ဒီေန႔ (Booking)

အိမ္က အစ္ကိုကို ဖုန္းလွမ္းဆက္လိုက္္တယ္။ သိခ်င္ေနတာေလးရွိေနတာေလ။ ဒါနဲ႔ 1818 ကဒ္နဲ႔ေတာင္မေခၚေတာ့ပဲ တိုက္ရိုက္ေခၚလိုက္တယ္။ အရမ္းသိခ်င္ေနလို႔။ သူ႔တို႔ မေန႔က သြားလုပ္တဲ႔ကိစၥေလး အဆင္ေျပလား၊ ပူးေတတို႔ လိုခ်င္တဲ႔ေန႔ရလားလို႔ မစၥတာပီကလဲ သိခ်င္ေနတာေလ။ ဒါနဲ႔ ပူးေတဒီမနက္ သူအိပ္ယာႏိုးမယ့္အခ်ိန္ထိေစာင့္ၿပီး(အစ္ကိုက သူအိပ္ေနတုန္း ဖုန္းလာရင္ အရမ္းစိတ္ဆုိးတာေလ။ ဒါက ပူးေတတို႔ ေမာင္ႏွမေတြ အားလံုးတူတူပဲ။ အေရးႀကီး ကိစၥဆိုရင္ေတာ႔ ရပါတယ္။ ခုဟာက ပူးေတတို႔ အတြက္ အေရးႀကီးေပမယ့္ သူကေတာ့ အေဝးႀကီးလိုေသးတယ္လို႔ ေျပာမွာေပါ႔။) ဆက္လိုက္ေတာ႔ အစ္ကိုက သူ႔ရံုးခန္းေတာင္ေရာက္ေနၿပီေလ။ ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္ပါတယ္။ ပူးေတတို႔လိုခ်င္သလို အကုန္လံုးအဆင္ေျပတယ္တဲ႔။ ဟီး ေပ်ာ္လိုက္တာ ထိန္းလို႔ကိုမရဘူး။ ကိုယ္သိခ်င္တာသိရေတာ့ သူေျပာတာ နားေထာင္ေနေပမယ့္လဲ မၾကားေတာ့ဘူး။ သူေမးတာေတြလဲ ေပါက္တတ္ကရေတြ ေျဖလို႔ အစ္ကိုက ဒါဆိုလဲ ဒါပဲ။ တလြဲေတြေျဖမေနနဲ႔တဲ႔။ ဟီး ဟီး။ သူသိသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ဖုန္းခ်လိုက္တယ္။ ခ်ၿပီးတာနဲ႔ မစၥတာပီဆီကို တန္းေခၚေတာ့တာပဲ။ ေန႔လည္ ထမင္းစားခ်ိန္ထိေတာင္မွ မေစာင့္ႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ ပူးေတလဲ ေျပာခ်င္တာေတြေျပာလိုက္ေတာ႔ သူလဲ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ အရင္ကဆို ပူးေတ သူ႔ဆီကို အလုပ္ခ်ိန္မွာ ဖုန္းဆက္ရင္ ဒါပဲေနာ္။ Lunch Time က်မွ ျပန္ေခၚမယ္။ သူမ်ားေျပာစရာျဖစ္မယ္ဆိုၿပီးေတာ႔။ ခုေတာ႔ သူကိုယ္တိုင္ကိုက ေမးခြန္းေတြေမးေနတာေလ။ သူေမးတာေတြ ပူးေတလဲ ေသခ်ာမသိဘူး။ ဘာလို႔လဲဆို ခုနက အစ္ကိုနဲ႔ ေျပာတုန္းက ေသခ်ာမွ နားမေထာင္တာကိုး။ ဒါနဲ႔ သူလဲ အေရးႀကီးတာ သိရရင္ၿပီးတာပါပဲဆိုၿပီး ဖုန္းခ်သြားတယ္။ သူဖုန္းခ်သြားတဲ႔ အထိ ပူးေတရင္ထဲက ဝမ္းသာေနတာက မေပ်ာက္ေသးဘူး။ ဒါနဲ႔ ပူးေတဘေလာ႔ေလးထဲမွာ ဒိုင္ယာရီ အေနနဲ႔ ခ်ေရးထားလိုက္တာ။ စာလာဖတ္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘာမွန္းမသိ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။ အခုေတာ႔ အမွတ္(၁) ေျခလွမ္းအေနနဲ႔ သိမ္းထားလိုက္တယ္။ ေျခလွမ္းအားလံုးျပည့္သြားလို႔ ပူးေတတို႔ သြားခ်င္တဲ႔ေနရာေရာက္ၿပီဆိုရင္ ဘာလဲဆိုတာ သိရမွာပါ။ အမွတ္(၁) ေျခလွမ္းေလးက ပူးေတတို႔ လိုခ်င္သလိုျဖစ္လာလို႔ ပူးေတရင္ထဲမွာ အတိုင္းမသိ ဝမ္းသာရပါတယ္ရွင္။...

ပံုေလးကို ဒီကေနယူတာပါရွင္

မၾကြား

ပူးေတမွာ ညီမအရင္းေလး တေယာက္နဲ႔ ေမေမ့ဘက္က ဝမ္းကြဲေမာင္ႏွမေတြကေတာ့ ၂၈ေယာက္ေတာင္ရွိတယ္ေလ။ ေမေမတို႔က ေမာင္ႏွမ ကိုးေယာက္ေတာင္ရွိတာကိုး။ ဖြားဖြားက ေမြးထားတာေလ။ အခုေတာ့ ေမေမ့ အစ္ကိုအၾကီးဆံုးက ဆံုးသြားတာ ၃ ႏွစ္ေတာင္ရွိပါျပီ။ ေျပာရင္းနဲ႔ စကားက လမ္းလြဲသြားျပန္ၿပီ။ ေနာက္မွ ေမေမတို႔ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြအေၾကာင္း ေျပာျပမယ္ေနာ္။ အခုက ညီမေလးနဲ႔ ႏို႔ညႇာအေဒၚက ေမြးထားတဲ႔ သမီးေလး(ပူးေတတို႔နဲ႔ ဝမ္းကြဲညီအစ္မေပါ႔ သူ႔နာမယ္က အီးဘုတ္ေလးတဲ႔)တို႔အေၾကာင္း ေျပာျပမလို႔။ အီးဘုတ္ေလးက ငယ္ငယ္က ဝဝကစ္ကစ္ေလးနဲ႔ ခ်စ္စရာေလးမို႔တဲ႔ အေဒၚတစ္ေယာက္က အေျပာင္အပ်က္ေခၚလိုက္တာ အီးဘုတ္ေလးဆိုတဲ႔ နာမယ္က တြင္သြားေရာ။ အီးဘုတ္ေလး ၄ႏွစ္သမီးအရြယ္ေလာက္ကေပါ႔ ပူးေတညီမေလးက ၁၀တန္း၊ အီးဘုတ္ေလးကလဲ မူၾကိဳတက္ခါစေလးနဲ႔ အတန္းႀကီးေက်ာင္းသားေတြ စာက်က္သလို စာအရွည္ႀကီးကို သူကေအာ္ဖတ္ခ်င္ေနတဲ႔အခ်ိန္။ ညီမေလးက ဆယ္တန္းကို သိပၸံတြဲယူထားၿပီးစာေတြ အရမ္းမ်ားလို႔ စိတ္ပ်က္ေနတဲ႔ အခ်ိန္။ အဲဒီတုန္းက ညီမေလးက က်န္းမာေရးသိပ္မေကာင္းလို႔ ေဆးရံုတက္လိုက္ ေက်ာင္းတက္လိုက္၊ က်ဴရွင္တက္လိုက္၊ ဂိုက္လာလို႔ စိတ္ညစ္လိုက္ ျဖစ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္ေပါ႔။ အခုလဲ သ႔ူခမွ်ာ စာေတြလုပ္ေနရျပန္ၿပီေလ။
တေန႔ေတာ့ ညီမေလး ဘိုင္အိုေတြ ေအာ္က်က္ေနတဲ႔ အခ်ိန္ေပါ႔။ ညီမေလးက စာက်က္ရင္ ေအာ္လဲက်က္တယ္။ ၿပီးေတာ့ စာတေၾကာင္းကိုလဲ ထပ္ျပန္တလဲလဲ ၃ခါ ၄ခါ ေလာက္ျပန္ျပန္ဆိုတယ္။ အဲဒီတုန္းကလဲ ေက်ာင္းကဆရာမေတြက က်ဴရွင္ပဲတတ္ၿပီး ေက်ာင္းလာမတတ္ရင္ ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္ မျပည့္ရင္ စာေမးပြဲေျဖခြင့္ မေပးဘူးဆိုလို႔ ေက်ာင္းတတ္ရတယ္။ သူတို႔သင္တဲ့စာကို ေန႔တိုင္းျပန္ဆိုျပေနရတဲ႔ အခ်ိ္န္ေပါ႔။
အဲဒီမွာ အီးဘုတ္ေလးက ပူးေတနဲ႔ သူ႔အေမ(ပူးေတအေဒၚ)ရွိတဲ႔ ေနာက္ေဖးမီးဖိုေခ်ာင္ကို သူေျပးဝင္လာၿပီးေတာ႔ " မာမားေရ မာမားတဲ့ မဆုက်က္ေနတဲ႔ စာကို မီး ရသြားၿပီတဲ႔။ " ဆိုၿပီး ဝမ္းသာအားရေျပာတယ္။ သူက ေလးႏွစ္သမီးေလး ၊ ဆယ္တန္းစာကို သူရသြားၿပီတဲ႔။ အဲဒါနဲ႔ ပူးေတအေဒၚက " ေဟ သမီးေလး ဟုတ္လား မဆုက ဘာေတြက်က္ေနတာလဲ ဆိုျပပါဦး " လို႔ ေျမႇာက္ေပးလိုက္ေတာ႔ သူကေလ " မၾကြား မၾကြား မၾကြား" ဆိုျပီး မပီကလာေလးနဲ႔ ဆက္တိုက္လို ေအာ္ေတာ႔တာပဲ။ ဒါနဲ႔ ပူးေတေရာ သူ႔အေမေရာ ညီမငယ္ေလး စာက်က္ေနတဲ႔ ဆီသြားၿပီးေတာ႔ ညီမေလးဘာက်က္ေနတာလဲလို႔ သြားနားေထာင္ၾကေတာ့ ညီမေလးက ဘိုင္အိုထဲက အပင္ေတြမ်ိဳးပြားပံုကို က်က္ေနတာေလ။ ညီမေလးက m-a-t-u-r-e (mature) ရင္႔မွည့္ေသာ o-v-a-r-y (ovary) မ်ိဳးေစ့ဆိုၿပီးေတာ႔ စပါးလင္(စပယ္လ္လင္) ေတြ က်က္ေနတာေလ။ အီးဘုတ္ေလးလဲ ကိုေပါရဲ႔ အားလံုးျပဳ နဲ႔ ဘူးေဂ်ာ႔လိုပဲ ၾကားတာက mature ကို မၾကြားတဲ႔။ ဒါေတာင္ သူကဆက္ေျပာေသးတယ္။ " မီးေတာင္မွ ရသြားၿပီ၊ မဆုက ခုထိမရေသးဘူး ၊ မီးက မဆုထက္ ပိုေတာ္တယ္ေနာ္ မာမားတဲ႔ " :)

ေနာက္ၾကံဳမွ က်န္တဲ႔ ေမာင္ႏွမဝမ္းကြဲေတြရဲ႔ အမွတ္တရေလးေတြ ေျပာျပဦးမယ္ေနာ္။

ပူးတေကာင္ရဲ ႔ အထၱဳပၸတၱိ (ၾကြက္ေပနဲ႔ ပူးေတ ဇာတ္လမ္း)

(ဒါက ပူးေတေလ)

ဒီပူးက တျခားပူးေတြလို ေတာထဲမွာ ေမြးတာမဟုတ္ဘူး။ စမ္းေခ်ာင္းထဲမွာေမြးတာ :) ခုေတာ႔ ကြ်န္းတကြ်န္းေပၚ မိသားစုေတြနဲ႔ သင္းကြဲၿပီး တေကာင္ထဲ လမ္းမွားၿပီး ေၿခရွည္စြာ ကိုယ့္သေဘာနဲ႔ကိုယ္ ေရာက္လာတာ။ ကြ်န္းေပၚမွာ တေကာင္ထဲ ေလွ်ာက္သြားေနတုန္း ၾကြက္ေပႀကီးတစ္ေကာင္(ၾကာသပေတးဘြန္း-လို႔ ဂ်ိမ္းစ္ဘြန္း ဟုတ္ဘူးေနာ္ :P ) လိုက္ဖမ္းတာ ခံလိုက္ရတယ္။

ၾကြက္ေပႀကီးရဲ႔ပံုေလ ပူးေတရဲ ႔ ေနာက္ကို scooter နဲ႔ ဒီလို အမွီလိုက္ခဲ႔တာေလ :)

ပူးေတက ၾကြက္ေပႀကီးလို႔ ေခၚေပမယ္႔ ပူးေတရဲ ႔ ႀကြက္ေပႀကီးက ညစ္ပတ္ပါဘူးေနာ္။ အရမ္း အသန္႔ႀကိဳက္တာ။ ႀကြက္ေပႀကီးသိိရင္ ဒီ ပူးေတကို အေသကိုက္သတ္ပစ္မွာထင္တယ္။ သူ႔ကို ႀကြက္ေပႀကီးလို႔ ေခၚလို႔ေလ။ သြားမေျပာၾကနဲ႔ေနာ္။ :P ေနာက္ရက္က်မွ မုန္႔ေကြ်းမယ္။ ခုေတာ့ ပူးေတနဲ႔ ၾကြက္ေပက ROM (Read Only Memory မဟုတ္ဘူးေနာ္ ဘယ္လိုက ဘယ္လို ပူးနဲ႔ ႀကြက္က လူေတြရဲ႔ ROM ကို ကိုက္ျဖတ္ေနၿပီလို႔ မထင္နဲ႔ဦးေနာ္ Registry of Marriages ကို ေျပာတာ :D)မွာ လက္ထပ္ၿပီးလို႔ လာမယ္႔ ေဖေဖာ္ဝါရီမွာ ေရႊျပည္ေတာ္ျပန္ၿပီးေတာ႔ ေဇာ္ဝင္းထြဋ္ရဲ႔ သီခ်င္းသြားျပန္ဆိုၾကမွာေလ.... ( တိမ္ျပာျပာေန႔တေန႔ ဆန္းေဒးမွာကြယ္ ...... ) ဘာလဲမသိေတာ႔ဘူး ဆက္မဆိုတတ္ေတာ့ဘူး ။ :) သိရင္ဆိုေပးသြားေနာ္။ ပူးေတရဲ႔ ၾကြက္ေပႀကီးမွာ နာမယ္ရွိတယ္ေနာ္။ သူ႔ကို ႀကြက္ေပႀကီးလို႔ေခၚရင္ သူကစိတ္ဆိုးမွာ။ သူ႔နာမယ္မွာ "ျပည္" ပါတယ္ေလ။ ဒါနဲ႔ ပူးေတရံုးက စလံုးသူေဌးဆီကို ROM မွာ လက္မွတ္ထိုးတဲ႔ေန႔က sms ပို႔ၿပီး ဖိတ္လိုက္တာ သူက မေခၚတတ္ေတာ႔ Mr. Pyi က Mr. P (မစၥတာပီ) ျဖစ္သြားေရာ။ ဒါေၾကာင္႔ သူ႔နာမယ္က မစၥတာပီေနာ္။ ပူးေတရဲ ႔ မစၥတာပီ ေပါ႔ ။