" me too, ha ha "

ေဖာဝပ္အီးေမးလ္ေလးကို သေဘာက်လို႔ ျပန္လည္မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္....

ပံုေတြကို မျမင္ရတဲ႔ ေနရာက စာဖတ္သူေတြအတြက္ ပံုထဲက စာသားေလးေတြကို ျပန္ရိုက္ေပးလိုက္ပါတယ္...


English is difficult language .... for some!
This is a true story from the Japanese Embassy in US. ( ဒါကေတာ့ စာထဲမွာပါတဲ႔ အတိုင္းရိုက္လိုက္တာပါ။ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ မသိဘူး)

A few days ago, Prime Minister Mori was given some Basic English Conversation training beforre he visits Washington and meets president Barack Obama.

The instructor told Mori Prime Minister , when you shake hands with President Obama, please say, " How are you?" . Then, Mr Obama should say, " I am fine, and you?"  Now you should say, " me too". Afterward we, translators, will do the work for you. It looks quite simple.
But the truth is
When Mori met Obama,
he mistakenly said, " who are you?"  ( Instead of "How are you?" )

Mr Obama was a bit shocked but still managed to react with humor.
"Well, I'm Michelle's husband, ha ha..."

Then Mori replied, " me too, ha ha" .

Then there was a long silence in the meeting room.


အိုဘားမားေတာ့ သူနဲ႔ေတြ႔မွ ဘလိုင္းႀကီး အကစ္ခံလိုက္ရတယ္ေနာ္.... :)
Forward Mail က ရတာပါ... တကယ္ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ ပူးေတလဲ မတိဘူး...ha ha..

မိဘိတ္ နဲ႔ ပတ္ေဘပတ္တာ

မမေရႊစင္ဦးရဲ႔ စာေတာ္ဖတ္ခင္ခင္ ပို႔စ္ဖတ္ၿပီးေတာ့ (ဒီပို႔စ္က ေရးေနတာ မမေရႊစင္ရဲ႔ ေက်းဇူးပါေဖေဖ ဆိုတဲ႔ မမရဲ႔ေဖေဖေမြးေန႔ပ႔ိုစ္ၿပီးထဲက ေရးေနတာ။ ဒီေလာက္ဆို ပူးေတ ဘယ္ေလာက္စာေရးျမန္လဲ သိၿပီေပါ႔ေနာ္ း) ) မမေရႊစင္တို႔ေဖေဖက အိမ္မွာခိုင္းမယ့္လူငွားတာ စာဖတ္တတ္တဲဲလူပဲ ငွားခဲ႔မွာပဲလို႔ စဥ္းစားမိယင္း ပူးေတတို႔ အိမ္မွာေတာ့ ပူးေတမွတ္မိတဲ႔ အရြယ္ကစၿပီးေတာ့ ေနသြားတဲ႔ အိမ္ေဖာ္ေတြအားလံုးကို ပူးေတငယ္ငယ္က မတတ္တေခါက္သင္ေပးခဲ႔တာေတြ မွတ္မိေနတယ္.. အဲဒီထဲက ပူးေတမွတ္မိတဲ႔ မိဘိတ္ဆိုတဲ႔ ေမာ္လျမိဳင္ဘက္က ေကာင္မေလးအေႀကာင္းေျပာျပခ်င္တာပါ....

သူက ပူးေတထက္ ၃ ၄ ႏွစ္ေလာက္ႀကီးမယ္ထင္တယ္။ ပူးေတ ၅ တန္း နဲ႔ ၆ တန္း ၂ ႏွစ္ေလာက္ ပူးေတတို႔အိမ္မွာေနသြားတယ္။ သူတို႔နယ္ကလူေတြက ေမြးေန႔အေသခ်ာလဲ မသိႀကေတာ့ ဘယ္ႏွႏွစ္လဲ သူတို႔ ကိုယ္တိုင္မသိႀကဘူး။ မိဘေတြကလဲ ကေလးေတြအမ်ားႀကီးေမြးထားေတာ့ မမွတ္မိႀကဘူးေလ.. သူ႔နာမယ္က မိဘိတ္တဲ႔။ အစကေတာ့ မိဘိတ္ဆိုေတာ့ တိုင္းရင္သားမ်ိဳးႏြယ္တခုခုက ေပးတဲ႔နာမယ္ထင္ေနတာ။ ေနာက္မွ လာပို႔တဲ႔ ပြဲစားကိုေမးႀကည့္ေတာ့ သူ႔အေမက ကေလးေတြအမ်ားႀကီးေမြးတာ သူ႔က်ေတာ့ ေနာက္ဆံုး ဘိတ္ဆံုးဆိုၿပီး မိဘိတ္လို႔ ေပးလိုက္တာတဲ႔။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ေအာက္မွာ ေမာင္ႏွမ ၂ ေယာက္လား ၃ ေယာက္လားပဲမသိ ထပ္ေမြးေသးတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ သူက သူမ်ားေတြ အိမ္မွာအလုပ္လုပ္ဖို႔ ရြာကလူေတြနဲ႔ အပို႔ခံရေတာ့တာပဲ။

သူ႔ကို ပူးေတမွတ္မိေနတာက သူက လိမၼာတယ္... လူႀကီးေတြကိုလဲ ကလန္ကဆန္ျပန္မလုပ္တတ္ဘူး။ ပူးေတတို႔လို ကေလးေတြနဲ႔ဆိုလဲ လူႀကီးေတြေရွ႔မွာတမ်ိဳး ကြယ္ရာမွာတမ်ိဳး မဆက္ဆံတတ္ဘူး။ အိမ္ကလဲ သူ႔ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ထားေတာ့ သူက ပူးေတတို႔ အိမ္မွာေပ်ာ္တယ္။ ပူးေတကေတာ့ အိမ္မွာ လူသစ္ဘယ္ႏွစ္ေယာက္လာလာ ပူးေတအလုပ္က သူတို႔ကို စာသင္ေပးတာပဲ။ ဘယ္သူမွ တာဝန္ေပးတာမဟုတ္ဘူး။ ပူးေတသင္ေပးခ်င္လို႔ကို သင္ေပးတာ။ ပူးေတသင္ေပးခဲ႔တဲ႔ လူေတြထဲမွာ သူတေယာက္ပဲ စာကို စိတ္ဝင္တစားလိုက္သင္တယ္..သူက ရြာျပန္ရင္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြက စာမဖတ္တတ္ပဲ သူဖတ္တတ္တယ္ဆိုရင္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကို သူတတ္တာေတြ ဖတ္ျပမယ္ေပါ႔။ အဓိကက သူကရုပ္ရွင္ေတြ ႀကိဳက္တယ္.. အဲဒီအခ်န္တုန္းက ရဲကိုကိုနဲ႔ လင္းဇာနည္ေဇာ္ကားေတြ ေနာက္ ေနသူရဦးလားမသိဘူး သူတို႔ဇာတ္ကားေတြ ေခတ္စားေနတာ။ သူက အဲဒီဇာတ္ကားနာမယ္ေတြကို ဖတ္တတ္ခ်င္တယ္..ရြာျပန္ရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဖတ္ျပၿပီး ႀကြားခ်င္တယ္။

ပူးေတတို႔အိမ္မွာက အဲဒီအခ်ိန္ထဲက အစ္မဝမ္းကြဲ၂ ေယာက္နဲ႔ အစ္ကို ဝမ္းကြဲ ၃ ေယာက္က ဂ်ပန္က ျပန္လာခါက၊ အစ္ကိုတေယာက္က အေမရိကားက ျပန္လာခါစ ဦးေလးအငယ္နဲ႔ အေဒၚအငယ္နဲ႔က စကၤာပူမွာ သြားလိုက္ျပန္လိုက္နဲ႔။ ေျပာရရင္ သူတို႔ေတြက ႏိုင္ငံျခားမွာေနလာၿပီးေတာ့ သူတို႔အခ်င္းခ်င္းေျပာရင္ အဂၤလိပ္လိုေျပာတယ္...ပူးေတတို႔ ကေလးေတြနဲ႔ဆိုရင္ အဂၤလိပ္စကားကို ညွပ္ညွပ္ၿပီးေျပာတယ္။ တခါေတာ့ အစ္မဝမ္းကြဲတေယာက္ရဲ႔ ေမြးေန႔ ဇန္နဝါရီလမွာ အဲဒီ ႏိုင္ငံျခားျပန္ အစ္ကိုဝမ္းကြဲေတြ အစ္မဝမ္းကြဲေတြ ဦးေလးအငယ္ အေဒၚအငယ္ေတြနဲ႔ က်န္တဲ႔ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမဝမ္းကြဲေတြ စုစုေပါင္း ၁၈ ေယာက္ က်ိဳက္ထီးရိုးသြားႀကတာ။ ခိုင္းတဲ႔ လူက ပူးေတတို႔အိမ္က မိဘိတ္ရယ္.. အဲဒီအစ္မအိမ္က ကားေမာင္းတဲ႔ ဦးေလးႀကီးရယ္.. သူတို႔ပါေကးစက္ရံုမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ႔ ၁၀ တန္းေက်ာင္းသား အစ္ကိုႀကီး တေယာက္ရယ္ ၃ ေယာက္ပါတယ္။ ေဆြမ်ိဳးေတြက ၁၅ ေယာက္ေပါ႔။ ပူးေတက အငယ္ဆံုး ၆ တန္း။ ပူးေတၿပီးရင္ မိဘိတ္ထင္တယ္။ ၿပီးမွ အစ္မဝမ္းကြဲ ၉တန္းေက်ာင္းသူက အငယ္၊ က်န္တာေတြက ႏိုင္ငံျခားျပန္ေတြ၊ ခဏျပန္လာသူေတြ၊ သူတို႔ရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔။

အဲဒီတုန္းက ကားနဲ႔တက္တဲ႔လမ္း က်ိဳက္ထီးရိုးမွာ မရွိေသးဘူး။ လမ္းေလ်ာက္တက္ႀကတာ။ ၁၈ ေယာက္အဖြဲ႔ဆိုေပမယ့္ ၄ ေယာက္တတြဲ ၅ေယာက္တတြဲနဲ႔။ ပူးေတက ကေလးဆိုေတာ့ အေပါ႔အပါးက ခဏခဏသြားခ်င္တာ။ သြားခ်င္တိုုင္း ပူးေတက အဲဒီဂ်ပန္က ျပန္လာတဲ႔ အစ္မကို သူနဲ႔ပူးေတနဲ႔ ေဝးေနလဲ လွမ္းလွမ္းေအာ္တာ..အိမ္က သူနဲ႔အပ္လိုက္တာေလ။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ မမႀကီးကိုေျပာေနာ္... ေနမေကာင္းလဲ မမႀကီးကိုေျပာ၊ ဗိုက္ဆာလဲေျပာဆိုၿပီးမွာလိုက္တာ။ မမႀကီး မီးမီး အီးအီးပါခ်င္တယ္ အိမ္သာရွာေပးနဲ႔ မမႀကီး မီးမီးရွဴးေပါက္ခ်င္တယ္ ဆိုၿပီး။ သူတို႔ေတြက အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အသက္ ၂၃ ႏွစ္ ၂၅ ႏွစ္ပါတ္ဝန္းက်င္ေတြ ေခ်ာလဲေခ်ာတာကိုး (ကိုယ့္ငါးခ်ဥ္ ကိုယ္ခ်ဥ္တာမဟုတ္ပါဘူး)။ အဲေတာ့ ေတာင္ေပၚကို တူတူတက္ေနတဲ႔ ေဘးကအဖြဲ႔ေတြက သူတို႔ေတြကို ငမ္းေနႀကတာ။ ဘယ္မွာတည္းမွာလဲ။ တည္းဖို႔ေနရာရၿပီလားလုပ္ေနႀကတုန္း ပူးေတက အဲလိုႀကီးထထေအာ္ေတာ့ သူတို႔ေတြက ရွက္တယ္ထင္တယ္။ ပူးေတကို အနားနားေခၚၿပီးေတာ့ "မီးေလး ေနာက္တခါ ရွဴးရွဴးပဲ ေပါက္ခ်င္ခ်င္ အီးအီးပဲ ပါခ်င္ခ်င္ အိ္မ္သာသြားမယ္ အီးပါမယ္ မေျပာနဲ႔တဲ႔။ မမႀကီး မီးမီး လတ္ထရိန္(Latrine) သြားခ်င္တယ္" လို႔ေျပာတဲ႔။ ဒါကို မိဘိတ္ကလဲ လိုက္မွတ္ထားတယ္...တလမ္းလံုး ဒီလိုပဲ ေျပာလာႀကတာေပါ႔။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက လူရႊင္ေတာ္ေက်ာ္ထူးတို႔ ဧရာတို႔ထင္တယ္။ ျမန္မာ့အသံမွာ အၿငိမ္႔ပ်က္လံုးပ်က္တာ။ ေက်ာ္ထူးက တပ္သားေလး ဧရာက စစ္တပ္မွာ ရိကၡာေပးတဲ႔လူ... ေက်ာ္ထူးက waste paper မရလို႔မေက်နပ္တာကို တပ္ႀကပ္ႀကီးဆီမွာ waste paper(အိမ္သာသံုးစကၠဴ) ကို ဝက္ဆီပတ္မရလို႔ ဆုၿပီးသြားတိုင္တာထင္တယ္။(သိပ္ေတာ့ မေသခ်ာေတာ့ဘူး) အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႔ ေမာင္နွမဝမ္းကြဲေတြႀကားမွာ waste paper ကို ဝက္ဆီပတ္လို႔ ေခၚတဲ႔ပ်က္လံုးက ေခတ္စားသြားတာ၊ ဒါကို မဘိတ္က မသိဘူး။ အိမ္သာသြားခါနီးဆိုပူးေတက မိဘိတ္ကို ဝက္ဆီပတ္သြားယူေပးဦးလို႔ေျပာတာ။ သူသိမယ္ထင္လို႔။ သူက မမႀကီးကို မမႀကီးေရ သတ္သတ္လြတ္စားရမွာကို ပူးေတက ဝက္ဆီပတ္ေတြ က်ိဳက္ထီးရိုးယူလာတယ္ဆိုၿပီးတိုင္ေျပာတာ။ မမႀကီးတို႔အဖြဲ႔ေတြဆိုတာ ရီလိုက္ၾကတာ မေျပာနဲ႔ေတာ့။ က်ိဳက္ထီးရိုးကေန အိမ္ျပန္ေရာက္ၾကေတာ့ မိဘိတ္က မမႀကီးတို႔ ေျပာတာေတြကို သူက အတုယူလာတာ။ ေမေမက သူ႔ကို အဝတ္ေတြ ေရသြားစိမ္ထား ဟင္းခ်က္ၿပီးရင္ အတူတူ ေလ်ာ္မယ္ဆိုၿပီးသူ႔ကိုခိုင္းထားတာ။ ေမေမဟင္းခ်က္ၿပီးလို႔  အဝတ္ေတြ ေရမစိမ္ရေသးေတာ့ စိတ္တိုၿပီးေခၚတာ။ မိဘိတ္ လာဦး။ အဝတ္ေရစိမ္ခိုင္းထားတာ ခုထိဘာလို႔မစိမ္ေသးတာလဲလို႔ ေမးလိုက္တာ။ လတ္ထရိန္မအားေသးလို႔တဲ႔။ ဒါနဲ႔ ေမေမက အဝတ္ေရစိမ္ခိုင္းတာ လတ္ထရိန္နဲ႔ ဘာဆိုင္လို႔လဲဆိုေတာ့ လတ္ထရိန္ထဲမွာ အန္တီေလးက အဝတ္ေလ်ာ္ေနလို႔တဲ႔။ :P အမွန္က အန္တီေလး (ေမေမ႔ညီမ အငယ္ဆံုး)က သူ႔အက်ၤ ီ အျဖဴေတြကို ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ ေလ်ာ္ေနတာ။ အိမ္ကအိမ္သာခန္း (toilet)က ဘယ္သူမွလဲမသံုးဘူး။ အားတယ္။ သူက ဘယ္လိုဘယ္လို ေရခ်ိဳးခန္းနဲ႔ အိမ္သာမွားတယ္မသိဘူး။ က်ိဳက္ထီးရိုးမွာတုန္းကလဲ ဘယ္သူကမွ လတ္ထရိန္သြားမယ္ေျပာၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းမသြားခဲ႔ႀကဘူးလို႔ေတာ့ ထင္တာပဲ။ :)

ေမေမက အိမ္လာတဲ႔လူတိုင္းကို ဘုရားစာ သင္ေပးေလ့ရွိတယ္။ ေမတၱာပို႔၊ သံဗုေဒၶ၊ အစရွိသျဖင့္ သူတို႔ ဥာဏ္မွီရင္မွီသေလာက္၊ ဥာဏ္လံုးဝမမွီတဲ႔လူဆိုလဲ ပုတီးစိပ္ဝယ္ေပးၿပီးေတာ့ အရဟံ အရဟံဆိုၿပီး ပုတီးစိပ္ခိုင္းတယ္။ အရဟံေတာင္မမွတ္မိတဲ႔လူေတြ ပူးေတအိမ္မွာေတြ႔ဖူးခဲ႔တယ္။ ဒါဆိုေမေမက ဗုေဒၶါ ဗုေဒၶါ ဆိုၿပီး စိပ္ခိုင္းတယ္။ အဲဒီ ဗုေဒၶါ မွ မမွတ္မိရင္ေတာ့ ဘုရား ဘုရားဆိုၿပီးေတာ့ ဘုရားတခါၿပီးရင္ ပုတီးတလံုးခ်ခိုင္းၿပီး ပုတီးစိပ္ခိုင္းတယ္။ ေမေမ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ သူတို႔ေလးေတြ တေန႔ကို ကုသိုလ္ေကာင္းမႈနည္းနည္းဆီရသြားေအာင္လို႔တဲ႔။ မိဘိတ္က်ေတာ့ ပင္ကုိဥာဏ္ကေကာင္းတယ္။ အကုန္မွတ္မိတယ္။ ပူးေတတို႔နဲ႔ ညတိုင္း ည၈နာရီဆို ဘုရားတူတူ ရွိခိုးလို႔ရေနၿပီ။ ၾသကာသေတာ့ ေကာင္းေကာင္းရတယ္။ ဒါနဲ႔ေမေမက ေနာက္တဆင့္တက္ၿပီးေတာ့ ေမတၱာပို႔တာေတြ သင္ေပးေနတာ။ ေမေမအဲဒီအခ်ိန္တုန္းက မိဘိတ္ကို သင္ေပးတာက
သေဗၺသတၱာ ေဝေနယ်ာ ခ်မ္းသာကိုယ္စိတ္ ျမဲပါေစ
မိဘႏွစ္ျဖာ ျမတ္ဆရာ ခ်မ္းသာကိုယ္စိတ္ျမဲပါေစ .....ဆိုတဲ႔ ေမတၱာပို႔။

အဲဒီေမတၱာပို႔ စသင္ခါစ ၁ပတ္ေလာက္ပဲရွိေသးတယ္ထင္တယ္။ ေမေမတို႔ေတာင္ဘာမွ ႀကိဳမသိဘူး။ မိဘိတ္ကို ပို႔ထားတဲ႔ ပြဲစားက တေန႔ ေန႔လည္ခင္းႀကီး ျဗဳန္းဆိုေရာက္လာတယ္။ ပူးေတတို႔ေတြက ေန႔လည္ခင္း ေက်ာင္းပိတ္လို႔ ေမေမအိပ္ခိုင္းလို႔ အိပ္ေနရတာ။ မိဘိတ္က ပူးေတကို လာႏႈိးတယ္။ သူ ရြာျပန္ရေတာ့မယ္တဲ႔ ။ ပူးေတလဲ  ပထမေတာ့ေႀကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ အိပ္ခ်င္မူးတူး။ ေနာက္မွ သူ႔ကို ေပးမယ့္ပစၥည္းေတြ လိုက္ရွာၿပီး အတင္းထည့္ေပးေနတာ။ အဓိကက သူအရမ္းႀကိဳက္တဲ႔ ရဲကိုကိုတို႔ လင္းဇာနည္ေဇာ္ပံုေတြ၊ သူ႔အတြက္ မမႀကီးတို႔ မမေလးတို႔ ဝယ္ေပးထားတဲ႔ မိတ္ကပ္ေတြ(ေမေမက အိမ္မွာေနရင္း မိတ္ကပ္ေတြျပင္တာ မႀကိဳက္လို႔ သိမ္းထားတာေတြ)။ အဲဒါေတြ သတိရသေလာက္ထည့္ၿပီးေတာ့ သူက အဝတ္အစားလဲ။ မ်က္ႏွာကို သနပ္ခါးလူးရတာ။ ေမေမကလူးခိုင္းတာ မွတ္မိေသးတယ္။ သူ႔အဝတ္စားေတြထည့္ဖို႔ ေမေမက စာကေလးျခင္း(အဲဒီေခတ္က ျခင္းေတာင္း၊ ေလးဘက္ေလးတန္ လံုေနလို႔ စာကေလးျခင္းလို႔ေခၚတာထင္တယ္။ ပူးေတတို႔ ေက်ာင္းသြားရင္ အေသးေလး၊ သူ႔အတြက္က ေမေမက အိမ္မွာရွိတဲ႔ ျခင္းအႀကီး) ေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီျခင္းကို ပူးေတတို႔ေတြ တခါတေလ ေႀကာင္ေလးေတြ ဖမ္းၿပီးထည့္ရင္ေတာင္မွ ႀကိဳက္တာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေန႔က ပူးေတတို႔ တအိမ္လံုး မိဘိတ္ျပန္မယ္ဆိုလို႔ ဝမ္းနည္းေနတယ္။ ေမေမကလဲ စကားသိပ္မေျပာဘူး။ ပူးေတတို႔ကေတာ့ ကေလးဆိုေတာ့ မွာစရာေတြ ေလ်ာက္မွာေနတယ္။ စာေရးေနာ္။ ဘာညာနဲ႔။ ေမေမက သူျပန္ခါနီးက်ေတာ့ မိဘိတ္ ဘုရားစာေတြ ေမ႔မပစ္နဲ႔ေနာ္တဲ႔။ အသံေလးက ေပ်ာ့ေနတာသတိထားမိတယ္။ မိဘိတ္က ဟုတ္ကဲ႔ ႀကီးႀကီးတဲ႔။ ၿပီးေတာ့ ေမေမကိုကန္ေတာ့တယ္။ ကန္ေတာ့ၿပီးေတာ့ ႀကီးႀကီး ပတ္ေဘပတ္တာၿပီးေတာ့ ဘာလဲတဲ႔။ တအိမ္လံုးလဲ နားမလည္ႀကဘူး။ ေနာက္မွ ပူးေတက သေဘာေပါက္ၿပီး ထရယ္ပါေလေရာ... သူက သေဗၺသတၱာ ေဝေနယ်ာ ခ်မ္းသာကိုယ္စိတ္ ျမဲပါေစ... ဆိုတဲ႔ ေမေမ သင္ေပးထားတဲ႔ ဟာကို ျပန္ေမးတာ။ ပတ္ေဘပတ္တာၿပီးေတာ့ ဘာလဲတဲ႔။ သူမွတ္မိထားတဲ႔ အစက မွန္ေနၿပီး ေနာက္ပိုင္းကိုပဲ ေမ့ေနသလိုလိုနဲ႔။ အဲဒီတုန္းက ေမေမက ပူးေတကိုဆူတယ္ေလ။ သူမ်ားအဲလိုျဖစ္တာကို မရီရဘူးတဲ႔။ ငရဲႀကီးတတ္တယ္တဲ႔။ ကေလးပဲကိုး... ေနာ္။ ဘယ္သိပါ႔မလဲ။

ခုထိ မိဘိတ္ျပန္သြားတဲ႔ ပံုပူးေတမ်က္စိထဲက မထြက္ေသးဘူး။ ပြဲစားမိန္းမႀကီးက အဲဒီေခတ္က(လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၁၆ ႏွစ္ ၁၇ ႏွစ္ေလာက္ကထင္တယ္) ဟိုင္းလပ္ ဒဘယ္လ္ကပ္လို ေငြေရာင္ ကားျမင့္ႀကီးနဲ႔ သူတေယာက္ထဲလာတာကို။ မိဘိတ္ကို ေနာက္က ေခါင္မိုးမပါတဲ႔ ေနာက္ခန္းမွာ ဖင္ထိုင္ခံုလဲမပါ။ ဖ်ာလဲမပါ။ ဒီအတိုင္း အပူထဲမွာ အေပၚပူ ေအာက္ပူနဲ႔ ထိုင္ခိုင္းတယ္။ သူ႔အဝတ္ထည့္တဲ႔ စာကေလးျခင္းေတာင္းနဲ႔ အထုတ္တထုတ္နဲ႔။ ပူးေတက မိဘိတ္ ေရွ႔မွာထိုင္ေလ။ ေနပူတယ္လို႔ လွမ္းေျပာေတာ့ ေမေမက တိုးတိုးေလး ေျပာတယ္ သြားမေျပာနဲ႔တဲ႔။ ဒါသူတို႔လို လူေတြက ဒီလိုပဲတဲ႔။ ပြဲစားမိန္းမႀကီးလဲ ေကာင္းေပၚတက္ၿပီး ကားကိုဝူးခနဲ ေမာင္းထြက္သြားေရာ မိဘိတ္က အိမ္မွာေနတာႀကာေတာ့ အသန္႔ႀကိဳက္ေနၿပီေလ။ သူက ကားေပၚမွာ ဒီအတိုင္း ျဖစ္သလို ထိုင္မခ်ေတာ့ဘူး။ ေနာက္မွာ ေဆာင့္ေႀကာင့္ေလးထိုင္ေနတာ။ မိဘိတ္ ကားလဲ ဝူးကနဲ ေစာင့္ထြက္သြားေရာ ဖင္ထိုင္ရက္ေလး ကားေဘာင္ေလးကိုင္ၿပီး ပါသြားေရာ။ 

ကားလဲ ထြက္သြားေရာ ေမေမက ပူးေတကို လူႀကီးတေယာက္ကိုတိုင္ပင္သလိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ ေျပာတာယ္။ မိဘိတ္က ျပန္ခ်င္တာမဟုတ္ဘူးတဲ႔။ မိဘိတ္မျပန္ခ်င္ရင္ မျပန္ခိုင္းနဲ႔ေပါ႔ ေမေမရယ္လို႔ ပူးေတက ေျပာလိုက္ေတာ့ ေမေမျပန္ခိုင္းတာ မဟုတ္ဘူး။ ပြဲစားက အတင္းလာေခၚသြားတာတဲ႔။ ရြာမွာသူ႔အေမေနမေကာင္းဘူးဆိုၿပီးေတာ့တဲ႔။ ေနာက္ႀကီးလာမွ တေျဖးေျဖးသိလာရတာက ပြဲစားေတြက တေနရာကေန တေနရာကို ခဏခဏေျပာင္းမွ သူတို႔ ပြဲစားခရမွာမို႔ အိမ္တအိမ္မွာ လူျမဲေနရင္ေတာင္မွ သူတို႔က ဆက္မထားဘူး။ အေမေနမေကာင္းဘူး။ အေဖေနမေကာင္းဘူးနဲ႔ မ်ိဳးစံုအေႀကာင္းျပၿပီး လာျပန္ေခၚႀကတာတဲ႔။ မမေရႊစင္ဦးရဲ႔ ေက်ာ္လႈိင္ဦး ဘာသာျပန္တဲ႔ ဦးေလးတြမ္ ဝတၳဳထဲကလိုပဲ ျမန္မာျပည္မွာလဲ မစၥတာဟာေလတို႔လို လူပြဲစားအမ်ားႀကီးရွိပါလားလို႔ စဥ္းစားမိတယ္။

အစကေတာ့ မိဘိတ္နဲ႔ ပတ္ေဘပတ္တာ ဆိုၿပီး ရီစရာေလးေရးမလို႔ပဲ ေရးေနရင္းက မိဘိတ္ကို သတိရလာၿပီး အလြမ္းဇာတ္ျဖစ္သြားတယ္။ မိဘိတ္ကေတာ့ ပူးေတတို႔ကို သတိရခ်င္မွလဲ ရမွာေပါ႔ေလ။ သူေနခဲ႔ရတဲ႔ အိမ္ေတြက အမ်ားႀကီးရွိမွာပဲကို။ ခုခ်ိန္ေလာက္ဆို မိဘိတ္တေယာက္ အိမ္ေထာင္ေတြဘာေက်ၿပီး သားေတြ သမီးေတြနဲ႔ ျဖစ္ေနၿပီလား။ ဒါမွမဟုတ္ ထီေတြဘာေတြမ်ားေပါက္ၿပီး ႀကီးပြားခ်မ္းသာသြားလို႔ အိမ္ေဖာ္အလုပ္လုပ္စရာမလိုေတာ့ဘူးလား။ ပူးေတတို႔အိမ္က လူေတြကေတာ့ သူ႔နာမယ္ မိဘိတ္ဆိုတာရယ္ ဇာတိက ေမာ္လၿမိဳင္ဘာက္က လာတယ္ဆိုတာေလာက္ပဲ သိတာပါ။ နာမယ္လဲ ျပင္မေရးထားပါဘူး။ စာဖတ္တဲ႔လူေတြထဲက တေယာက္ေယာက္ရဲ႔ အိမ္မွာေရာ သူအလုပ္လာလုပ္ဖူးခ်င္ လုပ္ဖူးမလားလို႔.... ခုေလာက္ဆို သူအသက္က ၃၁ / ၃၂ ပတ္ဝန္းက်င္ေလာက္ေတာ့ရွိေရာေပါ႔။


လူအခ်င္းခ်င္း လွည့္ပတ္ျခင္း
လူအခ်င္းခ်င္း ေရာင္းစားျခင္း ကင္းေဝးႀကပါေစ လို႔ ဆုေတာင္းရင္းနဲ႔ပဲ.........

မမေရႊစင္ဦးသို႔

မမေရႊစင္ေရ

ခ်စ္ညီမပူးေတ ခင္မင္ ေလးစားစြာျဖင့္ စာေရးလိုက္ပါတယ္။ မမရဲ႔ အီးေမးလ္လိပ္စာကိုလဲ မမွတ္ထားမိေတာ့ ဒီမွာပဲ ပို႔စ္တပုဒ္တေနနဲ႔ ေရးလိုက္ပါတယ္.. မမ တခ်ိန္မဟုတ္ တခ်ိန္ေတာ့ ဖတ္ျဖစ္လိမ္႔မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

မမကိုညီမရဲ႔ ဘေလာ့မွာ လင့္ထားလို႔ မမပို႔စ္အသစ္တက္ေနတာသိရပါတယ္... လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၁ ရက္က ေက်ာ္လႈိင္ဦး ဘာသာျပန္ ဦးေလးတြမ္ (အခန္း ၁၁) ဆိုတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။ အရင္လိုပဲ ကလစ္ႏွိပ္လိုက္ေတာ့

ဒါမ်ိဳး ေပၚလာတယ္။ ညီမေလး YES ကို ေရြးလိုက္ေပမယ့္ မမရဲ႔ ဘေလာ့ဆီသြားလို႔မရဘူး။  ဒါနဲ႔  http://www.shwezinu.com/ ကိုတိုက္ရိုက္သြားေတာ့လဲ shwezinu.com is currently UNDER CONSTRUCTION ဆိုၿပီး ဒါမ်ိဳးပဲေပၚတယ္။

မမေရႊစင္ တျခားသူေတြဖတ္လို႔ရလား မရလားမသိေပမယ့္ ပူးေတဖတ္လို႔မရဘူး။ ဘေလာ့စေပါ႔ကေန ေဒါ႔ကြန္းေျပာင္းသြားတဲ႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ပူးေတဖတ္လို႔မရဘူး။ မမေရႊစင္ေရးထားတာေလးေတြ စိတ္ဝင္စားလို႔ အကယ္၍ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ တျခားသူေတြေရာ ဖတ္လို႔ရမရ တခ်က္ႀကည့္ၿပီး ပူးေတလဲ ဖတ္လို႔ရခ်င္လို႔ပါ။ ျမန္မာျပည္ကေန ဘေလာ့စေပါ႔ကို မမေရႊစင္တို႔အေနနဲ႔ ဝင္ရခက္တယ္ဆိုတာ ပူးေတနားလည္ပါတယ္။ ပူးေတရန္ကုန္ျပန္တုန္းကလဲ ဝင္လို႔မရခဲ႔ဘူး။
အခုေတာ့ ပူးေတဘေလာ့ လင့္ေလးမွာ

ေက်ာ္လႈိင္ဦး ဘာသာျပန္ ဦးေလးတြမ္ (အခန္း ၁၁) - အခန္း (၁၁) လြတ္ေျမာက္လမ္းကုိ ရွာေဖြသူ ညေနခ်မ္းသည္ မႈန္မႈန္မိႈင္းမိႈင္း ျဖစ္ေန၏။ တည္းခို စားေသာက္ခန္းတြင္း၌ လူအမ်ား စုေ၀းေရာက္ ရွိေနၾကၿပီး ျဖစ္သည္။ သူတို႔သည္...

ဒါေလးပဲျမင္ေနရၿပီး ျမင္သားျမင္ရ မႀကင္ရျဖစ္ေနလို႔ပါမမ...

ခင္မင္စြာျဖင့္
ခ်စ္ညီမ
ပူးေတ(ေပတူး) - ကိုေပါ ရဲ႔ စကားလိမ္ ပို႔စ္ထဲကလို ညီမရဲ႔ နာမယ္ကို ေျပာင္းျပန္လွန္လိုက္ေတာ့ ပူးေတက ေပတူးျဖစ္တြားတယ္  ;'(