုးရဲ႔ ပို႔စ္ေလးသြားဖတ္မိေတာ့လဲ အဂၤုလိမာလဇာတ္နဲ႔ ပမာျပေရးထားပံုေလးက ရင္ထဲကို နင့္ကနဲ ထိသြားေစတယ္။

ပူးေတအနီးကပ္သိခြင့္ရတဲ႔ ဧရာဝတီအေၾကာင္းေျပာရမယ္ဆိုရင္ ပူးေတတို႔ငယ္ငယ္က ရန္ကုန္ကေန ဇလြန္ျမိဳ႔က ျပည္ေတာ္ျပန္ဘုရားၾကီးကိုသြားရင္ ေညာင္တုန္းျမိဳ႔ကဇက္ဆိပ္ကေန ဧရာဝတီျမစ္တဖက္ကမ္းကိုကူးဖို႔ ဇက္နဲ႔ကူးရတယ္။ အဲမွာဇက္တခါကူးဖို႔အေရး ၃၊ ၄ နာရီေလာက္ေစာင့္ရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေတြတုန္းက ကေလးဆိုေတာ့ အိပ္ကငိုက္၊ ျခင္ကကိုက္၊ တခါမွလဲ ေရလမ္းခရီးမသြားဖူးေတာ့ ဇက္စီးရင္း ျမစ္ျပင္ကိုၾကည့္ရမယ္ဆိုတာသိေနေတာ့ ျမန္ျမန္စီးခ်င္ေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ျဖတ္ရတဲ႔ျမစ္ၾကီးကို အိမ္က အေမေတြ အေဒၚေတြ ေျပာျပလို႔ ဧရာဝတီျမစ္ၾကီးဆိုတာသိေနတယ္။ ပူးေတငယ္ငယ္က စာထဲကသင္ရတဲ႔အေၾကာင္းအရာေတြ အျပင္မွာျမင္ရေတြ႔ရရင္ အရမ္းစိတ္ဝင္စားတာပဲ။ အျပန္က်ရင္လဲ မနက္အေဆာၾကးထလာၾကရလို႔ ပင္ပန္းၿပီး ကားေပၚေရာက္ရင္ အိပ္ခ်င္ေနၿပီ။ ကေလးဆိုေတာ့ ကားေလးစထြက္တာနဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ျမစ္ဆိပ္ေရာက္လို႔ ဇက္ကူးဖို႔ေစာင့္ၿပီိဆိုတာနဲ႔ တန္းနိုးၿပီး ထေဆာ့ေတာ့တာပဲ။ ဇက္ကူးၿပီဆိုရင္လဲ လူၾကီးေတြက ကားေပၚကဆင္းရင္ ကေလးေတြ ကားေတြၾကားထဲညွပ္မွာ ေပ်ာက္မွာဆိုးလို႔ ကားေပၚကေန မဆင္းခိုင္းဘူး။ ပူးေတတို႔က ဇက္ေပၚဆင္းခ်င္တယ္။ ျမစ္ေရျပင္ကို ၾကည့္ခ်င္လို႔ မရမက ပူဆာခဲ႔ၾကတာ အခုထိမွတ္မိေနေသးတယ္။

ေရႊစက္ေတာ္သြားရင္လဲ မင္းဘူးမွာထင္တယ္။ ျမစ္ကိုဇက္နဲ႔ကူးရတာ။ ေရႊစက္ေတာ္ကေတာ့ ၂ ခါပဲ ေရာက္ဖူးတယ္။ ငယ္လည္းငယ္ေတာ့ သိပ္မမွတ္မိဘူး။ ဒီေလာက္ ပါပဲ။ ပူးေတနဲ႔ ဧရာဝတီ ေတြ႔ဆံုခဲ႔ၾကပံုေပါ႔။ ဒါေပမယ့္ ပူးေတ အခုလို ကိုယ့္ႏိုင္ငံကျမစ္ၾကီးက ဒီဆည္ၾကီးေဆာက္ၿပီး ေနာင္အႏွစ္ ၃၀ အတြင္းမွာ ဒ႑ာရီလို ျဖစ္က်န္ရစ္ေတာ့ဆိုတာကို ေတြးၾကည့္ယံုနဲပတင္ ဝမ္းနည္းခံစားရပါတယ္။ ေျပာသေလာက္ၾကီးလဲ မပ်က္စီးႏိုင္ပါဘူး။ ေရာဂါၾကီးေနၾကတာသက္သက္ပါ။ ေသေလာက္တဲ႔ထိ ျဖစ္မသြားႏိုင္ဘူးလို႔ဆိုရင္ေတာင္မွ အနည္းနဲ႔ အမ်ား ပ်က္ဆီးထိခိုက္ႏိုင္္မယ္ဆိုတာ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံက ဆည္ၾကီးေတြေဆာက္လုပ္ခဲ႔ၿပီးေနာက္ပိုင္း ပ်က္စီးခဲ႔ၾကတဲ႔ သူတို႔ႏိုင္ငံက ျမစ္ၾကီးေတြရဲ႔ သာဓကဆိုးေတြကုိၾကည့္ၿပီး ေတာ္ရံုလူေတာင္မွ သိႏိုင္ပါတယ္။  

ပူးေတလို ျမစ္ၾကီးနဲ႔ တိုက္ရိုက္ပက္သက္မႈ မရွိတဲ႔လူေတာင္ ခံစားရတယ္ဆိုရင္ ျမစ္ၾကီးနဲ႔ အနီးကပ္ တသားတည္း ဒိုးဒူေဘာင္ဘက္ စီးပြားရွာ၊ျမစ္ၾကီးကို မွီခိုၾကီးျပင္းလာၾကရတဲ႔ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္က တိုင္းရင္းသား ျပည္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ခံစားရမယ္ဆိုတာ မွန္းဆၾကည့္လို႔ရပါတယ္။

ခုတေလာ ဒီသီခ်င္းေလးကိုပဲ ႏႈတ္မွာ တိုတိုးေလးဆိုေနမိတယ္... အမ်ိဳးသား အားကစားပြဲေတာ္လား ေက်ာင္းသားအားကစားပြဲေတာ္လား မမွတ္မိေတာ့ဘူး က်င္းပတုန္းက အေကာ္ဒီယံ ဦးအုန္းေက်ာ္ ေရးစပ္ခဲ႔တာလို႔ထင္တယ္...

ေတာင္ေပၚေျမျပန္႔မွ ေမာင္ႏွမညီအစ္ကိုမ်ား

ေပါင္းစည္းထားျခင္းကို ျပည္ေထာင္စုဟုေခၚပါသည္။
ျမန္မာျပည္ရဲ႔ အလွ ရိုးမနဲ႔ ဧရာဝတီ၊
သံလြင္၊ ခ်င္းတြင္း စစ္ေတာင္း ၊ ေရႊလီ
တည္ရွိေနသမွ် စည္းဆင္းေနသမွ်
တနယ္စီသားခ်င္းေတြ ခ်စ္ၾကသည္။ ေသြးခ်င္းေတြ ခ်စ္ၾကသည္။ ေနာင္နွစ္မွာ ေတြ႔ၾကမည္။ ေသြးခ်င္းတု႔ိေရ ႏႈတ္ဆက္သည္....

တိုင္းရင္းသားျပည္သူေတြ ဆိုတာရွိလို႔လဲ ျပည္ေထာင္စုဆိုတာၾကီး ျဖစ္တည္ေနလာပါ။ ျပည္ေထာင္စုၾကီးမွာရွိတဲ႔ သယံဇာတ အရင္းအျမစ္အားလံုးက ျပည္ေထာင္စုသားအားလံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္ပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုသားအားလံုး ပိုင္ဆိုင္ပါတယ္။

ဒီစီမံကန္းကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနၾကတဲ႔ ဝန္ၾကီးနဲ႔အဖြဲ႔ဟာ ျပည္ေထာင္စုသားအားလံုးပိုင္ဆိုင္တဲ႔ အရင္းအျမစ္ကို အေျခခံၿပီး တည္ေဆာက္မွာမို႔ ျပည္ေထာင္စုသားေတြအက်ိဴးအတြက္ အဓိကၾကည့္ေပးရမွာပါ။ ျပည္သူေတြအမ်ားစုမွာ အက်ိဳးအျမတ္မရွိရင္ တိုင္းျပည္မွာလဲ အက်ိဳးမရွိႏိုင္ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒီလိုေတြေျပာတာ ပူးေတႏိုင္ငံေရးေတြ နားလည္လို႔ေျပာေနတာလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ မိသားစုတခုအေနနဲ႔ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ မိသားစုညီအစ္ကိုေမာင္ႏွေတြအားလံုးပိုင္တဲ႔ ဘိုးဘြားပိုင္ပစၥည္းတစ္ခုကို မိသားစုဝင္အခ်ိဳ႔၊ ညီအစ္ေမာင္ႏွမ တခ်ိဳ႔ သေဘာတူရံုနဲ႔  ျပဳျပင္ခြင့္၊ ေရာင္းခ်ခြင့္၊ ခဲြေဝပိုင္ခြင့္ မရွိၾကဘူး။ တဦးတေယာက္က ကန္႔ကြက္ခဲ႔ရင္ေတာင္မွ ဒီလူ နားလည္သေဘာေပါက္လာၿပီး သေဘာတူညီလက္ခံလာတဲ႔အထိ ေစာင့္ရတာ လူမႈဥပေဒေဘာင္မွာကိုက ျပဌာန္းသေဘာတူထားပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔ ပူးေတအေနနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုၾကီး ျပိဳကြဲမွာ မလိုလားပါဘူး။ ျပည္ေထာင္စုၾကီး မျပိဳကြဲေစခ်င္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စုသားတိုင္း ခ်စ္ၾကတဲ႔ ျပည္ေထာင္စုၾကီးအတြက္ ျပည္သူကပိုင္ေသာ မိခင္ဧရာဝတီျမစ္ၾကီးကို မျဖစ္မေန တခုခု လုပ္ရမယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ျပည္သူအားလံုး သေဘာတူၾကည္ျဖဴဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ ထင္ျမင္ယူဆမိေၾကာင္းနဲ႔ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ မိခင္ဧရာဝတီကို သဘာဝအတိုင္းသာ ျပဳစုေစာင့္ရင္းနဲ႔ သက္တမ္းရွိသေလာက္ စီးဆင္းေစခ်င္မိေၾကာင္း .....

(ပူးေတမွာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး၊ ဆည္တည္ေဆာက္ေရး အစရွိတဲ႔ နည္းပညာပိုင္းေရာ၊ ဗဟုသုတပိုင္းေရာ၊ ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ နည္းဗ်ဴဟာ၊ ဗဟုသုတမ်ားလံုးဝမရွိပါသျဖင့္ ပူးေတအထက္မွာေရးခဲ႔တာေေတြက အမွားပါခဲ႔ရင္ ခြင့္လႊတ္ပါလို႔။ ဘိုးဘြားအေမြႏွစ္ပစၥည္းတခုကို ဆံုးရံႈးခါနီးတြင္ခံစားရတဲ႔ ခံစားခ်က္မ်ိဳးျဖင့္သာ ခံစားေရးသားခဲ႔ပါေၾကာင္း ဝန္ခံပါရေစ...)

အမိျမန္မာျပည္ တည္ရွိေနသမွ် ဧရာဝတီလည္း က်န္းမာခ်မ္းသာစြာျဖင့္ အဓြန္႔ရွည္ စီးဆင္းႏိုင္ပါေစလို႔

စာဖတ္သူ အားလံုးကို ေလးစားခင္မင္စြာျဖင့္
ပူးေတ

P.S>>> အခ်ိန္မရေတာ့လို႔ မမအိမ္႔တို႔ ကိုသတိုးတို႔ရဲ႔ ပို႔စ္ေတြ မလင့္ခ္ေပးလိုက္ရဘူး။ (လင့္ခ္ဖို႔က အခြင့္ေတာင္းတာနဲ႔ ဘာနဲ႔ၾကာသြားမွာဆိုးလို႔) မနက္ျဖန္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ခြင့္ေတာင္းၿပီး လင့္ခ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ႔မယ္။ မဖတ္ရေသးတဲ႔ လူေတြ ဖတ္လို႔ရေအာင္ရယ္၊ ကိုယ္ျပန္ဖတ္ခ်င္ရင္ အလြယ္တကူသြားလို႔ရေအာင္ရယ္ လင့္ထားမယ္စိတ္ကူးတယ္။ :)

ဝဲထူေလးပါ

ဘေလာ့ေလးကို ရန္ကုန္ကျပန္လာၿပီးကတည္းက အလုပ္ေတြရႈပ္ေနတာရယ္၊ အရႈပ္ေတြ လုပ္ေနတာရယ္ေတြေႀကာင့္ ျပစ္ထားလိုက္တာ အေတာ္ႀကာသြားတယ္... ဒီႀကားထဲ ကြန္ပ်ဴတာက ပ်က္ေသးတယ္...သူလဲ အသက္ကေလးရလာေတာ့ ေဆးခန္းေလးဘာေလး သြားျပရတယ္...ျပန္ေကာင္းလာေပမယ့္ အထဲမွာရွိတဲ႔ ေဒတာေတြကုန္ေရာ။ အထူးသျဖင့္ ပူးေတရဲ႔လက္ရာ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ဓါတ္ပံုေတြ၊ ခရီးသြားဓါတ္ပံုေတြေပါ႔။ ဒါနဲ႔ စိတ္ဓါတ္က်ၿပီး ျပန္လွည့္မႀကည့္မိတာ။

ရံုးမွာက်ေတာ့ ဖတ္လို႔ပဲရတယ္.... ျမန္မာေဖာင့္က ေရးလို႔မရဘူးျဖစ္ေနတယ္...ကိုယ့္စက္ေလးျပန္ေကာင္းလို႔ေရးမယ္မွမႀကံရေသးဘူး။ လိုအပ္တဲ႔ ေဆာ့ဖ္ဝဲေတြ ေဖာင့္ေတြ သြင္းေနတုန္းရွိေသး

သူမ်ားဘေလာ့ေတြက ဝဲေတြ ဝဲေတြ ကူးကုန္ၿပီဆိုေတာ့ ပူးေတလဲ လန္႔လန္႔ျဖန္႔ျဖန္႔နဲ႔ ဟယ့္ေတာ့ ဒုကၡပဲ ငါေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာျပန္ေကာင္းတုန္းပဲ ရွိေသး Virus မ်ားထပ္ကိုက္ဦးမွာလားလို႔ ေႀကာက္ေႀကာက္လန္႔လန္႔နဲ႔ ကိုယ့္ ဘေလာ့ကိုျပန္ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ဝဲထူျဖစ္ေနတယ္... သူမ်ားေတြ ဝဲကုၿပီးေတာ့ ဝဲကင္းေႀကာင္း certificate ေလးေတြ ကိုယ္စီရေတာ့ ကိုယ္လဲ ဝဲကင္းခ်င္ျပန္ေရာ... ဒါနဲ႔ ဘယ္လိုကုရပါ႔မလဲလို႔ စံုစမ္း စနည္းနာႀကည့္လိုက္ေတာ့ သူက ဘာစေကဘီေလး ပင္နဆလင္ေလးေလာက္နဲ႔ မရပဲနဲ႔ အေရခြံပါ ဆုတ္ခိုင္းေနတယ္....လင့္ေတြ ျဖဳတ္ခ်ရမယ္တဲ႔... ဒါမွမရေသးရင္ ကြန္မန္႔ေတြ ျဖဳတ္ခ်ရဦးမတဲ႔... ဝဲကင္းခ်င္ေပမယ့္ လင့္ေတြ ျဖဳတ္ခ်င္ဘူးျဖစ္ေနတာနဲ႔ ကိုယ့္ကို ဝဲရွိေနတာကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္တယ္... ဝဲမကင္းခ်င္လဲေနပါေစေတာ့ေလ အေရခြံေလးေတြ စုတ္ခ်လို႔ေတာ့မျဖစ္ဘူး ဆိုၿပီး မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားလိုက္တယ္.... ကိုယ့္သြားေနက်ေနရာေလးေတြဆီသြားဖို႔ လည္ဖို႔အတြက္ လင့္ေလးေတြ ေတာ့ခ်န္ထားမွ ျဖစ္မယ္... ကိုယ့္အတြက္အားေဆးေလးေတြျဖစ္တဲ႔ ကြန္မန္႔ေလးေတြ ခဏဆိုၿပီး ျဖဳတ္ခ်လိုက္ၿပီးမွ မလုပ္တတ္ မကိုင္တတ္နဲ႔ မေတာ္တဆ လံုးဝေပ်ာက္သြားရင္ ဒုကၡေနာ္... ဝဲထူဆိုၿပီး အဖက္မလုပ္ပဲနဲ႔ေတာ့ မေနႀကပါနဲ႔ေနာ္... ဝဲထူက သူမ်ားေတြဝဲကူးေအာင္ေတာ့ မလုပ္ပါဘူး...ကြန္မန္႔လာမေပးနဲ႔ဆိုလဲ မေပးပါဘူး....အေနာနိမတ္စ္နဲ႔ ေပးၿပီးမွ ေအာက္ကေန နံမယ္ေရးဆိုလဲ ေရးပါ႔မယ္လို႔....ဝဲထူလို႔ ေခၚလဲစိတ္မဆိုးပါဘူး... ငယ္နံမယ္ကလဲဒါပဲကိုး....း) (ငယ္ငယ္ကလဲ အသီးအရြက္လံုးဝမစားေတာ့ ျခင္ကိုက္ဘုေလးနဲနဲကုတ္လိုက္တာနဲ႔ အနာျဖစ္သြားေရာပဲ အသက္ႀကီးမွ ဝဲဘုေတြ မရွိေတာ့တာ။)  သူမ်ားေတြ ဝဲကင္းေနႀကတဲ႔အခ်ိန္မွာ ဝဲထူေလး ပူးေတ လူေတာ သူေတာ ဘေလာ့ေတာ မတိုးရဲ ျဖစ္ေနေႀကာင္းပါ...လင့္ေတြျဖဳတ္စရာမလိုပဲ ဘာစေကဘီေလး ပင္နဆလင္ေလးေလာက္နဲ႔ ေပ်ာက္မယ့္နည္းလမ္းေလးမ်ားရွိရင္လဲ နည္းေပးလမ္းညႊန္ေပးႀကပါဦးလို႔  .....

ခင္မင္စြာျဖင့္
ပူးေတ (ဝဲထူ)

(ဝဲထူပံုေလး ႀကည့္ၾကပါဦး  ;( - အေပၚမွာ အမ်ားႀကီးက်န္ေသးတယ္...)

ႏွစ္သစ္မတိုင္ခင္ တဂ္ေႀကြးဆပ္ျခင္း

၂၀၁၀ ကအေႀကြးေလးေတြ ႏွစ္သစ္ကို မပါေစခ်င္လို႔ ၂၀၁၀ မွာ အၿပီး အေႀကြးဆပ္လိုက္ပါတယ္… ေနာက္က်တဲ႔အတြက္ ခြင့္လႊတ္ႀကပါ စီနီယာ မမမ်ားရွင့္ ေရးထားတာက အေတာ္ႀကာေနပါၿပီ… ခုမွ နဲနဲပါးပါး မြမ္းမံျဖည့္စြက္ၿပီး တင္လိုက္ရပါတယ္.. ေရးခြင့္ရေအာင္ ဒီပို႔စ္ေလးကို အစပ်ိဳးေသာ မမသက္ေဝအားလည္းေကာင္း၊ ပူးေတေလးကို သတိတရ တက္ဂ္ေသာ မမလသာညနဲ႔ မမေရႊစင္ဦးအားလည္းေကာင္း၊ ေရးပါလို႔ သတိတရ ေျပာလာေသာ သူငယ္ခ်င္း ျမဴး အားလည္းေကာင္း ပူးေတတို႔ စီးတီး ဖက္အမ္မွ အဲေလ ပူးေတေလးမွ အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ေႀကာင္း ေျပာပါရေစရွင္.. တဂ္တဲ႔လူေတြေတာင္ ေမ႔ေနေလာက္ၿပီ....:) ခုမွ အိပ္မက္ကေန တေရးႏိုးလာတာ။ း)

အသြင္တူလား မတူလားတဲ႔ ေမးေနႀကလို႔  (၁၅ ရက္ ဇူလိုင္လထဲက ေရးထားတာ)

မမသက္ေဝစေရးတဲ႔ စာစဖတ္ကတည္းက ပူးေတတို႔ေရာ ဘာေတြတူလဲ မတူလဲ ဆိုၿပီး စဥ္းစားေနတာ…. ေနာက္ မမသက္ေဝက တက္ပို႔စ္လုပ္လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္သြားတယ္။ ကိုယ့္ထက္ စီနီယာ အစ္ကိုေတြ အစ္မေတြရဲ႔ ႀကင္ေဖာ္ႀကင္ဖက္ေတြ ဘာေတြတူၿပီး ဘာေတြမတူႀကတာလဲ ဆိုတာဖတ္ခြင့္ သိခြင့္ရေတာ့မယ္… ေနာက္ၿပီး မတူတာေတြကို ဘယ္လို ဘယ္ပံု တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး နားလည္သည္းခံႀကလဲဆိုတာေလးေတြ သင္တန္းသြားစရာမလိုပဲ သင္ခန္းစာေတြ အမ်ားႀကီးရေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ေပ်ာ္ေနတာ… အိမ္က မစၥတာပီႀကီးကိုလဲ ေျပာျပရတာအေမာ….ေယာက္်ားေရ ဒီေန႔ ဒီအစ္မတစ္ေယာက္က ေရးတာ အခ်စ္တို႔နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး တူတယ္သိလား… သူ႔ဟာဖတ္ၿပီးေတာ့ တူလိုက္တာဆိုၿပီး ရီလိုက္ရတာဆိုၿပီး ညေနရံုးက ျပန္ေရာက္ရင္ ေျပာျပရတာအေမာပဲ…ၿပီးရင္ေျပာေသးတာ… ေယာက္်ားေရ အခ်စ္ကို လာေရးခိုင္းရင္ေတာ့ အခ်စ္က ဘယ္လိုေရးလိုက္မယ္ေနာ္..ဘာညာနဲ႔ ေရးခ်င္ရက္ လက္တို႔ ျဖစ္ေနတာ… ခုေတာ့ မမေရႊစင္ဦးရယ္ မမလသာညရယ္က သိခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ အေတာ္ပဲ… ေနာက္ သူငယ္ခ်င္းျမဴးကေျပာေတာ့ မမသက္ေဝလဲ ေရးခိုင္းပါတယ္တဲ႔ လိုက္ရွာတာေတာ့ ရွာလို႔မေတြ႔ဘူး…ဘာပဲေျပာေျပာ ေရးခ်င္လြန္းလို႔ေရာ ေျမွာက္ေပးတဲ႔သူေတြ အဲေလ ေရးခိုင္းတဲ႔သူေတြ ရွိေနလို႔ေရာ ေရးၿပီပဲ….

စီနီယာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေရးထားၿပီးသားေတြပါပဲ…..ပူးေတတို႔မွာတူတာေတြ ရွားပါတယ္… မတူတာေတြက မ်ားေနတာ…. ပူးေတထင္တာကေတာ့ အသြင္တူမွ အိမ္သူျဖစ္တယ္ဆိုတာထက္ တူတာ မတူတာေလးေတြကို ညိွႏိႈင္းၿပီး တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦးနားလည္ေပးႀကမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ သာယာခိုင္ျမဲတဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ ျဖစ္လာမယ္လို႔ထင္တယ္ေလ… ဒီအေမ အေဖ တစ္မသားစုထဲက ေပါက္ဖြားလာတဲ႔ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ (တခ်ိဳ႔ အမႊာေတြေတာင္မွ ရုပ္သာတူၿပီး အမူအက်င့္မတူတာေတြ၊ စိတ္ဓါတ္ခ်င္း မတူႀကတာေတြ ရွိႀကေသးတာပဲ) ေတာင္မွ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ တူႀကတာ မဟုတ္ဘူးဆိုေတာ့ တစိမ္းႏွစ္ေယာက္က ေပါင္းစည္းလိုက္ေတာ့မွ လင္ရယ္ မယားရယ္လို႔ ျဖစ္လာႀကတာ အားလံုးတူဖို႔ေတာ့ မလြယ္လွပါဘူးေနာ္… ေရွးအတိတ္ဘဝေတြထဲက ကုသိုလ္ေကာင္းေတြ အတူတကြ ျဖည့္က်င့္ခဲ႔ႀကလို႔ ယခုဘဝမွာ အရာအားလံုး ထပ္တူညီတူတဲ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံေတြ ျဖစ္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးပါပဲေနာ္… ဒါေပမယ့္ မတူလာတာေတြရွိခဲ႔မယ္ဆိုရင္လဲ ေရွ႔ဆက္ရမယ့္ ဘဝလမ္းခရီးအတြက္ စိတ္ဓါတ္မက်သြားပဲ လိုတုိး ပိုေလ်ာ့ေလးနဲ႔ နားလည္ ညွိႏိႈင္းႏိုင္ေအာင္လို႔လဲ ႀကိဳးစားႀကရမယ္လို႔ထင္တယ္….တဘဝလံုးအတြက္ ဘဝအေဖာ္မြန္ဆိုၿပီး ေရြးခ်ယ္ခဲ႔ၿပီးၿပီေလ….ဒီလိုေတြေျပာေနလို႔ ပူးေတက အရမ္းရင့္က်က္ၿပီး သည္းခံ နားလည္ႏိုင္စြမ္းေတြ ျပည့္ေနတယ္လို႔ေတာ့ မထင္လိုက္ပါနဲ႔…. ပူးေတတို႔လဲ ရန္ျဖစ္လိုက္ ျပန္ခ်စ္လိုက္၊ စိတ္ေကာင္လိုက္ ျပန္ေခ်ာ့လိုက္၊ ဖ်က္ဆီးလိုက္ အသစ္ေလးေတြ ျပန္ဝယ္လိုက္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခုဆို အေတာ္ေလး တိုးတက္လာပါၿပီ….. ပစၥည္းေလးေတြေတာင္ မပ်က္စီးတာ အေတာ္ေလးႀကာေနၿပီေလ…. ဟိုတခါ ေမာ္န္ီတာ အသစ္တလံုးလဲၿပီးကတည္းကပါပဲ….. :D

သူနဲ႔ ပူးေတက ဘယ္လိုမွမတူပါဘူး။ ပူးေတေက်ာင္း ၅ ႏွစ္တက္လာတာ ၃ ႏွစ္ခြဲေလာက္ကေက်ာင္းမွာ ဖဲရိုက္တာ။ ပထမ ၆ လေလာက္ပဲ ေအးေအးေဆးေဆးေလး။ ဒုတိယ ႏွစ္မွာ စၿပီး ဂဏန္းတြက္စက္က Random ကို ပိုက္ဆံေႀကး အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက တပြဲ ၅ က်ပ္ေႀကးႏွိပ္တာ၊ ဒုတိယႏွစ္တႏွစ္လံုး၊ တတိယႏွစ္ကေန ေနာက္ဆံုးႏွစ္ထိက ဖဲရိုက္တာ၊ သူက ဖဲဆို ဘယ္လို ရိုက္မွန္းကို သိေတာင္မွ မသိဘူး။ ခု ပူးေတနဲ႔ လက္ထပ္ၿပီးမွ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သြားေဆာ့တာ သူ႔ကို ပူးေတက သင္ေပးရတယ္… သူကဖဲကို ေကာင္းေကာင္းသာမရိုက္တတ္တာ သင္ေပးရင္က်ေတာ့ သူ႔မွာ အိုင္ဒီယာရွိတယ္တဲ႔ သူ႔ဖာသာသူ ရိုက္ခ်င္တာ။ ဖဲသာမရိုက္တတ္တာ သူပူးေတဆီက သင္ခ်င္တာက ရွိဳးရိုက္နည္းတဲ႔….ၿပီးေတာ့ ရႈံးေရာ။ ၿပီးရင္ မိန္းမ ပိုက္ဆံေပးဦး ပိုက္ဆံေပးဦးနဲ႔…. ပူးေတက ပိုက္ဆံအိတ္ကို ဖြက္ထားတာေလ….အဲခါက်ရင္ တူတူေခၚရိုက္တယ္…ဖဲရိုက္တာကို သူကဘာမွမေျပာပါဘူး… သူကအျမဲေျပာေသးတာ မိန္းမက ဖဲကစားၿပီး သူမ်ားေတြရဲ႔ ဝွက္ဖဲကဘာလဲ ဆိုတာကို ခန္႔မွန္းတဲ႔အက်င့္ကပါေနၿပီတဲ႔ … ပူးေတက သူမ်ားေတြ ဘာစကားစေျပာလိုက္ရင္ ဘာေတြလုပ္ေတာ့မလဲဆိုတာေတြကို မ်ားေသာအားျဖင့္ ႀကိဳမွန္းေလ႔ရွိတယ္ေလ။ ၿပီးရင္ ပူးေတက သူ႔ကို ပူးေတမွန္းထားတာေလးေတြ ေျပာျပေလ႔ရွိတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ပူးေတ ထင္ထား မွန္းထားတာေလးေတြက မွန္ေနတတ္တယ္။ ဒါကို သူကခ်ီးက်ဴးခန္းဖြင့္ေသးတာ။ သူကေတာ့ တဖက္လူရဲ႔ ဝွက္ဖဲကဘာလဲ စိတ္မဝင္စားသလို သူ႔မွာလဲ ဝွက္ဖဲအေနနဲ႔ ထားရေကာင္းမွန္း မသိဘူး… သူ႔ဝွက္ဖဲဆိုတာကိုလဲ လူတကာကို ဒါကြ်န္ေတာ့ဝွက္ဖဲေလလို႔ လိုက္ျပေနမယ့္လူမ်ိဳးေလ…(စကားခ်ပ္-- လူတိုင္းမွာ ဝွက္ဖဲရွိႏိုင္ပါတယ္.. ဝွက္ဖဲဆိုတာ လူတေယာက္ရဲ႔ အားနည္းခ်က္လဲျဖစ္ႏိုင္သလို အားသာခ်က္လဲျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္…ကစားဝိုင္းမွာေတာ့ ဒီဝွက္ဖဲတခ်ပ္ေႀကာင့္ပဲ အႏိုင္အရွႈံးအေျဖက ေျပာင္းလဲသြားရတာေလ…က်န္တဲ႔ အခ်ပ္ေတြအကုန္လံုးက အားလံုးျမင္ေနႀကရတာပါပဲ…လင္မယားေတြႀကားထဲမွာေတာ့ ဝွက္ဖဲမရွိရင္ ပိုေကာင္းမယ္ထင္တယ္..ဒါက ပူးေတရဲ႔ အျမင္သက္သက္မွ်သာျဖစ္ပါတယ္…)

သူက အခ်ိဳေတြ အအီအစိမ္႔ေတြႀကိဳက္သေလာက္ ပူးေတက ခ်ဥ္ငံစပ္၊ ျမန္မာျပည္ျပန္တုန္းက အေဒၚေတြရွိတဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ကို အေဒၚေတြက အလည္လာဖို႔ ေခၚလို႔ ပူးေတနဲ႔ သူနဲ႔ သြားလည္ႀကတာ….လမ္းမွာေတြ႔သမွ် မလိုင္လံုး၊ မလိုင္ခဲေတြကို ဝယ္တာအထုတ္ေပါင္းမနည္းဘူး…. စကၤာပူအထိေတာင္ပါလာေသးတယ္…ပူးေတက အေဒၚေတြ ေရပန္းဥယ်ာဥ္လိုက္ပို႔တာေတာင္ မရမ္းသီးအစိမ္းေတြကို သႀကားနဲ႔ ဆားနဲ႔ စိမ္ထားတဲ႔ အိုဗာတင္းပုလင္းတစ္လံုးနဲ႔ air-tight ေကာ္ဗူးတစ္ဗူးထဲမွာ ပုဇြန္ေျခာက္မႈန္႔ငရုတ္သီးမႈန္႔နဲ႔ ပ်စ္ပ်စ္ေလးေဖ်ာ္ထားတဲ႔ ကင္းမြန္ငံျပာရည္တစ္ဗူးကို ကေလးေတြေက်ာင္းသြားတဲ႔ ေကာ္ျခင္းေလးထဲထည့္ၿပီး သြားေလရာ၊ ေရာက္ေလရာ ငံျပာရည္ဗူးႀကီး ဖြင့္ဖြင့္စားတာ ငံျပာရည္နံ႔ရလို႔တဲ႔ ဘယ္သူမွအနားမကပ္ႀကဘူး… အေဒၚသမီးေလး ညီမဝမ္းကြဲေလးနဲ႔ ပူးေတနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲရယ္…ပါးစပ္ကလက္ခံႏိုင္ေပမယ့္ ဗိုက္ကလက္မခံႏိုင္ေတာ့ ေနာက္ဆံုး အိမ္သာလိုက္ရွာရတာ…. ေရႊျပည္ႀကီးမွာ လမ္းညႊန္ေျမပံုကေကာင္းတယ္ဆိုေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ေရပန္းဥယ်ာဥ္ႀကီးတခြင္ အိမ္သာရွာေဖြေရး လုပ္ႀကတာ ကံေကာင္းတယ္ လက္မတင္ေလး တစ္ခုတည္းေသာ အိမ္သာရွားရွားပါးပါးရွာေတြ႔ခဲ႔တယ္… ဒါေပမယ့္ မနဲေတာင္းပန္ၿပီး ဝင္လိုက္ရတယ္…ေနျပည္ေတာ္သူ မမေတြ ေရကစားၿပီး အဝတ္လဲရတာလဲ အိမ္သာခန္းထဲမွာပဲဆိုေတာ့ အဝတ္လဲတဲ႔လူေတြကို မနဲေတာင္းပန္ၿပီး ဒုကၡကို ေျဖရွင္းခဲ႔ရတယ္… အဲဒီေတာ့သူက ေတြ႔ၿပီလား မလိုင္လံုးစားရင္ အိမ္သာရွာစရာမလိုဘူးတဲ႔…..မရမ္းသီးစားလို႔ ခုလို အရွက္တကြဲျဖစ္တာတဲ႔…

သူက လူပ်ိဳထဲက ညစာစားေလ႔မရွိဘူး… ညစာကို အသီးအႏွံေလာက္ပဲစားၿပီး နံနက္စာနဲ႔ ေန႔လည္စာကို ေသေသခ်ာခ်ာစားတာ။ ပူးေတက ရန္ကုန္မွာထဲက အိပ္ယာထေနာက္က်တတ္လို႔ နံနက္စာနဲ႔ ေန႔လည္စာကိုလြတ္ေနက်၊ မြန္းလြဲစာလို႔ေခၚရမလားမသိဘူး… ေန႔လည္ ၃ နာရီ ၄နာရီေလာက္မွ တခါတဝတျပဲစား ည ၈ နာရီေလာက္စားၿပီး အိပ္ခါနီး ည ၁ နာရီေလာက္မွ တဝတျပဲထပ္စားတာ…အိပ္တာက ည ၁ ခ်က္ေက်ာ္ ၂ ခ်က္ေလာက္မွ အိပ္တာကိုး… ခုေတာ့ သူအေလ႔အက်င့္လုပ္ေပးထားလို႔ ပူးေတ breakfast မစားရရင္ မေနႏိုင္သလို ပူးေတစားရင္ အေဖာ္မရွိမွာဆိုးလို႔ လိုက္စားရင္းနဲ႔ သူလဲ ညလည္စာေတြ သန္းေခါင္သန္းလြဲေတြ စားတတ္လာတယ္။ ဒီလိုဆိုလို႔ လူကို ဝက္ပုတ္ေတြ ျဖစ္ေနႀကၿပီလို႔ မထင္ႀကပါနဲ႔ေနာ္…. သူကေတာ့ ဝက္ပုတ္မဟုတ္ေပမယ့္ ဝက္ေပါက္ေတာ့ စျဖစ္ေနၿပီ…. : D

သူကစကားလံုးဝမေျပာဘူး…. ေမးတခြန္း ေျဖတခြန္းပဲ…ပူးေတက ေသာႀကာပူးေလ.. သိတယ္မွတ္လား… သူက စာနဲ႔ပက္သက္တယ္.. သူသိထားတဲ႔ နည္းပညာအေႀကာင္းနဲ႔ ပက္သက္လာရင္ေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ရွင္းျပေတာ့တာပဲ…ပူးေတကေတာ့ အခ်ိန္ျပည့္ေျပာဖို႔ပဲေခ်ာင္းေနသူ… ေျပာစရာမရွိရင္ ရန္ကုန္ကုိ ဖုန္းလွမ္းဆက္ၿပီးေတာ့ကို ဒီကအေႀကာင္းေတြေျပာတာ… ေနာက္က်ေတာ့ အိမ္ကေတာ္ေတာ့ ပိုက္ဆံေတြကုန္မယ္ဆိုၿပီး တားထားလို႔ အခုေတာ့ ေယာကၡမဆီလွမ္းဆက္ၿပီး ေယာကၡမနဲ႔ ေျပာတာ… ေယာကၡမကလဲ ပူးေတေျပာတာေတြ နားေထာင္ရတာသေဘာက်တယ္.. သူ႔သားႀကီးဆို ဘာမွမေျပာလို႔ ဘာမွမသိရဘူးတဲ႔ေလ… ေျပာစရာမရွိရင္ ေယာကၡမကို ေမေမဟိုဟင္းကို ဘယ္လိုခ်က္ရမလဲဟင္..တိုဟူးကို ဘယ္လိုက်ိဳရမလဲနဲ႔ ဟင္းခ်က္နည္းေတြ လွမ္းေမးတာ… ၿပီးရင္ ေယာက္်ားေနာ္ ရွင့္အေမ တေယာက္ထဲ lonely ျဖစ္ေနမွာဆိုးလို႔ အခ်စ္ကဒီကေန အေဖာ္လုပ္ေပးေနတာေနာ္…ၿပီးမွ ဖုန္းေဘလ္လာမွ အခ်စ္ကို လာမဆူနဲ႔လို႔ ေျပာရေသးတာ….ဆူတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး… မိန္းမက စကၤာပူမွာေနတာ star hub ကို လာလုပ္ေကြ်းေနတာေပါ႔ေလ ဟုတ္လားတဲ႔….ဒီလနဲ႔ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ လက ပူးေတဖုန္းေဘလ္ အေႀကြး ၂ ခုေပါင္း ၂၂၄ ေဒၚလာတဲ႔… ၃၁ ရက္ေန႔ေနာက္ဆံုးတဲ႔ မေဆာင္ရင္ လိုင္းျဖတ္မယ္တဲ႔ မေန႔ကပဲ စတားဟပ္က လွမ္းေျပာတယ္ေလ…

အိပ္ယာဝင္ရင္လဲ ပူးေတက ငယ္ငယ္ထဲက နဖူးေပၚလက္တင္ၿပီး ပက္လက္အိပ္တတ္တယ္။ သူက ေဘးတေစာင္းအိပ္တတ္တယ္..ခုက်ေတာ့ ပူးေတက ေဘးတေစာင္း သူက နဖူးေပၚလက္တင္ၿပီးအိပ္ေနၿပီ… အဲလိုပဲ အက်င့္ေတြက ကူးတတ္လားမသိဘူး။

ပူးေတက အိပ္လိုက္ရင္ ဆင္ေအာ္တာေတာင္မႏိုးဘူး….သူကအအိပ္အရမ္းဆတ္တယ္…ပူးေတတေရးႏိုးလို႔ တိတ္တိတ္ကေလးထသြားရင္ သူကဆတ္ကနဲထၿပီးေတာ့ မိန္းမဘယ္သြားမလို႔လဲ…ထမင္းသြားစားမလို႔လား နဲ႔ ထေမးတာ… ပူးေတေတာင္လန္႔လန္႔သြားတယ္…အဲလိုမ်ိဳးက်ရင္ စိတ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္နဲ႔ အိပ္ပါဟယ္…လင္ေနာက္မလိုက္ပါဘူးလို႔ အဲလိုေျပာတတ္ေသးတယ္…တခါတေလ ႏွစ္ေယာက္သားရန္ျဖစ္ရင္ သူကစကားနဲရန္ဆဲနဲ႔ ပူးေတေျပာသမွ်မႀကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာ…ပူးေတကလဲ သူအိပ္ေပ်ာ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး တကယ္အိပ္ေပ်ာ္သြားမွာဆိုးလို႔ သူ႔ေဘးကေန အိပ္ယာေပၚမွာ ေမြ႔ယာကို ဖေနာက္နဲ႔ ေစာင့္ေစာင့္ခ်ၿပီး တဒုန္းဒုန္းနဲ႔ ေပါက္တာ တညလံုး….အဲလိုေလး စိတ္ေကာင္းရွိတာေနာ္…:D

သူႀကိဳက္တာက ျမန္မာေတးဆိုရင္ ေဒၚရီရီသန္႔ ေဒၚတင္တင္ျမတို႔ ေဒၚမာမာေအးတို႔ရဲ႔ ေခတ္ေဟာင္းေတးေတြပဲ နားေထာင္တာ…ပူးေတႀကိဳက္တာက မ်ိဳးႀကီးတို႔ ေလးျဖဴတို႔ ဝိုင္ဝိုင္းတို႔ …အဂၤလိပ္သီခ်င္းေတြေတာ့ သူေရာ ပူးေတေရာ အတူတူ နားေထာင္လို႔ရတယ္… သူ youtube ကေန နားေထာင္ေလ႔ရွိတဲ႔ ျမန္မာသီခ်င္းေတြက ေအဝမ္းက “ စိပ္ပုတီးကို စိပ္ႀကအေပါင္းတို႔ ေအဝမ္းက ႏိုးေဆာ္ပါလို႔ရယ္ “ ေနာက္ “ ရန္သူမ်ိဳး ငါးပါးထဲမွာ တကယ္ကိုဆိုးဝါးလွတာ…မညွာတာ ဘယ္သူမွမေထာက္တာ..သူခိုး ဓျမထက္ဆိုးတဲ႔ရန္သူပါ ” ဆိုတဲ႔ အဆိုေတာ္ ဦးထြန္းေရႊရဲ႔ မီးေဘးေရွာင္မေလာင္ခင္တားတို႔…” တပင္ကိုတပင္ရွက္၍ တပင္ရိပ္တပင္ခိုကာ ေလျပင္းမုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ေသာ္လည္း မတတ္သာ “ တို႔ '' ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါး" တို႔လို သီခ်င္းေအးေတြကို ႀကိဳက္တာ။

သူက အဲကြန္းကိုႀကိဳက္ၿပီး ေရခ်ိဳးဖို႔က် အေတာ္ေလးေျပာယူရတယ္… သူ႔အေဖေျပာတာ သူ႔ကိုေရခ်ိဳးဖို႔ကို လူကိုဆြဲေခၚသြားၿပီး ေရအတင္းေလာင္းခ်လိုက္မွ ေရခ်ိဳးတယ္တဲ႔…ငယ္ငယ္ထဲကတဲ႔….ခုသူ႔ကိုေရခ်ိဳးေျပာရင္ ခ်ိဳးၿပီးၿပီေလလို႔လုပ္တတ္ေသးတယ္… အဲဒါ ဖုန္းဆက္ၿပီး ေဖေဖနဲ႔ တိုင္မယ္ေနာ္ဆိုမွ ထခ်ိဳးတယ္…ပူးေတကေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ေရခ်ိဳးရမလဲ ေခ်ာင္းေနတာ…ရန္ကုန္မွာတုန္းကလဲ အမ်ိဳးအိမ္တအိမ္အိမ္သြားလည္ၿပီးရင္ ေရခ်ိဳးၿပီးမွ ျပန္တာ… ခဏေလးေနလဲ ေရခ်ိဳးတာပဲ(အျပင္ တခုခုသြားၿပီးရင္ ေရခ်ိဳးရမယ္လို႔ကို စြဲေနလားမသိဘူး)…ဒီေရာက္ခါစကလဲ အေဒၚအိမ္မွာေနတာေလ…အဲဒါ ခင္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြအိမ္သြားလည္ၿပီးရင္ ငါေရခ်ိဳးခ်င္တယ္လုပ္လို႔ နင့္အိမ္မွာေရမခ်ိဳးခဲ႔ရဘူးလားတဲ႔....ခ်ိဳးခဲ႔တယ္ေလ.. ထပ္ခ်ိဳးခ်င္တာဆိုေတာ့ သြားမခ်ိဳးနဲ႔ ေနာက္ဆို နင့္ကို အိမ္လာခိုင္းေတာ့မွာမဟုတ္ဘူးတဲ႔…ပူးေတကဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ နင့္ကို ကိုယ့္အိမ္မွာကိုယ္မခ်ိဳးပဲ ေရဖိုးသက္သာေအာင္ သူမ်ားအိမ္ေရလိုက္ခ်ိဳးေနတယ္ထင္ၿပီး ေနာက္လာလည္ရင္ လက္မခံေတာ့ပဲေနမယ္တဲ႔…ဒီေရာက္မွ သူမ်ားအိမ္မွာ ေရခ်ိဳးတဲ႔ အက်င့္ရပ္သြားတာ။ ေအာ္ ေရေတာင္တန္ဖိုးထားရတဲ႔ တိုင္းျပည္ကိုမွ ေရအရမ္းႀကိဳက္တဲ႔ ပူးေတက ေရာက္မိေနတာကိုး။…အေဒၚနဲ႔တုန္းကလဲ တက်က္က်က္ပဲ..ပူးေတ ေရခ်ိဳးတာႀကာလို႔တဲ႔…ခုလဲ သူနဲ႔တက်က္က်က္ပဲ… ေရခ်ိုးခန္းထဲဝင္သြားရင္ ႀကာလို႔တဲ႔….

ပူးေတက ေဒါသႀကီးတယ္… အိမ္မွာတုန္းကလဲ စိတ္တိုလို႔ ေမေမဖြင့္ေနက် ဆိုနီကတ္ဆတ္တလံုး ကိုင္ေပါက္ခဲ႔တယ္။ ကက္ဆက္ရဲ႔ စပီကာတစ္လံုးမွာ သံေခ်းေတြကိုက္ေနလို႔ မသံုးေတာ့ပါနဲ႔ဆိုတာ အိမ္ေရွ႔ခန္းမွာေတာင္ ထားထားေတာ့ စိတ္တိုၿပီး အျပတ္ရွင္းလိုက္တာ။ ကက္ဆက္လဲ ေအးခ်မ္းေမ(တစစီက်ိဳးပဲ႔ေန) ျဖစ္သြားတယ္။ လုပ္ၿပီးမွ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနတတ္တာ(ေမေမ႔ကို စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္မိၿပီဆိုၿပီးေတာ့)။ ခ်က္ေနျပဳတ္ေနရင္း ကိုယ္ခ်က္ေနတာကို ဟိုေျပာဒီေျပာဆို စိတ္ကလံုးဝမရေတာ့ပဲနဲ႔ ခ်က္လက္စဟင္းေတြကို စားလို႔မရေအာင္လုပ္ခဲ႔ဖူးတယ္…ေက်ာင္းမွာဆိုလဲ ဖဲဝိုင္းမွာရန္ျဖစ္တာ ခဏခဏပဲ…ဆရာေတြနဲ႔လဲ ျဖစ္တာပဲ…ဆရာ့ကို ဖဲခိုးရိုက္တယ္ဆိုၿပီး ရန္ေတြ႔ေနတာ… ပူးေတအစ္ကိုက သိသြားေတာ့ အိမ္ကိုတိုင္လို႔ ဒီတေခါက္ ရန္ျဖစ္တာႀကားရင္ ေက်ာင္းထုတ္မယ္တဲ႔။ အဲဒီလို မိန္းကေလး ပီပီသသေလးေနခဲ႔တာ.…သူကေတာ့ ေဒါသဆိုတာ ဦးခ်ိဳနဲ႔လားလို႔ ေမးရမယ့္ပံုပဲ…

ပူးေတက ပစၥည္းေတြကို တန္ဖိုးထားတယ္… သံုးစြဲ စားေသာက္လိုက္လို႔ ကုန္သြားတာမ်ိဳး မႏွေျမာဘူး… ပ်က္စီး ေပ်ာက္ပ်က္သြားတာမ်ိဳးဆို အရမ္းႏွေျမာတာ။ သူကေတာ့ ပူးေတနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္။ ပစၥည္းေတြ တန္ဖိုးမထားတာပဲလား။ အမႈမဲ႔ အမွတ္မဲ႔ ေနတာပဲလားမသိဘူး။ ပစၥည္းအသစ္ေလးေတြ ဒီေန႔ဝယ္ မနက္ျဖန္ေပ်ာက္ပဲ။ သူေဖ်ာက္ခဲ႔တဲ႔ Thumb Drive အေခ်ာင္းေပါင္း မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ပဲ။ external hard disk က တလံုး… ဦးထုတ္၊ေျခအိတ္ ၊အေႏြးထည္၊ ထည့္ကိုမေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ အခုပူးေတ ရန္ကုန္ကို တပတ္ေလးျပန္ပါတယ္… အိုင္ဖုန္း4 ကိုေဖ်ာက္ျပစ္လိုက္တယ္… ၾသဂုတ္လ ၁၂ ရက္ေန႔မွ စဝယ္တဲ႔ iPhone4 ေလး ဒီဇင္ဘာလ ၂၁ ရက္ေန႔မွာ လက္စသိမ္းလိုက္ႏိုင္တယ္… ပူးေတလဲ ေျပာလိုက္ပါတယ္… ေပ်ာက္စရာ မိန္းမပဲ က်န္ေတာ့တယ္ေနာ္လို႔။ စိတ္ဆိုးတာ အရမ္းပဲ။ (ေယာကၡမႀကီးက ရန္ကုန္မွာ ပူးေတတို႔အိမ္လာရင္း ေျပာသြားေသးတယ္။ သမီးေယာက္်ား မိန္းမေတာ့ ေပ်ာက္မွာ မဟုတ္ပါဘူးတဲ႔။ တျခားပစၥည္းေတြသာ သူက မရူးတာ၊ မိန္းမကိုက်ေတာ့ ရူးေနတာ ဥစၥာရူးလိုပဲတဲ႔) မစၥတာပီေျပာပံုကိုလဲ ႀကည့္ပါဦး မိန္းမက ေပ်ာက္စရာလား၊ ေယာက္်ားေမ႔က်န္ခဲ႔လဲ အိမ္ျပန္လာတတ္တာပဲဟာ ကိုယ့္ကို taxi ငွားၿပီး ျပန္ခဲ႔ေပါ႔တဲ႔။ အိမ္ေရာက္မွ taxi ခ ေပးလိုက္တဲ႔။ ေျပာေသးတယ္။ မိန္းမက ရန္ကုန္မွာ အလွဴေတြ သြားလုပ္ေနသလို ေယာက္်ားကလဲ ဒီမွာ အားက်မခံ အလွဴႀကီးလုပ္လိုက္တာပါတဲ႔။

အစားအစာေတြစားရင္ သူက ေအးေနမွ စားတတ္တယ္… ပူေနရင္ လံုးဝမစားတတ္ဘူး.. မုန္႔ဟင္းခါးေတြ ဘာေတြ ခ်က္စားရင္ေတာင္ သူ႔အတြက္ အရင္ခူးခပ္ အေအးခံထား သူ႔ဟာေအးေလာက္ၿပီဆိုမွ ပူးေတစားမယ့္ ဟင္းရည္ကို ပြက္ပြက္ဆူေအာင္ ျပန္တည္ၿ႔ပီးမွ စားလို႔ရတာ။ တခါညီမဝမ္းကြဲအိမ္ အလွဴသြားတာ မုန္႔ဟင္းခါးပဲစားမယ္လုပ္ေတာ့ ညီမက ဟင္းရည္အိုးေႏႊးဖို႔ မီးဖိုဖြင့္ေတာ့ သူကမေႏႊးနဲ႔ မေႏႊးနဲ႔တဲ႔… သူ႔တပြဲကို ခူးၿပီးေတာ့မွ နင့္အစ္မအတြက္ ေႏႊးေပးလိုက္ေတာ့ ရၿပီတဲ႔။ အဲလိုေလးေတြကအစ  အေတာ္႔ကို တူတာေနာ္။ အဲ မတူတာေတြ ဆက္ေရးရရင္ အမ်ားႀကီးပဲ က်န္ေသးတယ္… တေထာင့္တညပံုျပင္ကမွ တိုအုန္းမလားပဲ..တူတာကေတာ့ အခ်စ္တူတယ္... ဒါမွလဲ ညားမွာကိုးေနာ္ (မမေရႊစင္နဲ႔ မမလသာညတို႔ဆီက reference ယူလိုက္တာ)..ဆန္ျပဳတ္ေတြ၊ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ေတြကို မညည္းမညဴႀကိဳက္တာခ်င္းလဲ တူတယ္။

နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ေတာ့ မတူတာေတြကို စိတ္ညစ္ေနမယ့္အစား သူရဲ႔ေကာင္းတဲ႔ အမူအက်င့္ကေလးေတြ ရင္ထဲမွာမွတ္ထားရင္ မေကာင္းတဲ႔ သူ႔အမူအက်င့္ေလးေတြ ေမ႔ေပ်ာက္ရင္းပဲ သူလဲ မထီမဲ့ကင္း၊ အပ္ႏွင္းဥစၥာ၊ မိစာၦမမွား၊ ဝတ္စားဆင္ယင္၊ ျမတ္ႏိုးၾကင္၊ ငါးအင္ လင္က်င့္ရာ။ ဆိုတဲ႔ လင့္က်င့္ဝတ္တရားနဲ႔ အညီေနထိုင္ရင္း ပူးေတလဲ အိမ္တြင္းမႈလုပ္၊ သိမ္းထုပ္ေသခ်ာ၊ မိစာၦၾကဥ္ေရွာင္၊ ေလ်ာ္ေအာင္ျဖန္႔ခ်ိ၊ ပ်င္းရိမမူ၊ ဝတ္ငါးဆူ၊ အိမ္သူက်င့္အပ္စြာ။ ဆိုတဲ႔ မယားဝတၱရားေတြကို ေက်ပြန္ေအာင္ေနထိုင္သြားႀကဖို႔ ႀကိဳးပမ္းရင္း ႏွစ္ဖက္မိဘေတြအေပၚမွာလဲ သားေကာင္း သမီးေကာင္း သမက္အလိမၼာ ေခြ်းမအလိမၼာေလးေတြအျဖစ္ ရာသက္ပန္ လုပ္ေကြ်းျပဳစုသြားႀကမယ္ဆိုတဲ႔ ခံယူခ်က္ခ်င္းတူ အေပးအယူေလးမွ်ေနတာနဲ႔တင္ ႏွစ္ေယာက္သား စိတ္တိုင္းက် ေရြးခ်ယ္ခဲ႔ႀကတဲ႔ ဘဝလမ္းအတြက္ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ္႔ႏိုင္ပါၿပီလို႔။

ႏွစ္သစ္မွာ အားလံုး က်န္းမာ ခ်မ္းသာ ၾကပါေစရွင္…ပူးေတခ်စ္ေသာ ျမန္မာျပည္မွ တိုင္းရင္သားညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားအပါအဝင္၊ ကမၻာသူ ကမၻာသားမ်ား အားလံုးလဲ ရာသီဥတုေဘး၊ စီးပြားကပ္ေဘး၊ ေရာဂါကပ္ေဘးမ်ားမွ ကင္းေဝး၍ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာႏိုင္ႀကပါေစလို႔ ပူးေတမွ ေမတၱာပို႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္ရွင္…. အားလံုးပဲ 2011 အပါအဝင္ မဂၤလာရွိေသာ ႏွစ္သစ္ေပါင္းမ်ားစြာကို္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ႀကပါေစရွင္…
 အားလံုးပဲ Happy New Year ပါေနာ္


အားလံုးကို ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္

ပူးေတ

P.S>>  ပို႔စ္ႀကီး ရွည္သြားတဲ႔ အတြက္ အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္….အပိုင္းခြဲရင္လဲ မေကာင္းဘူးထင္လို႔ တခါထဲ တင္လိုက္မိပါတယ္..အမိုက္မဲေလးကို ခြင့္လႊတ္ႀကပါ။…

ခြင့္တပါတ္ေလာက္ ေပးပါရန္

Homesick ျဖစ္ေနလို႔ ခြင့္ရက္မရွိပဲ no pay leave ေတြယူၿပီး ရန္ကုန္ျပန္သြားပါတယ္.... တခ်ိဳ႔ေတြေတာ့ မ်က္စိဆံပင္ေမႊးဆူးေနပါတယ္...(အိမ္က မစၥတာပီႀကီးေလ... သူထိပ္ဆံုးကေပါ႔။) သူမပါပဲ တေယာက္ထဲျပန္လို႔တဲ႔....သူ႔ကိုေစာင့္ခိုင္းေနတယ္။ သူနဲ႔အတူတူျပန္ဖို႔တဲ႔။ သူနဲ႔လဲ ထပ္ျပန္မယ္...အခုလဲျပန္မယ္လို႔...အခုမျပန္ရလို႔ စိတၱဇျဖစ္သြားရင္ သူ႔ေႀကာင့္လို႔.... :)

ရန္ကုန္ေရာက္ရင္ လွိဳင္မဟာစည္သြားၿပီး ပူးေတတို႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္စုထားတဲ႔ ေဟာဒီစုဗူးေလး

ထဲက ပိုက္ဆံနဲ႔ ညီမွ်တဲ႔ ျမန္မာေငြကို သြားလွဴရမယ္...

ေရႊဒဂၤါးေလးေတြနဲ႔ အရြက္ေတြနဲ႔ ဘယ္ဘက္တျခမ္းက ရန္ကုန္က လွိဳင္မဟာစည္စုဗူးအတြက္... ညာဘက္ျခမ္းက ဓါတ္ေတာ္တိုက္(စကၤာပူ)ေက်ာင္းအတြက္.... ဓါတ္ေတာ္တိုက္အတြက္ကေတာ့ ျပန္လာမွပဲ စကၤာပူ ပိုက္ဆံေတြအတိုင္းပဲ သြားလွဴလိုက္မယ္..ခုေတာ့ အခ်ိန္မရေတာ့လို႔....

သြားခါနီးေလး အခ်ိန္မွီ ႏႈတ္ဆက္ပို႔စ္ေလးတင္လိုက္တာပါ...တျခားပံုေတြ upload လုပ္တာ ထပ္လုပ္လို႔ မရေတာ့ဘူး... အိမ္က starhub လိုင္းလဲ ေႀကာင္ေနၿပီ... ပူးေတထင္တာ starhub ကလည္း user ေတြသာမ်ားလာတယ္.. လိုင္းေတြထပ္မခ်ဲ႔ဘူးထင္တယ္... IT အေႀကာင္း ဘာမွေတာ့ နားမလည္ဘူး... ဒါေပမယ့္ ၈၁ က်ပ္ေက်ာ္ ေပးထားရတဲ႔ လိုင္းက လူ ၃ ေလာက္ပဲသံုးတယ္... အင္တာနက္လိုင္းလံုးဝမေကာင္းဘူး... ခုလိုမ်ိဳး စေနညေတြ ေသာႀကာညေတြဆို အဆိုးဆံုးပဲ။ တခါတေလဆို အီးေမးလ္ေတာင္ စစ္လို႔မရလို႔... ပူးေတရဲ႔ restaurant story game ဆို လံုးဝဝင္လို႔မရလို႔ ဟင္းအိုးေတြ သိုးသိုးကုန္တာ အျမဲတမ္းပဲ.... ေနာက္လက်ရင္ singtel ေျပာင္းထားတယ္... ေစာင့္ႀကည့္ရမွာပဲ... starhub က customer service မွာလဲ complaint လာတဲ႔သူေတြ အမ်ားႀကီးပဲ... ပူးေတဆိုလဲ bill ေတြမွားတာ သံုးေလးခါေလာက္ရွိၿပီ... မွားတိုင္းလဲ သူတို႔ဘက္က မနာေစရဘူး... အျမဲပိုတြက္တာခ်ည္းပဲ... ခုဆို လတိုင္းပူးေတမွာ bill ကို တေႀကာင္းခ်င္းလိုက္ဖတ္ၿပီး လိုက္စစ္ေနရတယ္... သြားၿပီး complaint လုပ္ေတာ့ သူတို႔ရဲ႔ IT system ေတြကို upgrade လုပ္ထားလို႔ ဒီ သံုးေလးလအတြင္းကေတာ့ သည္းခံေပးပါ... အမွားေတြပါမယ္တဲ႔... ဟင္ ဒါဆိုလဲ ငါတို႔ကို ပိုက္ဆံေတြေလ်ာ့တြက္တဲ႔အမ်ားမ်ိဳးေလးလဲ ပါေအာင္လုပ္ပါဦးလို႔.... တခါဆို မစၥတာပီရဲ႔ ဖုန္းေဘလ္ကို 58 ေဒၚလာစြန္းစြန္းပဲ ေပးရမွာ 250 ေက်ာ္က်ေနလို႔ ပူးေတက သူဘယ္သူ႔ေတြကို ေခၚလဲဆိုၿပီးရန္လုပ္တာ...starhub ကို စစ္ေပးပါဦးလို႔ သြားျပန္ေမးႀကည့္ေတာ့ သူတို႔ account department က မွားတာ ေဆာရီးပါတဲ႔...198 ေဒၚလာပိုတြက္ထားလို႔ ျပန္ႏႈတ္ေပးလိုက္တယ္.. ေဆာရီးမလုပ္နဲ႔ နင္တို႔ မွားပံုက လင္မယားကြဲမယ့္ကိန္းပဲလို႔ ။

singtel နဲ႔မွ ေစာင့္ႀကည့္ရဦးမွာပဲ...သူေကာင္းတယ္ဆိုရင္ ေကာင္းေႀကာင္းေလး ခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္ဦးမွ။ လူ႔စိတ္က မေကာင္းတာကိုပဲအေရးလုပ္ေျပာခ်င္တာ... ေကာင္းတာေလးလဲ အေရးတယူ ခ်ီးမြန္းတတ္တဲ႔ အက်င့္ေလးလုပ္ဦးမွ...(ကိုယ့္ကိုျပန္သတိေပးတာပါ)

ကဲ စိုင္းစိုင္းလိုပဲ သူမ်ားအေႀကာင္းလဲ မေျပာတတ္ပါ.. စပ္မိစပ္ရာ ဘာညာကြိက...ဒီေနရာမွာ တခန္းရပ္မွ ျဖစ္ေတာ့မယ္  ေတာ္ႀကာ မစၥတာပီ တေရးႏိုးလာလို႔ ဘေလာ့ဂင္းေနတာမိသြားရင္ မနက္စီးရမယ့္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေလး အသက္နဲ႔ခႏၶာကိုယ္ အိုးစားကြဲသြားႏိုင္တယ္...အိပ္ခ်ိန္မွာ မအိပ္ပဲ ဘေလာ့ထခိုးေရးေနလို႔ ရန္ကုန္ပါ မျပန္လိုက္ရပဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေလး ႀကြသြားလိမ္႔မယ္... ;(


Bye Bye .... See you next week....

Bodyfitness

ပူးေတဘေလာ့ေလးကို ပစ္ထားရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာသြားၿပီ...အေၾကာင္းေတြကလဲ မတိုင္ဆိုင္ေတာ့ ေရးခ်င္စိတ္ရွိေနရင္ ေရးဖို႔ အခ်ိန္မရွိ ေရးဖို႔အခ်ိန္ရွိေတာ့ ေရးခ်င္စိတ္မရွိနဲ႔ ဂ်ာေအးသူ႔အေမရိုက္သလို ပတ္ခ်ာလည္ေနတာနဲ႔ ဘေလာ့ေလးကို ပစ္ထားသလို ျဖစ္ေနတယ္... ဒီတေလာ လူကလဲ လုပ္ခ်င္တာေတြ အရမ္းမ်ားေနတယ္... လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ခြင့္မရတိုင္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ စိတ္တိုင္းမက် ျဖစ္မိတာလဲ အခါခါ၊ ၿပီးရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တရားခ်ရတာလဲ အခါခါ။ ပဌာန္းရြတ္ ပရိတ္ရြတ္ တရားနာေတာ့လုပ္ေနမိတယ္။ အရင္ကလဲ ပံုမွန္လုပ္မိေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္မလာတဲ႔ အခါက်ရင္ ဘုရားတရားကို ပိုအားကိုးမိသလိုပဲ။ စိတ္ျငိမ္ေအာင္လို႔ စတိုခန္းထဲထည့္ထားတဲ႔ အပ္ခ်ဳပ္စက္ကေလး ျပန္ထုတ္ၿပီး စက္လဲ ခ်ဳပ္လိုက္ေသးတယ္... ဟင္းေတြလဲ ခ်က္ျဖစ္တယ္... မလုပ္ျဖစ္တာက မီးပူတိုက္တာ တခုပဲ...မီးပူတိုက္တာနဲ႔ ပက္သက္ၿပီးေတာ့ တခါတေလ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ စဥ္းစားမိေသးတယ္။ မီးပူတိုက္တာကို ဘယ္သူကမ်ား အဆန္းထြင္လိုက္တယ္မသိဘူးေပါ႔... ခုေတာ့ လူတိုင္းအမ်ားစုက မီးပူတိုက္ေနၾကေတာ့ ကိုယ္တေယာက္ထဲမွ မတိုက္ရင္ အဝတ္စားအေၾကေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ လူက ဘယ္လိုႀကည့္ေကာင္းမလဲေနာ္.. ဘယ္သူမွသာ မီးပူတိုက္မဝတ္ၾကရင္ သူလဲအေၾကဝတ္ ကိုယ္လဲအေၾကဝတ္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲလို႔... :) သူမ်ားေတြ အႀကံေပးသလို မီးပူမတိုက္ရမယ့္ အဝတ္စားမ်ိဳး ရွာဝယ္ႀကည့္ေသးတယ္... အဲလို အဝတ္ေတြကလဲ ပိတ္စက ႏိုင္လြန္ပါေတာ့ ပူတယ္.. ပူးေတက အရမ္း အိုက္တတ္ေတာ့ ခ်ည္သားပဲ ဝတ္လို႔ရတယ္.. ခ်ည္သားဆိုေတာ့ ပိုေၾကတာေပါ႔

စာေတြလဲ ျပန္လုပ္ျဖစ္ေနတယ္...အဂၤလိပ္စာလဲ ျပန္လုပ္ေနတယ္။ တိုဖယ္လ္ ျပန္ေျဖမလားလို႔... တကယ္ကေတာ့ ပူးေတက လုပ္ခ်င္တာေတြမ်ားေနတာ။ ေလာဘက အရမ္းႀကီးေသးတာ။ ငယ္ငယ္ထဲက စက္ခ်ဳပ္ဆိုလဲ တတ္ခ်င္တယ္။ ႀကီးေတာ္ႀကီးဆီကေန သင္တယ္။ ဆံပင္ညွပ္/ေကာက္ သင္တန္းလဲ တက္တယ္... ေဒၚစန္းေလးရဲ႔ အိမ္တြင္းမႈလဲ တတ္ခဲ႔တယ္... အဲဒီတုန္းက ပူးေတႀကိဳက္တာက မုန္႔ဟင္းခါးဆိုေတာ့ မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္တတ္ခ်င္လို႔ သြားတတ္တာ ၈ တန္းပဲရွိေသးတယ္... အဲဒီတုန္းကေတာ့ ရယ္ဒီမိတ္ မုန္႔ဟင္းခါးေတြ မေပၚေသးေတာ့ သင္တန္းေတာင္သြားတတ္တာ... ေရႊအေရာင္းဝယ္ သင္တန္းလဲ သြားတက္လိုက္ေသးတယ္... အကူညီလိုရင္ ေျပာေနာ္... :)

လူတိုင္းတတ္ေနက် ကြန္ပ်ဴတာ စပီကင္ သင္တန္းေတြကေတာ့ ေျပာစရာေတာင္မလိုဘူး... တတ္ၿပီးသားပဲ... အဲဒီတုန္းက မတက္ျဖစ္ခဲ႔တာက ေရကူးသင္တန္း။ ဒါလဲ ၂ ရက္ေလာက္တက္လိုက္ေသးတယ္... ပူးေတငယ္ငယ္က မ်က္ႏွာထဲ ေရမြန္းရင္ေႀကာက္တယ္... ေခါင္းေပၚကေရေလာင္းခ်ိဳးရင္ေတာင္မွ မ်က္စိကို အစြမ္းကုန္မွိတ္ထားရတာဆိုေတာ့ ေရကူးသင္တန္းတက္ေတာ့ ပူးေတနဲ႔ မကိုက္ဘူးေလ... ဒါနဲ႔ မတက္ျဖစ္ေတာ့တာ..

body fitness လဲ တတ္လိုက္ေသးတယ္..body fitness သြားတက္တာက လူက ပိန္ေညာင္ေလး(ဗလံေလး)  ျဖစ္ေနလို႔။ အဲဒီမွာ ေမာင္ျမန္မာ ဆရာသင္တဲ႔ သင္တန္းမွာ သြားတက္တာ... သင္တန္းဆိုတာထက္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ လုပ္ရတာပါ... ဆရာက တခါလုပ္ျပၿပီးရင္ ဘာလုပ္ ဘာလုပ္နဲ႔... ၿပီးရင္ ေနာက္ေန႔ေတြ သူေျပာထားတဲ႔ အတိုင္းလုပ္ရတာ။ အရင္ဆံုး ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္းလုပ္၊ အေၾကာေလ်ာ့။ ၿပီးရင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲ စက္ဘီးလိုဟာကို နင္း၊ လမ္းေလ်ာက္၊ ေျပး၊ ဝိတ္ျပားမ၊ ဝိတ္ျပားကို ပက္လက္လန္ေနရင္းနဲ႔လဲ မ ဒီအတိုင္းလဲမ။ ေျခေထာက္နဲ႔လဲ မရတယ္....စက္ေတြက ဒီက gym ေတြလိုမ်ိဳးေပါ႔။ ဆရာ့ပစၥည္းေတြက အဲဒီအခ်ိန္ခါနဲ႔ေတာ့ ေခတ္မွီျပည့္စံုပါတယ္...ဆရာ့ဆီမွာ မယ္ျမန္မာေတြ၊ လွယဥ္ေက်းမယ္ေတြ လာေလ့က်င့္ႀကတာ။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ေတြက ျပိဳင္ပြဲေတြဝင္ႀက ဆုေတြရႀကတယ္။ ဆရာ့ဆီက တပည့္ေတြက ပထမ၊ ဒုတိယေတြ ခ်ည္းပဲရၾကတာေလ..(ပူးေတမပါဘူးေနာ္) ပူးေတက ပိန္ေညာင္ေနလို႔ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားျဖစ္ေအာင္ဆိုၿပီးသြားတက္တာ...

လာတက္ၾကတာေတြက အစ္မႀကီး ဝဝေတြနဲ႔ အေနေတာ္ေလးေတြ... ပူးေတက under weight ေလး.... ပူးေတကလဲ စိတ္ထဲကေတာ့ ငါသူတို႔လို ျပိဳင္ပြဲဝင္အဆင့္ေတြ မေရာက္တာေတာင္မွ သူတို႔လို လွေအာင္လုပ္မယ္ဆိုၿပီး အျပတ္ကို ခ်တာ.... ေန႔တိုင္းသြားတယ္... တခ်ိဳ႔ေန႔ေတြဆို မနက္ေရာ ညေနေရာ သြားတယ္...ဆရာကလဲ ပူးေတကို ကေလးေလးဆိုၿပီး လႊတ္ထားတာလား ဂရုမစိုက္မိတာလားေတာ့ မသိဘူး... သူသင္ေပးထားေတာ့ ပူးေတက ကိုယ့္ကို လုပ္တတ္ေနၿပီ။ ဆရာဂရုမစိုက္တာ ပိုေတာင္ေကာင္းေသးတယ္ဆိုၿပီး အျပတ္ကိုခ်ေနတာ။ တေန႔ေတာ့ အစ္မႀကီး ဝဝ လွလွႀကီး တေယာက္က ပူးေတကို လာေမးတယ္... ညီမေလးက ဒီေလာက္ပိန္ေနတာ ဒီထက္ပိန္ခ်င္ေသးလို႔လားတဲ႔... အမေလး စိတ္ထဲမွာ ဒီအစ္မႀကီး ဘာပါလိမ့္ေပါ႔ သူမ်ားပိန္ေနတာ ကိုယ့္ကို သိပါတယ္ေပါ႔။ အျပင္မွာေတာ့ ဟုတ္ဘူးမမ ပူးေတက နဲနဲဝခ်င္လို႔ body fitness လာတတ္တာလို႔ ရိုးရိုးသားသား ေျပာျပလိုက္တယ္... ဒါေပမယ့္ညီမေလးက ေန႔တိုင္းလာေနတာမွတ္လား မမတို႔ထက္ေတာင္ အခ်ိန္မွန္ေသးတယ္... မမတို႔ထက္ေတာင္ ပိုလုပ္ေနေသးတယ္တဲ႔။ ဒါနဲ႔ ပူးေတလဲ ဟုတ္တယ္မမ တခ်ိဳ႔ရက္ေတြဆို မနက္ေရာ ညေရာ လာလုပ္တယ္လို႔ ေျဖလိုက္တယ္။ သူက ေမးတယ္။ ပူးေတကို ဆရာက အဲလို လာခိုင္းတာလားတဲ႔။ ဟင့္အင္းလို႔ ဆရာက အဆင္ေျပတဲ႔အခ်ိန္ ႀကိဳက္တဲ႔အခ်ိန္ လာလို႔ရတယ္လို႔ ေျပာတယ္လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။ ညီမေလး မွားေနၿပီတဲ႔။ မမတို႔က ပိန္ခ်င္လို႔ ေန႔တိုင္းလုပ္ရတာတဲ႔။ ရပ္လိုက္ရင္ ပိုဝသြားမွာတဲ႔။ ညီမေလးက ဝခ်င္တာဆို ေန႔တိုင္းလုပ္စရာ မလိုဘူးတဲ႔။ သူကေျပာလဲေျပာ ဆရာ့ကိုလဲ လွမ္းေခၚေျပာလိုက္တယ္... ဒီေတာ့ဆရာက သူ႔ကိုေျပာထားတယ္တဲ႔ တပတ္ ၃ ခါေလာက္ပဲ လုပ္ဖို႔လိုတယ္.. က်န္တဲ႔ ရက္ကို နားရမယ္လို႔ ေျပာထားတယ္တဲ႔။ ဒါကို သူက အစပိုင္း ၁ လေလာက္က ဆရာေျပာတဲ႔အတိုင္း လုပ္တယ္တဲ႔။ ေနာက္ပိုင္းသူက ေန႔တိုင္းလာတာတဲ႔။ ဆရာလဲ သူ႔စိတ္ထဲ ငါ့က်ေတာ့ ၃ ရက္ထဲ လာခိုင္းတယ္။ တျခားလူေတြက်ေတာ့ ေန႔တိုင္းလာရတယ္ဆိုၿပီး သူေပးတဲ႔ ပိုက္ဆံနဲ႔ မတန္ဘူးထင္ၿပီး ေန႔တိုင္းလာတာထင္တယ္ဆိုၿပီး ဆရာက သူ႔ကို ၃ ရက္ပဲ လာရမယ္လို႔ ထပ္ေျပာလိုက္ရင္ စိတ္ဆိုးသြားမွာဆိုးလို႔တဲ႔။ ဆရာေျပာမွ ပူးေတလဲ ဆရာ ပူးေတကို ၃ ရက္ပဲလာခိုင္းလို႔ ၃ရက္ပဲ လုပ္ခဲ႔တာ ျပန္မွတ္မိတယ္... ၃ ရက္လုပ္ၿပီး ေနာက္ေန႔ နားတဲ႔ရက္ေတြက်ရင္ ပူးေတက ေပါင္ေတြ လက္ေမာင္းေတြ ႀကါက္သားေတြနာလြန္းလို႔ အိမ္မွာ ျပန္ညည္းမိတာ ျပန္မွတ္မိတယ္... လက္ေမာင္းေတြဆို ႀကက္ေတာင္ရိုက္ၿပီး ေနာက္ေန႔မနက္ နာေနသလိုမ်ိဳးကို နာတာ။ အဲဒါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကို ေျပာျပမိတယ္... ငါေပါင္ေတြနာေနလို႔ နင္ေခၚတဲ႔ေနာက္ မလိုက္ႏိုင္ဘူးဆိုၿပီး... သူက ျပန္ေေျပာသြားတယ္...ေလ့က်င့္ခန္းဆိုတာ ေန႔တိုင္းလုပ္မွ မနာမွာတဲ႔ နင္က ၃ ရက္ေလာက္လုပ္လိုက္ နာေနတာကို နားလိုက္ေတာ့ ေပ်ာက္သြားလိုက္ ေပ်ာက္သြားေတာ့မွ သြားလုပ္လိုက္နဲ႔ နင္ဒီလို ဆက္လုပ္ေနရင္ ဒီလိုပဲ တသက္လံုးနာေနမွာပဲတဲ႔။ မနာခ်င္ရင္ ေန႔တိုင္းလုပ္တဲ႔။ သူေျပာတဲ႔ အတိုင္းေန႔တိုင္းသြားလိုက္တာ မနာေတာ့ဘူး... ဒီအတိုင္း ဆက္လုပ္ရင္းနဲ႔ ပူးေတလဲ ဆရာေျပာတာေမ႔ၿပီး ကိုယ့္သေဘာနဲ႔ကိုယ္ ဆက္လုပ္ေနလိုက္တာ ဆရာကလဲ ပူးေတကို ဒီလိုပဲ ထင္ေတာ့မွာေပါ႔။

ပူးေတက ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာသာ ကိုယ္လုပ္တာ... ဘာမွန္းကို ေသခ်ာလုပ္တာမဟုတ္ဘူး... သင္တန္းတက္ၿပီး ဆရာေျပာတဲ႔အတိုင္း ၃ ရက္ပဲလုပ္တဲ႔ ပထမလတုန္းက ပူးေတ ၁ ကီလိုေလာက္တက္တယ္ဆိုၿပီး ေပ်ာ္ေနတာ.... ေနာက္ပိုင္းေတြ ဆက္ခ်ိန္ေတာ့ မတက္ေတာ့ဘူးက်က်သြားတယ္... ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ပူးေတက ဘာေၾကာင့္မွန္းကို မသိခဲ႔တာ..အဲဒီေန႔က အဲဒီအစ္မႀကီး လွလွဝဝေလးသာ မကယ္ရင္ ပူးေတေတာ့ ဘာဆက္ျဖစ္မယ္ မေတြးတတ္ေတာ့ဘူး... ဆရာကလဲ သူ႔စကားကို နားမေထာင္တဲ႔ လူဆိုၿပီး ဘာမွကို ဆက္မေျပာပဲ ေဘးမဲ႔လႊတ္ထားတာ... ပူးေတကလဲ ကိုယ္ေတြလက္ေတြလဲ မနာေတာ့ဘူး... လုပ္လို႔လဲေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး ဆက္လုပ္ေနတာ ဆရာတပည့္နားလည္မႈလြဲပံုမ်ား ကံမေကာင္းရင္ မသာေပၚသြားႏိုင္တယ္....;(

ပူးေတရဲ႔ လြဲခ်က္ေတြက ဒါေတြပဲလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူးလို႔ ... ေနာက္ႀကံဳမွပဲ ကိုယ့္အေႀကာင္းကိုယ္ ေဖာက္သည္ျပန္ခ်ဦးမယ္ေနာ္... အခုေတာ့ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ခဲ႔ တလြဲေတြ ျဖစ္ခဲ႔တာေတြကို ဆင္ျခင္ရင္းနဲ႔ပဲ အခုလုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ခြင့္မရေသးတာကို ကိုယ့္ကို ျပန္ေျဖသိမ့္ထားလိုက္ပါဦးမယ္လို႔... :D


ပံု
အရာရာကို စူးစမ္းခ်င္သူ တဦး (မေရာင္ရာ ဆီလူး ဆိုလားပဲ)

P.S>> ဘေလာ့လဲ ဒီလိုနဲ႔ပဲ လုပ္ခ်င္ေဇာနဲ႔ လုပ္ျဖစ္ၿပီး ေပါက္ကရေတြေရးျဖစ္ေနတာေလးေတြကို သည္းခံၿပီး လာဖတ္ေပး အားေပးစကားေလးေတြ ေျပာၾကားေပး မန္႔ေပးၾကတဲ႔ မိတ္ေဆြ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔

ပံုကို ထံုးစံအတိုင္း GOOGLE ကေန ယူထားတာပါ... :)

အမွတ္တရ

ကြန္မန္႔မွာ အစ္ကိုတေယာက္က ပူးေတအလံအေရာင္က အစိမ္းေရာင္ျဖစ္ရမယ့္အစား အစိမ္းပုတ္ေရာင္ႀကီးျဖစ္ေနလို႔ သူပို႔ေပးလာတဲ႔ link ကေနပဲ အေရာင္မွန္တဲ႔ အလံအသစ္ကေလးကို ကူးၿပီး ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္.... :)

ပူးေတအျဖစ္က အလံေတာင္ မလႊင့္ရေသးဘူး... ေနစားၿပီး အေရာင္လြင့္ေနၿပီ...:D အမွန္ကေနစားတာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး... မီးစားသြားတာ ထင္တယ္... ဟိ :)
ဒီမွာ ခုမွ လာၿပီ Brand New Flag

ေနာက္ဆို ပူးေတမွာ မွားေနတာေလးေတြေတြ႔ရင္ ေျပာျပၾကပါေနာ္... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... အမွန္က ဒီသတင္း ဟုတ္မဟုတ္မသိခင္ထဲက Forward Email ရထားတာ။ သတင္းအတည္ျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့မွ အဲဒီကေန ကူးတင္လိုက္တာ။ :D မႊားတြားဒယ္... ေျပာျပေပးတဲ႔ ကိုေမာင္အားေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ရွင္...

ဒီေန႔မနက္မွ ဘေလာ့ေတြမွ အလံေတြ ကိုယ္စီနဲ႔... ေရွ႔တပတ္ေလာက္ကေတာ့ သတင္းလိုလို ေကာလဟာလ လိုလိနဲ႔ ၾကားေနတာ... ဒီမနက္ေတာ့ တကယ္ၾကီး ျဖစ္သြားတာေပါ႔ေနာ္...

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး... ကိုယ့္မ်ိဳးဆက္ေလးေတြ လက္ထက္က်ရင္ သူတို႔မျမင္ဖူးေတာ့မယ့္ ေမေမတို႔ ေဖေဖတို႔ ဖိုးဖိုး၊ ဖြားဖြားတို႔ လက္ထက္က

ဒီလိုမ်ိဳးကေန

ဒီလိုမ်ိဳး

ကို ဒီေန႔ရဲ႔ မေန႔က ေျပာင္းလဲခဲ႔ၾကရတယ္လို႔.... အမွတ္တရေလး ျပခ်င္ရံု သက္သက္၊ သိမ္းထားခ်င္ရံုသက္သက္၊ မွတ္တမ္းတင္ထားရံုသက္သက္ပါပဲ....ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကေတာ့ သူတို႔ေလးေတြကိုပဲ ေျပာျပျဖစ္ေတာ့မယ္နဲ႔ တူပါတယ္ေလ...

ဒီတေခါက္ ျပည္ေတာ္ျပန္ျဖစ္ရင္ မၾကည့္ျဖစ္ခဲ႔တာ အေတာ္ေလးၾကာၿပီျဖစ္တဲ႔ ရုပ္ရွင္ရံုမွာ တူေတြ တူမေတြ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔အတူတူ ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ၾကမယ္လို႔ သူတို႔ေတြကို ဂတိေပးထားေသးတယ္...


နာရီဝက္ေလာက္ ေနာက္က်ၿပီးမွ ရံုဝင္ရေကာင္းမလား စဥ္းစားေနတယ္... :) ဟိ။  

ဒီေနရာေလးရဲ႔ အေပၚကို select လုပ္ၿပီး မဖတ္နဲ႔ဦးေနာ္...:P  မျမင္သင့္တာေတြ ျမင္ကုန္မွာစိုးလို႔....:D

ဆားငံသီး ငါးေပါင္း (Salted Plum Steamed Fish)

ဒီေန႔ခ်က္စားျဖစ္တာေလးပါ....ခ်က္မယ္လို႔ ႀကံရြယ္ေနတာ ၾကာပါၿပီ။ မစၥတာပီက ဘုန္းႀကီးဝတ္ေနေတာ့ တေယာက္ထဲဆိုေတာ့ သိပ္အပင္ပန္းခံ လုပ္မစားခ်င္တာနဲ႔ (သူဘုန္းႀကီးဝတ္ေနတုန္း ဘာမွကို ခ်က္မစားျဖစ္တာပါ။) လုပ္မစားျဖစ္ပါဘူး။ ဘုန္းႀကီးကို ဆြမ္းကပ္ေတာ့လဲ ဒီငါးအေကာင္လိုက္နဲ႔ ဘုန္းႀကီးေတြ ဘုဥ္းေပးရတာ အဆင္မေျပမွာဆိုးလို႔ ကပ္ခ်င္ေပမယ့္ မကပ္ျဖစ္ခဲ႔ဘူး။ ေနာက္တေခါက္ေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြ ဘုဥ္းေပးရလြယ္ေအာင္ ငါးအသားေတြပဲ ဝယ္ၿပီး ဒီလိုေလး ေပါင္းၿပီး ကပ္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားတယ္။

ဆားငံသီးငါးေပါင္းအတြက္ လိုအပ္ေသာပစၥည္းမ်ား

ငါး အရြယ္ေတာ္ အရြယ္ေတာ္ ၁ ေကာင္ (600 grams ေလာက္။ ငါးနံမယ္ေတာ့ ေမ႔သြားၿပီ။ ဒါမ်ိဳးငါးမရလဲ seabass နဲ႔ ေပါင္းလဲ ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီငါးက အညွီအနံ႔လဲ မနံဘူး။ အရိုးကလဲ ရွာမွရွားပဲ။ အရိုး အၾကီးၾကီးေတြပဲ ရွိတယ္။ အရမ္းေကာင္းတယ္။ ၆က်ပ္ ျပား၉၀ ပဲ ေပးရတယ္။)

-ဆားငံသီးေပါင္း ၃/၄ လံုး ခန္႔ (Woh Hup Brand နဲ႔ ပုလင္း)
-ငရုတ္သီးစိမ္း ၄ ေတာင့္ ၊ ဆားနဲနဲ၊ rice wine (ဟင္းခ်က္တဲ႔ ဆန္ဝိုင္ အနည္းငယ္။ ပုလင္းအျဖဴေလး)၊ ႏွမ္းဆီစစ္စစ္ အနည္းငယ္ လက္ဖက္စားဇြန္း တဝက္ခန္႔၊ ( ႀကက္သြန္ျဖဴေဘးနားက အထုတ္ေသးေသးေလးက ႏွမ္းဆီပါ။ သူ႔ကို ထည့္ရင္ အရမ္းေမႊးပါတယ္။သူ႔ေဘးနားက ၾကာဇံခ်က္ထဲထည့္တဲ႔ မႈိေျခာက္ေးေတြကို ထံုးထားတာ။ ခရုဆီရွိရင္လဲ ခရုဆီကိုလဲ ၂စက္ ၃ စက္ေလာက္ ထည့္လို႔ရပါတယ္။ ပူးေတရဲ႔ ခရုဆီကေတာ့ မသံုးတာၾကာလို႔ မေကာင္းေတာ့လို႔ လႊတ္ပစ္လိုက္ရလို႔ မထည့္လိုက္ရပါဘူး)၊ ႀကက္သြန္ျဖဴ ၊ ဂ်င္း ၊ မႈိေျခာက္၊ ေဂၚဖီထုတ္ (သို႔မဟုတ္) မုန္ညင္းအျဖဴထုတ္ အနည္းငယ္စီ၊ ႀကက္သြန္မိတ္ ၅ ပင္ခန္႔။

ျပဳလုပ္ပံု အဆင့္ဆင့္

ငါးကို ဆန္ဝိုင္အနဲငယ္၊ ဆားအနဲငယ္နဲ႔ နယ္ၿပီး အရသာဝင္ေအာင္ ႏွပ္ထားလိုက္ပါတယ္။
ႀကက္သြန္ျဖဴ၊ဂ်င္း၊ ႀကက္သြန္မိတ္၊ ေဂၚဖီထုတ္ေလးေတြကို ကိုယ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ႔ ပံုစံလွီးၿပီး မႈိေျခာက္ေလးေတြကို အထံုးေလးေတြလုပ္ထားလိုက္ပါတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ငါးေပါင္းဖို႔ ေရေႏြးအိုးကို ႀကိဳတည္ထားရပါမယ္။

(ဒါက ဆားငံသီးေပါင္းရဲ႔ အရည္ကို ၂ ဇြန္းေလာက္ထည့္လိုက္ပါတယ္)

ၿပီးရင္ေတာ့ ေပါင္းမယ့္ ပန္းကန္ထဲမွာ ေဂၚဖီထုတ္၊ မႈိေျခာက္၊ ႀကက္သြန္မိတ္၊ ႀကက္သြန္ျဖဴ၊ ဂ်င္း၊ ငရုတ္သီးစိမ္း ( အစပ္ႀကိဳက္ရင္ေတာ့ ငရုတ္သီးစိမ္းကို ၂ ပိုင္း ၃ ပိုင္းခန္႔ ျဖတ္ပါ။ အိမ္မွာ မစၥတာပီကေတာ့ အစပ္ သိပ္မစားေတာ့ ငရုတ္သီးစိမ္းကို အေတာင့္လိုက္ပဲထည့္လိုက္တယ္) တို႔ကို ငါးရဲ ႔ ေဘးပါတ္လည္ အေပၚဘက္နဲ႔ ေအာက္ဘက္တို႔မွာ အဆင္ေျပေအာင္ထည့္ၿပီး အေပၚမွ ႏွမ္းဆီအနည္းငယ္ကို ေနရာအႏွံ႔ တစက္ခန္႔ဆီ ျဖဴး၍ ေရဆူေနေသာ အိုးထဲသို႔ ထည့္ၿပီး မီးအပူခ်ိန္ အနဲအမ်ားကို လိုက္၍ ၁၅ မိနစ္ မိနစ္ ၂၀ခန္႔ ေပါင္းၿပီးလွ်င္ အနံ႔အရသာတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၍ က်န္းမာေရးနဲ႔ ညီညြတ္ေသာ ဆားငံသီးငါးေပါင္းတခြက္ကို ရရွိပါလိမ့္မယ္။ (:D အပ်င္းတက္ၿပီး စာေတြ ျပန္မရိုက္ေတာ့ပဲ မ်က္ႏွာစာအုပ္မွာ ရိုက္ထားတဲ႔ စာေတြကိုပဲ ျပန္ကူးတင္လိုက္တယ္။)  :)

အိုးကို အဖံုးအုပ္ၿပီး ေပါင္းရမွာေနာ္။ အဖံုးအုပ္တဲ႔ ပံု မရိုက္လိုက္ရလို႔။

ေဟာ အဖံုးအုပ္လိုက္ေတာ့ က်က္သြားၿပီ ေတြ႔လား။ သိပ္ျမန္.... :)

ၿပီးရင္ေတာ့ ဒါမ်ိဳးေလး လွတပတေလးျပင္လိုက္တာေပါ႔ေနာ္....

ေအာ္ ေမ့လို႔ ငါးေပါင္းေနတုန္း အရည္ေတြထြက္တယ္။ သြန္ပစ္မိမွာ ဆိုးလို႔။... သူ႔ကို ဟင္းရည္လို ေသာက္စားလို႔ရတယ္။ အရမ္းအရသာရွိတယ္။ ခ်ဥ္ငံစပ္ေလး။ ဆားငံသီးေပါင္းက အငံအရသာေရာ အခ်ဥ္အရသာေရာ ပါၿပီးသားမို႔ ငါးကို ဆားလူးရင္ ပါတယ္ဆိုရံုေလးလူးဖို႔ သတိထားရလိမ္႔မယ္... မဟုတ္ရင္ ငံသြားမွာဆိုးလို႔။ အခ်ိုႀကိဳက္ရင္ သႀကားနဲနဲေလာက္ ထည့္ေပါင္းလဲရတယ္ေနာ္.... ခ်ဥ္ ခ်ိဳ ငံ စပ္ေလးေပါ႔။ ထမင္းအရမ္း ျမိန္တယ္။ ဝိတ္ေလ်ာ့ခ်င္လဲ အဆင္ေျပတယ္ေနာ္။သူနဲ႔ လိုက္ဖက္တာက ကန္ဇြန္းပလိမ္းတို႔၊ မႈိကန္ဇြန္းတို႔၊ ကိုက္လံေႀကာ္တို႔နဲ႔ လိုက္တယ္။ ပူးေတတို႔ကေတာ့ ကန္ဇြန္းပလိမ္းေလးနဲ႔ စားလိုက္တာ။ အရမ္းေကာင္းပဲ။ 

မစၥပီႀကီးကေတာ့ အစပိုင္းကေတာ့ ဂိမ္းေဆာ့ေနရာက ငါးေပါင္းမက်က္ေသးခင္ အနံ႔ေလးေတြ စထြက္လာကတည္းက ထမင္း ၂ ပြဲ အဆင္သင့္ ျပင္ၿပီး ေစာင့္ေနတယ္။ ပူးေတငါးေပါင္းက ဘယ္ေလာက္ဆြဲေဆာင္အားေကာင္းလဲဆိုတာ အဲဒါပဲၾကည့္ေတာ့။ ဟားဟား ဘာမွ မဟုတ္ဘူး။ ၁ နာရီခြဲေနၿပီ သူ႔သူ ဗိုက္ဆာေနလို႔။ မနက္စာလဲ သိပ္မစားထားလို႔ေလ။ ဒါလဲ ပညာတခုပဲေနာ္။ မဟုတ္ရင္ ကိုယ္ေပါင္းတဲ႔ငါးကို ဗိုက္မဆာတဆာနဲ႔ စားမွာေပါ႔။ ၿပီးေတာ့ မေကာင္းဘူးလို႔ ထင္မွာေပါ႔။ ဟဲ ဟဲ ေတာ္တယ္ မွတ္လား။  ၿပီးေတာ့ ခ်ီးက်ဴးေသးတာ။ စီးတီးေဟာကဆိုင္ေတြထက္ ငါ့မိန္းမ ခ်က္တာ ပိုေကာင္းတယ္တဲ႔။ ဟားဟား။ ေက်နပ္ေအာင္ ေျပာတာလဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ႔ေနာ္... သူက ဗိုက္ဆာေနၿပီကိုး။ :P

ဝမ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း ႏွင့္ ေတာင္းပန္ျခင္း

မေန႔ညက အြန္လိုင္းမွာ အသိညီမတေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ေတာ့ သူက မမ ကိုC  စေနေန႔ မနက္က ဆံုးသြားၿပီတဲ႔... ကုိC (ေဒါက္တာစည္သူေအာင္) ဆိုတာက ပူးေတရန္ကုန္ကုမၸဏီက ဆရာဝန္လဲ ျဖစ္တယ္။ သူဖြင့္ထားတဲ႔ နဝေဒး ေဆးခန္းက လိႈင္ျမဳိ႔နယ္ (ရန္ကုန္-အင္းစိန္)ကားလမ္းမေပၚမွာ။ ဘူတာရံုလမ္းကားမွတ္တိုင္နားမွာ လႈိင္အထက္တန္းေက်ာင္း တခုရွိတယ္...အမွတ္ ဘယ္ေလာက္လဲေတာ့ သိပ္မမွတ္မေတာ့ဘူး။ ေက်ာင္းေဘးနားကပ္လ်က္ပဲ။ေဆးခန္းနာမယ္က နဝေဒး ေရာဂါရွာေဖြေရးနဲ႔ ေဆးကုသခန္း လို႔ထင္တယ္။ အဲဒီနားတဝိုက္မွာ ေနတဲ႔ လူေတြေတာ့ သိမယ္ထင္တယ္။ ေဘာက္စ္ဝက္ဂြန္ အနီေရာင္ အစုတ္ကေလးနဲ႔။ ပူးေတတို႔က သူ႔ကို စည္သူလြင္လာၿပီလို႔ စၾကေသးတာ....ကုမၸဏီမွာ ရွယ္ယာလဲ အခ်ိဳ႔အဝက္ပါထားလို႔ သူနဲ႔ပူးေတတို႔က လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြလိုပဲ... ၃ႏွစ္ေလာက္အတူတြဲလုပ္လာခဲ႔ၿပီး စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး လူမႈေရးအတူတိုင္ပင္ခဲ႔ေသးတာ...ရန္ကုန္တကၠသိုလ္က MBA second batch သို႕မဟုတ္ third batch တခုခုပဲ။ အခုခ်ိန္ထိ လူပ်ိဳႀကီး။ ဒီတေခါက္ျပန္တုန္းကေတာင္ အေကာင္းႀကီး။ ပထမေတာ့ မဂၤလာေဆာင္ ဖိတ္ဦးမလို႔ပဲ။ သူနဲ႔ အလုပ္တူတူလုပ္ေနတုန္းကလဲ ပူးေတမဂၤလာေဆာင္ရင္ သတို႔သမီး ဝတ္စံုလက္ဖြဲ႔မယ္ေျပာထားဖူးတာနဲ႔ အခုပူးေတေဆာင္မွန္းသိရင္ သူေျပာထားတာ သတိရၿပီး လက္ဖြဲ႔ေတြ အမ်ားႀကီး ဖြဲ႔ေနမွဆိုးတာရယ္ လူေတြလာရတာ ကရိကထမ်ားမွာဆိုးတာရယ္နဲ႔ မဖိတ္ပဲ တိတ္တိတ္ကေလးေဆာင္ၿပီး ဒီကို ျပန္လာခါနီးမွ စကားဝါလမ္းထဲက စိတ္တိုင္းက်(ထင္တယ္) မွာ တေခါက္ေတြ႔ျဖစ္ခဲ႔ေသးတယ္။ ကိုC နဲ႔ ပူးေတတို႔က စလိုက္ေနာက္လိုက္ေလ...လူပ်ိဳၾကီးေနာ္... ေနာက္ကားေတြ ေက်ာ္တက္ကုန္ၿပီ လို႔ေတာင္ စခဲ႔ေသးတယ္...ၾကားဖူးတာက လူပ်ိဳႀကီး အပ်ိဳႀကီးေတြ ဆံုးရင္ ငွက္ေပ်ာတံုး ထည့္ေပးလိုက္ရတယ္ဆိုတာ ၾကားဖူးထားေတာ့ ကိုC ကိုေရာ တကယ္ငွက္ေပ်ာတံုး ထည့္ေပးလိုက္ရမွာလားလို႔ သိခ်င္ေနမိေသးတယ္...စိတ္မေကာင္းတဲ႔ၾကားက စပ္စုခ်င္ေနမိေသးတယ္...


ပူးေတစကားေျပာတာက ျမန္မာစကားကိုေတာင္မွ တလံုးခ်င္းေလ..အိမ္က အန္းကုန္းနဲ႔ တူတာထင္တယ္... မသိတဲ႔လူေတြက ပူးေတ တမင္တကာ ပဲမ်ားၿပီး ေျပာေနတယ္ပဲထင္တာ...ရင္းႏွီးသြားမွ ပူးေတအက်င့္မွန္းသိၾကတာ...ပူးေတအိမ္ကဆို ပူးေတစကားေျပာရင္ ေလမဆက္ဘူးတဲ႔.. တလံုးနဲ႔တလံုးၾကားမွာ ေစာင့္ရင္းတေရးအိပ္ေပ်ာ္ႏိုင္တယ္တဲ႔ေလ... အဲဒီကိုC နဲ႔ ေတြ႔ခါစက သူက ဘာမွ မေျပာဘူး... ခႏၶာကိုယ္တျခမ္းေစာင္းၿပီး နားေထာင္ေလ့ရွိတယ္.. ေနာက္ရင္းႏွီးသြားေတာ့မွ ပူးေတစကားေျပာတာ ဓါတ္ခဲ(battery) ကုန္ခါနီး အရုပ္က စကားေျပာေနသလိုပဲတဲ႔... ငါအရင္ကထင္တာ လုပ္ေျပာေနတယ္ထင္တာတဲ႔.... အခုမွ သူက ဒီလိုပဲတဲ႔... အဂၤလိပ္စကားလဲ တလံုးခ်င္းပဲ...ေဒါသထြက္ရင္ ရန္ျဖစ္ရင္ေတာ့ ျမန္တယ္... အဂၤလိပ္လိုေျပာတာလဲ ရန္ျဖစ္ရင္ grammar ေတြေရာ usage ေတြေရာ အကုန္မွန္လာတယ္.. သင္ထားတဲ႔ အတိုင္းထြက္လာတယ္.. ပံုမွန္ဆို စလံုးေတြနဲ႔ နင္လား (lah) ငါလား(lah) ပဲ...

ေျပာလာတဲ႔ ညီမကို အသက္ေတာ့ မေမးမလိုက္ဘူး.... သူလဲ အေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနရွာတယ္... သူတို႔က အခုထိ တြဲလုပ္ေနၾကတုန္းကို... ေကြးေသာလက္မဆန္႔မီ ဆန္႔ေသာလက္မေကြးမီဆိုတာ ဒါပဲေနာ္.. ဆံုးသြားတာကလဲ heart attack တဲ႔... ဆရာဝန္တေယာက္ heart attack နဲ႔ ဆံုးတာလဲ ျမင္ဖူးၿပီ... ဆရာဝန္တေယာက္ ကင္ဆာျဖစ္ေနလို႔ ေသမင္းဆီက အျပိဳင္လု ေဆးကုေနရတာလဲ ျမင္ဖူးၿပီ...ယူတတ္ရင္ တရားရစရာေတြခ်ည္းပဲ...မယူတတ္ေသးေတာ့လဲ???? ဘာေျပာရမွန္းကိုမသိဘူး.. ရင္ထဲမွာေတာ္ေတာ္ေလး ေျပာမျပတတ္ေအာင္ပဲ။ ဒီေန႔ သို႔မဟုတ္ မနက္ျဖန္ သျဂိဳလ္မယ္တဲ႔.. ေျပာတဲ႔ ညီမကလဲ ပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ ကုမၸဏီ ပိတ္ထားေတာ့ ေသခ်ာမသိေသးဘူး... ေဆးခန္းဖုန္းေတာ့ ရွိတယ္... နာ့စ္ေတြ ရွိမလားမသိဘူး... ခုေနခါ သူ႔ဟန္းဖုန္းကိုေခၚရင္ေရာ...သူ႔ မန္ေနဂ်ာ ကိုသူရေအာင္ လာကိုင္မွာလား... မိသားစုေတြလာကိုင္မွာလား...လာကိုင္ရင္ေရာ ဘာေျပာရမွာလဲ။ ေျပာစရာစကားလံုးက သူတို႔ေတြသိထားၿပီးသားေတြပဲ ဝမ္းနည္းပါတယ္... ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ...ေတြနဲ႔။ သူတို႔ကလဲ ေမးသမွ်လူတိုင္းကို ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္မွန္းမသိ ေျပာၿပီးသားေတြ ဝမ္းနည္းစရာအျဖစ္ေတြ ထပ္ေျပာျပရဦးမွာ ေတြးၿပီး ဖုန္းေခၚဖို႔ ဝန္ေလးေနမိတယ္....မေခၚခ်င္ဘူး... ပူးေတစိတ္ကတမ်ိဳး။ သူမ်ားစိတ္အားငယ္ေနမယ့္ကိစၥမ်ိဳး၊ ဝမ္းနည္းေနတာမ်ိဳးေတြကို ကိုယ္က အစျပန္မေဖာ္ေပးခ်င္ဘူး။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ ထပ္ၿပီး ထိခိုက္ခံစားရမွာကို မေတြ႔ခ်င္ မၾကားခ်င္ မခံစားခ်င္ျပန္ဘူး... စိတ္ကပဲ တရားမရွိတာလား...

ဒီကေနပဲ ဝမ္းနည္းေၾကာင္းမွတ္တမ္းတင္ထားလိုက္တယ္... အရင္းႏွီးဆံုး လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အထက္လူႀကီး တေယာက္အေနနဲ႔ေရာ မိတ္ေဆြတေယာက္အေနနဲ႔ေရာ ကိုယ့္ေရာဂါေတြ(ေလးဖက္နာ)ကို ေပ်ာက္ေအာင္ ကုသေပး၊ အၾကံဥာဏ္ခဲ႔တဲ႔ ေက်းဇူးရွင္ ဆရာသမားတေယာက္အေန ေလာကၾကီးကေန ေဆာဆီးစြာ ထြက္ခြာသြားလို႔ တကယ္ပဲ မိသားစုနဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ်၊ ဝန္ထမ္းမ်ားအားလံုးနဲ႔ ထပ္တူဝမ္းနည္းရပါတယ္... ကိုC (ေဒါက္တာစည္သူေအာင္-Nawaday Poly Clinic) ေကာင္းရာ မြန္ရာသို႔ေရာက္ရွိပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္...

တလက္စထဲ ေတာင္းပန္ခ်င္တာက ဘေလာ့ေလးကို ပစ္ထားရတာလဲ ခုတေလာေနမေကာင္းေနလို႔ပါ... အစပိုင္းက ေခါင္းေနာက္ျခမ္းတျခမ္းလံုးနဲ႔ ေနာက္ေၾကာေတြ ပခံုးေတြ အရမ္းကိုက္တာ အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲခ်က္စားၿပီးထဲကပဲ(အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ ေကာင္းမႈ)...ေဆးခန္းျပေတာ့လဲ မသက္သာပဲ ၃ပတ္ဆက္တိုက္ ကိုက္လာၿပီး ေခါင္းလဲမူးလာေတာ့ စိတ္ပူလာၿပီး ရန္ကုန္ကို ဖုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့ အိမ္ကဦးေလးကလဲ(သူလဲ လတ္တေလာ အရိုးက်ီးေပါင္း ေဝဒနာရွင္ အႏုစား) အရိုးက်ီးေပါင္းရဲ႔ လကၡဏာနဲ႔ တူတယ္လို႔ ေျပာလို႔ ဓါတ္မွန္လဲ မရိုက္ခ်င္၊ အထူးကုဆီလဲ မသြားခ်င္နဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ guardian က Joint free ေဆးဗူးအေသးေလး ဝယ္ေသာက္ႀကည့္တာ နဲနဲ သက္သာတာနဲ႔ အခု အဲဒီေဆးဗူးအေသးေလး ကုန္ခါနီးလို႔ ရန္ကုန္က Move free ေဆးမွာထားတယ္... မနာေတာ့ရင္ေတာ့ ဆက္မေသာက္ေတာ့ပါဘူး...ေခါင္းေလ့က်င့္ခန္း၊ ဇက္ေၾကာ ေလံက်င့္ခန္း၊ ပခံုးေလ့က်င့္ခန္းေတြလဲ you-tube ကေနရွာၿပီး မနက္တေခါက္ ေန႔လည္တေခါက္ ညေနတေခါက္ ေလ့က်င့္ခန္းေတြလဲ လုပ္ေနတာ၊ နဲနဲသက္သာလာတယ္...ေဆးေတြကို ဘာမသိညာမသိ ေသာက္ေနရတာလဲ side effect ေတြ ျဖစ္မွာေၾကာက္ရေသးတယ္။... အခုေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာကို နဲနဲ ႀကည့္ႏိုင္ေနပါၿပီ... စာရိုက္ရင္ေတာ့ မရဘူး... ခ်က္ခ်င္းျပန္ကိုက္တက္လာတာ... ဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့ေမာင္ႏွမေတြကိုလဲ ပ်က္ကြက္မႈေတြ အေၾကြးေတြ အားလံုးအတြက္ အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္လို႔... ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါ... နားလည္ေပးၾကပါ.. မၾကာမီမွာ စာေတြျပန္ရိုက္ႏိုင္လာရင္ ျပန္ေရးပါမယ္... စာေတြကေတာ့ အျမဲလိုလို ေမာင္ႏွမေတြအားလံုးနီးပါးဆီ သြားဖတ္ျဖစ္ပါတယ္..စာမရိုက္ႏိုင္လို႔ ႏႈတ္မဆက္သြားျဖစ္တာပါလို႔ ေတာင္းပန္ရင္း.... ;(

၁၉ ဂ်ဴလိုင္ မေမ႔ႏိုင္

က်ဆံုးေလျပီးေသာ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ဤေနရာမွ ရိုေသစြာ ဂါရဝျပဳပါတယ္...

၆၃ ႀကိမ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ကို ပူးေတဘေလာ့ေလးမွာ မွတ္တမ္းတင္ရင္းနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အပါအဝင္ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ၉ ဦးကို ရိုေသစြာ အေလးျပဳ ဂါရဝေပးပါရေစ...

  (ဒီပံုေလးကို ေမေမ႔သား ဘေလာ့ေလးမွကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္ရွင္..။ ပံုေလးအတြက္ ေက်းဇူးပါရွင္)

ေဟာဒီဘက္က အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ

ေန႔လည္က ရံုးကေနႀကြားထားတာ.... အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ လုပ္စားမယ္လို႔။

ဒါေလးက မေန႔ညေနထဲက ႀကက္သားရယ္... ငါးဖယ္ရယ္ကို ဆီသတ္ထားၿပီး ပဲမႈန္႔ကိုက်ိဳထားတာ...မေန႔ညေနထဲက ႀကိဳလုပ္ထားတာေတာင္ ဒီေန႔ ညေနခ်က္တာ ည ၈ နာရီမွ ၿပီးတယ္...

ဒါက ေခါက္ဆြဲ ႀကက္ဥေခါက္ဆြဲေျခာက္ ၁ ကီလို တထုတ္လံုးကို ေဖ်ာလိုက္တာ... ၿပီးေတာ့ အိုးကို မဖို႔ မႏိုင္ေတာ့လို႔ မစၥတာပီကို ေခၚရေသးတယ္...

ဒါက အႀကြပ္ေႀကာ္ ကိုယ္တိုင္ ေႀကာ္တာ ။ တအိမ္လံုးကို မႊန္ထူေနတာပဲ။ မီးဖိုေခ်ာင္က exhaust fan ကလဲ မႈတ္လိုက္မွ ပိုဆိုးေနသလား မသိဘူး။  တူးတာတူး မက်က္တာ မက်က္နဲ႔။ ဒါေလးပဲ အေကာင္းက်န္တယ္...အရင္တခါ နန္းႀကီးသုတ္လုပ္တုန္းက အသိအစ္မတေယာက္ လာေႀကာ္ေပးသြားတာ…သူေႀကာ္တုန္းက ဘာသံမွ မႀကားရဘူး....ပထမအႀကိမ္ေႀကာ္တာပဲ.. ဒီေလာက္ေတာ့ ရွိမွာေပါ႔ေနာ္...:D အမွန္ေျပာရရင္ ပူးေတက ဒီအေႀကာ္ကို လံုးဝမႀကိဳက္ဘူး...ပဲေသြး(ဘဲေသြး)ေလး ရွိရင္ေကာင္းမွာ...ပူးေတအရမ္းႀကိဳက္....

နံနံပင္၊ ႀကက္သြန္စိမ္း၊ သံပုရာသီး။ နံနံပင္က မေန႔ကထဲက ႀကိဳဝယ္ထားေတာ့ နဲနဲႏြမ္းေနၿပီ…ဒီေန႔မွ ဝယ္မယ္ဆိုလဲ သူက အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲထဲ ပါခြင့္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးေလ...

ဟင္းရည္အိုး

ပြက္ပြက္ဆူေနတုန္းက အေရာင္လံုးဝမရွိဘူေလ… ဒါမ်ိဳး ျဖဴေနတာ… အုန္းႏို႔မ်ားသြားတယ္ထင္တယ္.. ကိစၥမရွိဘူး… မ်ားပေစ ေကာင္းတယ္ ...မနက္ျဖန္ အဝအိပ္လို႔ရတယ္..း)

ေနာက္ေတာ့ ဒါမ်ိဳးေလး ဆီသတ္ထားတဲ႔ အေရာင္ေလးတက္လာတယ္….

ဒါက စားဖို႔အတြက္ ပန္းကန္ထဲထည့္ေတာ့ အေရာင္က ဒီေလာက္ပဲ ထြက္ေတာ့တယ္...

ဒါက ေယာက္မ (မစၥတာပီ ညီမ) ယူလာေပးတဲ႔ ငါးဖယ္ေႀကာ္ေလး

ရႈစား သံုးေဆာင္လို႔ ရပါၿပီ....

ရႈၿပီးေတာ့ပဲစားေနာ္...

သူငယ္ခ်င္းေဒၚပြင့္(ျမဴးျမဴး) ေလ လာမယ္ဆိုၿပီး ပံုေျပာသြားတယ္... ၁၀ နာရီေလာက္ထိ ေစာင့္ေနေသးတာေနာ္... ခုနေလးကမွ ေရခဲေသတၱာထဲ ထည့္လိုက္တယ္... မနက္က်ရင္ breakfast တီးခ်င္ရင္ရေသးတယ္... ေဆာေဆာထလာခဲ႔ မွီေသးတယ္ေနာ္...