Wednesday, June 16

ေအာ္ လြဲခဲ႔ျပန္ၿပီ တခါ...

မေန႕ညက ျဖစ္ပံုက တကယ္ပဲ ရီရတယ္... ဒီတမနက္လံုး အဲဒီအေႀကာင္းစဥ္းစားမိရင္ ေတာ္ေတာ္ေလး ရီခ်င္တယ္။ ေဒၚျမေလး အသံနဲ႔ ေျပာခ်င္ဘူး မေျပာခ်င္ဘူး ေျပာကိုမေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး..... ဟိဟိ ေဒၚျမေလးလိုပဲ မေျပာခ်င္ဘူးမေျပာခ်င္ဘူးနဲ႔ တကယ္က ေျပာခ်င္ေနတာေလ.... :) မေန႔ညက တမ္းတမိေနေသာ ဟင္းတခြက္ ဆိုၿပီးေတာ့ တေယာက္ထဲ စာေတြရိုက္ ၊ ပံုေတြတင္ေနတာ။ ဓါတ္ပံုေတြ upload လုပ္ေနတုန္း မစၥတာပီႀကီးရံုးက ျပန္လာတယ္။ တံခါးဖြင့္ေပးပါတဲ႔။ ဒါနဲ႔ လိမ္လိမ္မာမာေလး တံခါးထဖြင့္ေပးလိုက္တယ္။ သူက အျပင္က ထမင္းစားခဲ႔ၿပီးသားတဲ႔။ မစားေတာ့ဘူးတဲ႔။ ေတာ္ေတာ္ဝမ္းနည္းသြားတယ္။ ကိုယ္ရိုက္ထားတဲ႔ ပို႔စ္ထဲက ဓါတ္ပံုေတြျပ သူမ်ား စားခ်င္စိတ္ေတြ ထပ္ေပါက္မလားလို႔။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုမွ ဆြဲေဆာင္လို႔မရေတာ့ဘူး။ သူနဲ႔ စကားနဲနဲပါးပါးေျပာ(မေျပာရင္ ဘေလာ့ေလးကို ရန္ရွာမွာဆိုးလို႔။ ဟန္လုပ္ၿပီး နားေထာင္ စိတ္ကေတာ့ ေရးလက္စ ဘေလာ့ေလးဆီမွာ)။ ၿပီးေတာ့ တခါ သူ႔ကို အသီးတခုခုေတာ့ ေကြ်းပါတဲ႔။ ထမင္းေတာ့ မစားေတာ့ဘူးဆိုလို႔ မခ်စ္စု ရွိတယ္ စားမလားဆိုေတာ့ အပူေတြကန္ေနလို႔ မစားခ်င္ဘူးတဲ႔။ ဒါနဲ႔ ႏွင္းသီးေလး ခြဲေကြ်းလိုက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ထိ အဲဒီပို႔စ္က လံုးဝမတင္ရေသးတာ။ ၿပီးလဲ မၿပီးေသးဘူး။ အိပ္ခါနီးက်ေတာ့ မစၥတာပီကေမးတယ္.... စာဆက္ေရးဦးမလို႔လားတဲ႔။ မေရးေတာ့ဘူး ကြန္ပ်ဴတာပိတ္ေပးလို႔ ေျပာလိုက္တာ။(ဘယ္လို ဆက္ေရးမလဲ သူနဲ႔ေလရႊီးေနတာနဲ႔တင္ ၁၁ နာရီခြဲေနၿပီ။ လူက ရံုးေရာက္ရင္ အိပ္ငိုက္တာ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္)။ ဒါနဲ႔ သူက ပူးေတလိမၼာလာတယ္ဆိုၿပီး ကြန္ပ်ဴတာ shut down လုပ္ေပးတယ္။ ဒီမနက္ ရံုးမွာ ကိုယ့္အီးေမးလ္ ကိုယ္စစ္ေရာ ဟာ ကြန္မန္႔အသစ္ေတြ ဆိုၿပီ ေပ်ာ္သြားတယ္။ ၿပီးမွ သတိရလို႔ အလန္႔တႀကား ဘယ္လိုဘယ္လို ျဖစ္တယ္မသိဆိုၿပီး ကိုယ့္ဘေလာ့ေလး ကိုယ္ဝင္ႀကည့္လိုက္တာ ဟား ဟား ဟား မျပဳံးပဲနဲ႔ ဝါးလံုးကြဲရီမိတယ္.... စာေလး ၂ပိုဒ္ တက္သြားတယ္... ကိုယ့္စာကိုယ္ျပန္ဖတ္မိေတာ့လဲ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ စာက တျခားစီ။ ကိုယ္ဘာေတြႀကိဳက္တဲ႔ အေႀကာင္းေတြ။ ငယ္ငယ္က ကြ်ႏု္ပ္အႀကိိဳက္ဆံုး အစားစာမ်ားလို အက္ေဆးေလး။ ဟားဟား အားနာလိုက္တာ လာဖတ္တဲ႔ လူေတြေရာ၊ ကြန္မန္႔ေပးသြားတဲ႔ လူေတြေရာ... ဒါေပမယ့္ အမွတ္တရထားထားလိုက္တယ္... ကြန္မန္႔ေလးေတြရွိေနလို႔ မဖ်က္ရက္ေတာ့ဘူး။ မစၥတာပီ လက္ခ်က္ပဲေနမယ္ထင္တယ္။ သူက ဘေလာ့အေႀကာင္း ဘာမွ သိတာမဟုတ္ဘူး။ သူ႔ကို ကြန္ပ်ဴတာ ပိတ္ခိုင္းလိုက္တာ ပို႔စ္ပါတင္ေပးလိုက္တယ္။ :D ၿပီးေတာ့ ဘယ္လို ဘယ္လို ဓါတ္ပံုေတြ ဘယ္ေပ်ာက္ကုန္လဲ မသိဘူး... အေတာ္ေလးကို အေျခအေနဆိုးသြားတယ္... လာဖတ္သြားတဲ႔ လူေတြေရာ၊ ခင္မင္စြာနဲ႔ ကြန္မန္႔ေပးသြားတဲ႔ မမေတြကိုေရာ ေက်းဇူးလဲ တင္ပါတယ္။ အႏူးအညြန္႔လဲေတာင္းပန္ပါတယ္လို႔။ (ေတာ္ေသးတယ္။ ခုထိ လာေအာ္ဆဲသြားတဲ႔ လူေတြမလာေသးလို႔) ေတာင္းပန္ရင္းနဲ႔ပဲ က်န္ခဲ႔တဲ႔ ဓါတ္ပံုေလးေတြ ဆက္တင္လိုက္ပါတယ္...သူမ်ားေတြ အပိုင္းေတြခြဲတာ အားက်လို႔ ပူးေတလဲ ဟင္းတခြက္ကို ၂ ပိုင္းခြဲတင္ရတယ္... အမိုက္အမဲေလးမို႔ ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးႀကပါလို႔ ေတာင္းပန္ရင္း ညက မတင္လိုက္ရတဲ႔ ဟင္းေလးေတြနဲ႔ ျပန္ဧည့္ခံပါရေစေနာ္...

(ဒါေလးက ဇရစ္ရိုးေလးေတြ/ အရြက္မရွိလို႔ ဇရစ္ရိုးေခၚတာျဖစ္မယ္။ း)
ဘာေတြ မွန္းမသိဘူးမွတ္လား.. အဲလို မသိေအာင္တမင္လုပ္ထားတာ :D  ပုဇြန္ေတြကို အခြံႏႊာၿပီး ေရခဲေသတၱာထဲ ထည့္ထားတာ/ ခ်က္ရင္အဆင္သစ္ ယူခ်က္လို႔ရေအာင္လို႔။ ဇရစ္ထဲ ထည့္ခ်က္ဖို႔။
(ဒါက ပထမေန႔က ခ်က္ထားတဲ႔ ငါးဟင္း။ ခုေတာ့ သူလဲ အေရာခံရေတာ့မယ္... ဇရစ္နဲ႔ ျပန္ေပါင္းထုတ္ခံရေတာ့မယ္။)
ေဟာ အေပၚက ၃မ်ိဳးေပါင္းၿပီး ဟတ္ခ်ေလာင္းလို႔ လုပ္လိုက္တာ ထြက္လာပါၿပီ မင္းသမီးေတာ့မဟုတ္ဘူး။ မေန႔ညက တင္ဆက္ခြင့္မရခဲ႔တဲ႔ ဇရစ္ရိုးခ်ဥ္ဟင္း။ ဝါးေနတယ္... မေသာက္ရေသးေတာ့ လက္တုန္ေနတာ။ :)
ဒါက ပူးေတထမင္းစားၿပီးမွ က်န္တာေတြ ရိုက္ဖို႔သတိရလို႔ေလ...ညက မစၥတာပီက ညစာအိမ္မွာမစားဘူး။ ပူးေတက သူစားမယ္ထင္လို႔ ခ်န္ထားတာေတြေလ... ဇရစ္ရိုးခ်ဥ္ဟင္း၊ ဆိတ္သားဟင္း၊ ဝက္သားတုတ္ထိုး (city hall က ဝယ္ထားတဲ႔ လက္က်န္ေလး)၊ ငါးပုဏၰားေႀကာ္(အေကာင္ေသးေပမယ့္ ဥေတြနဲ႔)။ ညက သူမစားေတာ့ ဒီေန႔ ခ်က္စရာမလိုေတာ့ဘူး။ ဒီညလဲ ဒါေတြပဲစားရဦးမွာပဲ။
ေအာက္နားေလးက ဗူးေလးရဲ႔ ေထာင့္မွာ ေသးေသးေလးက ငပိေထာင္း။ ရန္ကုန္က ေထာင္းေပးလိုက္တာပဲ။ နဲနဲခ်င္း ခြဲစားေနတာ။
တီးလို႔ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ တီးျပစ္လိုက္တာ ထမင္းအိုးေတာင္ တဝက္ပဲက်န္ေတာ့တယ္... ဒါေႀကာင့္ ညက ဗိုက္တင္းၿပီး မၿပီးေသးတဲ႔ ပို႔စ္က တက္သြားတယ္... :D ရွက္ခ်ာႀကီးေနာ္
ဝက္သားတုတ္ထိုးကို အနီးကပ္ရိုက္မယ္ဆိုၿပီး ရိုက္ထားတာ.... နီးနီး ေဝးေဝး ဘာမွမထူးဘူးေနာ္....အဲလိုေတာ္တာဟား ဟား ဒီမွာလဲ တူတူပဲ ဆိတ္သားလို႔ မွတ္ပါေနာ္.. ဘာပံုမွန္းမသိမွာဆိုးလို႔... :P
ဒါေတာ့သိမွာပါေနာ္... င ငါးပုဏၰား ဟင္းခ်က္စားတဲ႔ .... း)

အားလံုးကို ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္လို႔....

မမသက္ေဝေရ... ဖလံေတာင္ေမႊးကလဲ ပူးေတအႀကိဳက္ေတြထဲက တခုပဲ။ ငယ္ငယ္က ပူးေတတို႔က ဖလံေတာင္ေမႊးအရြက္ကို ျဖန္႔လိုက္ၿပီးမွ ဆမူဆာပံုစံျပန္ေခါက္ၿပီး ဆမူဆာ လုပ္ေရာင္းတမ္းေဆာ့ခဲ႔တာ။ ခုေတာ့အိမ္က အရင့္ေတြရယ္၊ စားလို႔မရတဲ႔ အရြက္ေတြရယ္ဖယ္ၿပီးမွ ပို႔လိုက္ေတာ့ အရြက္ပါမလာဘူးမမ။ ေနာက္ေန႔မွ ဖလံေတာင္ေမႊး ေႀကာ္ၿပီးေတာ့ ပို႔ေပးလိုက္မယ္ေနာ္။ :)

မမေရႊစင္  ဟုတ္တယ္မမ။ ပူးေတက တတ္ႏိုင္ရင္ ရန္ကုန္က ႀကည့္ျမင္တိုင္ညေစ်းရယ္ သီရိမဂၤလာေစ်းရယ္ ၂ ေစ်းကို စကၤာပူ ေရႊ႔ထားခ်င္တာ။ ဒါမွ ႀကိဳက္တဲ႔ မုန္႔ေတြ ရာသီေပၚ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြ အခ်ိန္မေရြးစားရမွာ...:)

မမျပာ အိမ္မွာ လာစားပါလား။ ရွိတာ အကုန္ခ်ေကြ်းမယ္ တကယ္ေျပာတာေနာ္....

မမ blackroze မမစာဖတ္ရင္း သြားေရက်သြားတာ ညီမေလး blog ေတာင္စိုရႊဲသြားတယ္.... ;'(

မမတို႔ အားလံုးေက်းဇူးပါ... ပူးေတစာ အစပ္အဟပ္မရွိတာကို သီးခံဖတ္ၿပီး မန္႔ေပးသြားႀကလို႔...က်န္တဲ႔ စာဖတ္သူအားလံုးလဲ ေက်းဇူးအထူးပါ။ (ေခတ္မွီေအာင္ ေက်းဇူးေတြ စြတ္တင္ေနတာမဟုတ္ရပါ)

:D

Tuesday, June 15

တမ္းတမိေနေသာ ဟင္းတခြက္

ပူးေတက ျမန္မာအစားအစာဆို အုန္းသီးနဲ႔ လုပ္တဲ႔ မုန္႔ေတြကလြဲလို႔ က်န္တဲ႔မုန္႔ အားလံုး၊ ဟင္းဆိုလဲ ျမန္မာစာ စစ္စစ္ကိုမွ ႀကိဳက္ပါတယ္။ အိမ္မွာေတာ့ အေဒၚေတြက ထားဝယ္ဘက္မွာေနေတာ့ ငပိပို႔ေပးလို႔ ထားဝယ္ငပိသုတ္ကို ပုဇြန္ေျခာက္မ်ားမ်ားနဲ႔ စားဖူးပါတယ္။ငပိေရ၊ ငပိေထာင္းကိုေတာ့ ၁၀ တန္းေအာင္ၿပီးတဲ႔အထိ တခါမွ မစားဖူးပါဘူး။ ေက်ာင္းတက္မွ အေဆာင္ေနေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အတင္းေကြ်းလို႔ ျမည္းႀကည့္ရင္းနဲ႔ ငပိရည္ ငပိေထာင္း ႀကိဳက္သြားတာပါ။ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ လလယ္ေလာက္ကတည္း ရန္ကုန္က ႀကီးႀကီးလာမယ္ဆိုလို႔ စားခ်င္တဲ႔ ဟင္းေတြစဥ္းစားၿပီး သတိရတိုင္း ဖုန္းလွမ္းဆက္တာ ဖုန္းဖိုးတင္ မနည္းဘူး။ မွာလိုက္တာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ၿပီးေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ပစၥည္းေတြေတြ႔မွ အင္းဟုတ္တယ္ ဒါလဲ စားခ်င္ေနတာ။ ဟုတ္တယ္ ဒါလဲမွာမလို႔နဲ႔။

ၿပီးခဲ႔တဲ႔အပတ္ ႀကာသပေတးေန႔ကထဲက ႀကီးႀကီးယူလာတဲ႔ စားစရာေတြ ဒီေန႔မွ စစားျဖစ္တယ္။ အသီးအရြက္ေတြက ဗူးညြန္႔၊ ဇရစ္ရိုး၊ ဖလံေတာင္ေမႊး၊ မခ်စ္စု အစိမ္းနဲ႔ ဝင္းေရာင္(မမွည့္တမွည့္ကို ေခၚတာထင္တယ္)၊ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္၊ ဒန္႔သလြန္ရြက္၊ ကန္စြန္းရိုးနီ အမ်ားႀကီးပဲ။ ႀကီးႀကီးက ငါ့မွာ ဟင္းသီးဟင္းရြက္သည္ႀကီးက်ေနတာပဲတဲ႔။ :D အသားေတြကိုေတာ့ မမွာေတာ့ဘူး။ ဒီမွာ အားလံုးနီးပါးရတယ္ေလ။ ငါးပုဏၰားေႀကာ္၊ ငါးသေလာက္ေပါင္းၿပီးသား၊ ငါးဖယ္ေႀကာ္ ဒါပဲမွာလိုက္တယ္။ ဒီမွာရွိေတာ့ရွိတယ္။ ေစ်းလဲႀကီးတယ္။ မလတ္လဲ မလတ္ဘူးေလ။ ေရခဲေတြ အႀကာႀကီး ရိုက္ထားတာ။ ပူးေတက အသားငါးထက္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ကို ပိုႀကိဳက္တယ္။ ေနာက္ပူးေတက ဟင္းသီးဟင္းရြက္ရဲ႔ အရိုးေတြကို ႀကြပ္ႀကြပ္ဝါးစားတာပိုႀကိဳက္တယ္။ ဥပမာ ကန္စြန္းရြက္ဆို ပူးေတက အရိုးပဲစားတာ။ အရြက္ကိုမႀကိဳက္ဘူး။ ဝါးရတာ ခြ်ဲက်ိက်ိနဲ႔လို႔။ အညြန္႔ဆို အကုန္ႀကိဳက္တယ္။ ဗူးညြန္႔၊ ခဝဲညြန္႔၊ ပဲညြန္႔၊ ကင္းပံုညြန္႔၊ ဘာညြန္႔ေတြရွိေသးလဲမသိဘူး။ ငယ္ငယ္ကဆို ေမေမ႔ရဲ႔ အေမ ဖြားဖြားကို သြားသြားေနာက္တာ။ အဖြားနာမယ္က တလံုးထဲ ေဒၚညြန္႔တဲ႔။ ဖြားဖြားက အဖိုးနဲ႔စိတ္ဆိုးရင္ အညြန္႔ေနာ္ အညြန္႔ တညြန္႔ထဲရွိတယ္လို႔ ေျပာေလ့ရွိတယ္။ ဒါဆိုပူးေတက ဖြားဖြားေနာ္ မီးက အညြန္႔ဆို ဘာညြန္႔ျဖစ္ျဖစ္ ခ်က္စားလိုက္မွာပဲဆိုၿပီး ထြက္ေျပးရတယ္။ မဟုတ္ရင္ လက္ထဲမွာရွိတဲ႔ပစၥည္းနဲ႔ လွမ္းေပါက္ေတာ့တာပဲ။
ဒါမ်ိဳးေတြသာ ႀကိဳက္တာ။ ငပိေရလဲ အခုဆို အရမ္းႀကိဳက္တယ္။ မစၥတာပီက ဝက္ျခံေပါက္မွာဆိုးလို႔ သိပ္ေပးမစားဘူး။ ငပိကို အရမ္းႀကိဳက္ေပမယ့္ တို႔စရာေတာ့ မစားတတ္ဘူး။ သရက္သီးစိမ္းကိုႀကိဳက္တယ္မွတ္လား။ ထမင္းၿပီးမွ ဒီအတိုင္း ငပိနဲ႔ ထိုင္တို႔စားတာ။ နံတဲ႔ ဟာေတြေတာ့မုန္းတယ္။ ဒူးရင္သီး၊ စူးပုတ္ရြက္၊ တညင္းသီး အဲဒါေတြဆို အရမ္းမုန္းတယ္။ ငယ္ငယ္ကေတာ့ ဒူးရင္းသီးကို အရမ္းႀကိဳက္၊ အရမ္းစားခဲ႔တယ္လို႔ လူႀကီးေတြကေတာ့ ေျပာႀကတာပဲ။ ခုေတာ့ သူတို႔ ေျပာတာ ကိုယ့္ကို ညာေနသလားလို႔။

Wednesday, June 2

မနက္ခင္း ကုသိုလ္

စာေတြ မတင္တာၾကာေနလို႔ June လအတြက္ ပထမဆံုး ပို႔စ္ေလးကို ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေလးနဲ႔ ဖြင့္လိုက္ပါရေစေနာ္....

(မနက္က အိမ္က ဘုရားစင္ေလးမွာ ခ်ယ္ရီသီးေလးေတြနဲ႔ အန္တီကပ္ထားတာ... အားလံုးၾကည္ညိဳရေအာင္လို႔ ဘုရားရွိခိုးၿပီးေတာ့ ရိုက္ခဲ႔တာ။
မမkom ကို အားက်လို႔ ဝါးတားတားေလးရိုက္ခဲ႔တယ္.... ဘာမွမဟုတ္ဘူး ရံုးေနာက္က်ေနတာကို ဖုန္းကင္မရာနဲ႔ တပံုထဲ ကမန္းကတန္းရိုက္လာရလို႔ ဝါးသြားတာကို မမkom ကို ဆြဲထည့္တယ္...)
 

ပုလႅင္ေပၚမွာ တဆူထဲ အႀကီးဆံုးဘုရားက အန္တ႔ီဘုရား၊ အလယ္က ဆင္ေတြနဲ႔ ဘုရားက ပူးေတအတြက္ အိမ္က ပင့္လာခဲ႔ေပးႀကတာ။ ပါပါးက ဗုဒြဟူးေန႔ဆိုေတာ့ မိဘကိုပါတခါထဲ ပါသြားေအာင္ဆိုၿပီး ဒီဆင္နဲ႔ဘုရားကို ပို႔ေပးလိုက္တာေလ... ေဘးကေနာက္တဆူက ဒီမွာ မဂၤလာေဆာင္ေတာ့ လက္ဖြဲ႔ရတဲ႔ ဘုရား... စုစုေပါင္း ၃ ဆူေတာင္။ ရန္ကုန္မွာလဲ အလိုေတာ္ျပည့္ဘုရားတဆူရွိေသးတယ္... ဥာဏ္ေတာ္က ၁ ေပေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိမယ္ထင္တယ္.. အဲဒါလဲ လက္ဖြဲ႔ရတာပဲ။ ရန္ကုန္အိမ္မွာ ကိုးကြယ္ဖို႔ မပင့္ခဲ႔ဘူး။ နံရံမွာ ကပ္ထားတဲ႔ ဘုရားပံုေတာ္က မစၥတာပီ ပူးေတနဲ႔ လက္မထပ္ခင္က စကၤာပူစလာထဲက ပင့္လာတဲ႔ ဘုရားပံုေတာ္ပါ။ လူပ်ိဳဘဝက ကိုးကြယ္ခဲ႔တဲ႔ ဘုရားတဲ႔။ း) ဒါေတာင္ အေဒၚတေယာက္က မစၥတာပီ ေန႔နံနဲ႔ တြက္ၿပီး ဘုရားတဆူ ထပ္ထုေပးမယ္လုပ္ေနတာ။ မနဲ စေတာ့ပ္ ခိုင္းထားရတယ္...



အိမ္မွာရွိတဲ႔ ဘုရားေတြကိုေတာ့ မနက္တိုင္းေတာ့ ေသာက္ေတာ္ေရကပ္၊ ဘုရားဝတ္ျပဳတာ ပံုမွန္လုပ္ျဖစ္ပါတယ္... ဒီမွာက သိတိုင္းအတိုင္းပဲ မနက္ဆိုရင္ ဘာမွအိမ္မွာ အဆင္သင့္မရွိေတာ့ ေသာက္ေတာ္ေရနဲ႔ အသီးတစ္မ်ိဳပဲ ပံုမွန္ကပ္ျဖစ္တယ္ (တခါတေလ သစ္သီးဝယ္ထားၿပီးသား မရွိတဲ႔အခါေတာ့လဲ ေသာက္ေတာ္ေရခ်ည္းပဲကပ္ခဲ႔တာေပါ႔ေလ....) တခါတေလ အခါႀကီးရက္ႀကီးေတြေတာ့ ဆြမ္းေတြဘာေတြ ေဆာေဆာထခ်က္ၿပီးကပ္တယ္ေလ... ကိုယ္မကပ္ျဖစ္လဲ အိမ္မွာအတူေနတဲ႔ အန္တီက အျမဲကပ္ေနေတာ့ ဘုရားကို ေသာက္ေတာ္ေရနဲ႔ ဆြမ္းနဲ႔ကေတာ့ အျမဲမွန္မွန္ ကပ္ျဖစ္ပါတယ္... ဆီမီးကေတာ့ အရင္က ဖေယာင္းတိုင္ထြန္း ပူေဇာ္ႀကေသးတယ္... ေနာက္ပိုင္း သူငယ္ခ်င္းက တအိမ္လံုးအိမ္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိပဲ ဆီမီးထြန္းခဲ႔တာ ကံေကာင္းလို႔ ဘာမွေတာ့မီးမေလာင္ေပမယ့္ ဆီမီးထြန္းတဲ႔ ဖန္ခြက္ေလးေတာင္ အပူရွိန္ေတြမ်ားလြန္းၿပီး တစစီကြဲသြားတဲ႔ ေန႔ကစၿပီး တအိမ္သားလံုး ဘုရားကို လံုးဝဆီမီး မပူေဇာ္ေတာ့ပဲ LED လွ်ပ္စစ္မီးသီးေလးေတြနဲ႔ပဲ ပူေဇာ္ႀကရေတာ့တယ္ေလ.... ပန္းကေတာ့ ေနာက္ပိုင္း အဲဒီ ေဇာ္စိမ္းပန္း အလိန္ေလးေတြပဲ တင္ျဖစ္ေတာ့တယ္... အလွပန္းေတြႀကိဳက္ေပမယ့္ နဲနဲေလးႏြမ္းသြားတာနဲ႔ စိတ္ထဲမွာ မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး။ ပန္းႏြမ္းတိုင္း လဲရမွ ေက်နပ္တာဆိုေတာ့ ပန္းက ၁ ရက္ျခားတခါေလာက္လဲရတယ္ေလ။ တခါတေလ ရံုးကေနေနာက္က်တဲ႔ေန႔ဆို ပန္းက ဆိုင္ေတြမွာလဲ ေရြးၿပီးသား အက်ိဳးအပဲ႔ေတြပဲရွိေတာ့တယ္... အဲလိုေန႔မ်ိဳးဆို ပန္းအိုးက ဗလာေလ။ ဘာပန္းမွ မထိုးပဲထားေတာ့လဲ ၾကည့္မေကာင္းျပန္ဘူး။ ဒါေလးေတြဆို ေန႔တိုင္းေရလဲေပးေနရံုပဲ။ ပန္းအိုးလဲ မညစ္ပတ္ေတာ့ သိပ္ေဆးေၾကာစရာမလိုေတာ့ ရံုးလဲမေနာက္က်ေတာ့ဘူး။ အျမဲတမ္း စိမ္းစိမ္းစိုစိုေလးေတြပဲ ေတြ႔ေနရေတာ့ စိတ္လဲ ခ်မ္းသာတယ္ေလ...

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး... မနက္က ဘုရားစင္ေလးကို ၾကည့္ၿပီးၾကည္ညိဳခဲ႔တာေလးကို ျပန္ၿပီး  ပို႔စ္တပုဒ္အေနနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္လိုက္တာပါ...