ကန္႔ကြက္မယ့္လူ ရွိပါသလားရွင္

ညီမေလးရဲ ႔ အေၾကာင္းေလးေတြ ေရးေနတာ။ ေရးရင္းနဲ႔ကို လြန္ခဲ့တဲ႔ အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ကို ခဏေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ျပန္ေရာက္ခ်င္တယ္။ ပူးေတတေယာက္လဲ ဒြတ္ခပဲ၊ သူမ်ားေတြက ကမာၻႀကီးပ်က္ေတာ့မယ္၊ ကမာၻႀကီးပ်က္ခဲ႔ရင္ ေသဖို႔အတြက္ ဘာေတြဘယ္လိုျပင္ဆင္ထားမယ္ ဆိုၿပီး ေသဖို႔ျပင္ဆင္ေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ပူးေတက အေနာက္ကို အႏွစ္ ၂၀ေက်ာ္ကိုေတာင္ ျပန္ဆုတ္ခ်င္ေနတယ္။ တရားမရွိပံုမ်ားေနာ္။ တရားမရွိဘူးပဲဆိုဆို မိသားစုဘဝေလးကိုေတာ့ တကယ္ကို တြယ္တာမိပါတယ္။ အခုေနခါမ်ား ပူးေတတစ္ေယာက္ ဒီမွာ မေတာ္တဆ ေသမ်ားသြားခဲ႔ရင္ အေလာင္းက အရင္ေရခဲတိုက္ေရာက္ဦးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဝိညာဥ္က အရင္ ရန္ကုန္ေရာက္သြားမွာေသခ်ာသေလာက္ရွိတယ္။ ပူးေတက အဲဒီေလာက္ကို မိသားစုနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးေတြအေပၚမွာ သံေယာဇဥ္ေတာ္ေတာ္ႀကီးတာ။ သူငယ္ခ်င္းဆိုလဲ အဲလိုပဲ။ ခင္ၿပီးရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေဆြမ်ိဳးလိုပဲ ျဖစ္သြားေရာပဲ။ ေျပာေနရင္းနဲ႔ လြဲကုန္ၿပီ။

ညီမေလးအေၾကာင္းဆက္ေျပာဦးမယ္။ ညီမေလးရဲ ႔ ရီစရာေနာက္တခုက သူပထမဆံုးဆုရဖူးတဲ႔ ႏွစ္ကေပါ႔။ ညီမေလးက အငယ္ကလဲ အငယ္ဆံုး၊ အေရွ့မွာ ပူးေတေျပာထားသလို က်န္းမာေရးကလဲခဏခဏ ခ်ဴခ်ာေတာ့ ပညာေရးဘက္မွာ သူက အစ္ကိုေတြ အစ္မေတြလို မထူးခြ်န္ခဲ႔ရွာဘူးေလ။ ဟဲဟဲ တျပိဳင္ထဲနဲ႔ ငွက္၂ေကာင္ပစ္သလိုပဲ။ အစ္ကိုေတြအစ္မေတြက ထူးခြန္တယ္ဆိုတဲ႔ သေဘာ။ ဟဲ ဟဲ.... အဲလိုပဲယူဆလိုက္ေနာ္။

အဲဒါသူက ပထမတန္းကဆုကို သူဒုတိယတန္းမွာယူရတယ္။ သူ႔အေနနဲ႔ ဆုေပးပြဲကို အစ္မေတြ အစ္ကိုေတြ သြားေနတာပဲ သူေတြ႔ဖူးၿပီး သူကိုယ္တိုင္တခါမွ မတက္ဖူးေတာ့ သူစိတ္ေတြ လွဳပ္ရွားေနတာေပါ့။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ မိဘေတြက သတ္သတ္တေနရာ၊ ဆုယူမယ့္ေက်ာင္းသားေတြက အတန္းလိုက္ ပထမတန္းက ပထမ၊ဒုတိယ၊တတိယ၊ ႏွစ္သိမ့္ဆု၊ ထူးခြန္ဆု အစရွိတဲ႔ ဆုေတြကို တက္ယူရမယ့္အတိုင္းအစဥ္လိုက္ထိုင္ရတာ။ မိဘေတြနဲ႔ အတူတူမထိုင္ရဘူးေပါ႔။ ပူးေတတို႔နဲ႔လဲ သူတူတူမထိုင္ရေတာ့ ဆုေပးေနတဲ႔ အခ်ိန္တုန္းက သူဘာေတြျဖစ္ေနလဲေတာ့ ပူးေတတို႔ေတြေရာ၊ ပါပါးတို႔ မာမားတို႔ေရာမသိရဘူး။

ဆုေပးပြဲၿပီးေတာ့ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့မွ သူက အိမ္ကအေဒၚေတြကို သူ႔ရဲ့ခံစားခ်က္ေလးကို ရင္ဖြင့္ရွာတာ။ သူေျပာတာက "ဆု၊ ကံေကာင္းလို႔ဆုရတာတဲ႔ " သူ႔နာမယ္ကိုသူက "ဆု" ဆိုၿပီးေတာ့ နာမ္စားသံုးတယ္။ ဒါနဲ႔ အေဒၚေတြက သူ႔ကို လူႀကီးစကားေျပာတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ စခ်င္တာနဲ႔ ေျပာပါဦးဆုက ဘယ္လိုကံေကာင္းတာလဲ ေပါ႔။ ဆုေပးပြဲမွာတဲ႔ လူႀကီးေတြ ဆရာမေတြက ေမးတယ္တဲ႔။ ကန္႔ကြက္မယ့္လူ ရွိပါသလားရွင္၊ ကန္႔ကြက္မယ့္လူ ရွိပါသလားရွင္၊ ကန္႔ကြက္မယ့္လူ ရွိပါသလားရွင္၊  ဆိုၿပီးေတာ့ ၃ ခါ၊ ၃ခါစီ ထထေမးတာတဲ႔။ အဲဒါဆုတို႔ကို ကန္႔ကြက္မယ့္လူမရွိလို႔ ဆုတို႔ ဆုရတာတဲ႔။

သူဘာေျပာတာလဲဆိုေတာ့ ဆုေပးပြဲ ညီလာခံေတြလုပ္ရင္ မိဘဆရာအသင္း အဖြဲ႔ဝင္ေဟာင္းေတြကို ရပ္နားၿပီး အမွဳေဆာင္အသစ္ေရြးတယ္ေလ။ ျမန္မာျပည္က ဆုေပးပြဲေတြမွာ၊ ေငြစာရင္းတို႔၊ ရန္ပံုေငြတို႔၊ ေက်ာင္းတိုးတက္ေရးတို႔ အဖြဲ႔ေတြအတြက္ တခါရာထူးတေနရာကိုေရြးတိုင္း သူတို႔စိတ္တိုင္းက်ေရြးထားၿပီးသားကို ဦးဘယ္သူကို ကြ်န္ေတာ္အဆိုျပဳပါတယ္။ ေဒၚဘယ္သူကို ကြ်န္ေတာ္အဆိုျပဳပါတယ္။ ကန္႔ကြက္မယ့္သူ ရွိပါသလားခင္ဗ်ာ၊ ကန္႔ကြက္မယ့္သူ ရွိပါသလားရွင္နဲ႔။ ၃ ခါ ၃ ခါစီေမးၿပီးေတာ့ ေအာက္ကလူေတြကလဲ ပြဲျမန္ျမန္ၿပီးရင္ နားေအးေရာဆိုၿပီး သူတို႔ေမးတိုင္း မရွိပါဘူး။ မရွိပါဘူးနဲ႔ ပူးေတတို႔ကေလးေတြက အသံပိုက်ယ္တယ္။ အၿပိဳင္ကိုေအာ္ၾကတာ။ ဒါကို သူက ေသခ်ာနားေထာင္ေနၿပီးေတာ့ ကေလးဆိုေတာ့ အေရွ႔ကေျပာသြားတာေတြကို သူနားမလည္ပဲ ကန္႔ကြက္မယ့္သူ ရွိပါသလားရွင္လို႔ေမးမွ သူ႔ကို ဆုေပးမွာကို ကန္႔ကြက္မယ့္သူရွိပါသလားေမးေနတာ ကန္႔ကြက္မယ့္သူမရွိလို႔ သူဆုရတာမို႔ သူေတာ္ေတာ္ေလး ကံေကာင္းတာပါတဲ႔ေလ။ ကေလးဘဝေလးက ဘယ္ေလာက္ရိုးသားလိုက္သလဲေနာ္။
ေနာက္ႏွစ္မွာ သူဆုမရေတာ့ပါဘူး။ ထံုးစံအတိုင္း သူ႔က်န္းမာေရးေၾကာင့္ေပါ႔ေလ။ ေနာက္ႏွစ္ ဆုေပးပြဲကို သူမလိုက္ရပဲ အိမ္မွာပဲက်န္ခဲ႔ရမွာကို သူ႔မွာ ေကာင္းပါတယ္ေလတဲ႔။ ဆုက အဲဒီကိုသြားရတာ ဆုေတာင္းေနရတာနဲ႔၊ ဘုရားစာဆိုေနရတာနဲ႔ ရင္လဲတုန္ရေသးတယ္တဲ႔။ ကန္႔ကြက္မယ့္သူ ရွိမွာစိုးလို႔တဲ႔ေလ။ တကယ္ရိုးတဲ႔ ပူးေတရဲ ႔ညီမေလးပါ။ အခုထိလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးရိုးတုန္း။ အစ္မေတြ အစ္ကိုေတြ မပါရင္ သူမျဖစ္ဖူးေလ။
အခုထိ အိမ္မွာ ကေလးအငယ္ေတြဆုေပးပြဲသြားရရင္ ျပန္လာရင္ သားသားတို႔ကို ကန္႔ကြက္မယ့္သူ ရွိလားဆိုရင္ သူက ေတာ္ေတာ္ေလးသေဘာက်ေနတာ။ အိမ္မွာ မေမ႔ႏိုင္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတြထဲက တခုေပါ႔ေလ။

ကဲ

သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရာ ငယ္ငယ္တုန္းက ကန္႔ကြက္မယ့္သူေတြ ဘာေတြ ရွိခဲ႔ ၾကေသးလားဟင္....

ပူးေတေမးမယ္ေနာ္။။ 

(ကန္႔ကြက္မယ့္သူ ရွိပါသလားရွင္။)

၁ မိနစ္ခန္႔နား .....အေျဖေစာင့္ေနတာ..:)

(ကန္႔ကြက္မယ့္သူ ရွိပါသလားရွင္။)

၁ မိနစ္ခန္႔နား .....ေခါင္းကို ဘယ္ၾကည့္ ညာၾကည့္ ၊ အေျဖေစာင့္ေနတာ..:)


(ကန္႔ကြက္မယ့္သူ ရွိပါသလားရွင္။)
၁ မိနစ္ခန္႔နား .....ေခါင္းကို ဘယ္လွည့္ ညာလွည့္ ၊ အေျဖေစာင့္ေနတာ..:)

ပူးေတတို႔ရဲ႔ ေပ်ာ္စရာေလးေတြကို မွတ္တမ္းတင္ခ်င္တာနဲ႔ ျပန္မွ်ေပးခ်င္ရံုသက္သက္ပါ။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မရည္ရြယ္ပါဘူးေနာ္....








(ဒီဘေလာ႔ေလးက ပူးေတရဲ ႔ မိသားစု၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ၊ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ဘဝအေတြ႔အႀကံဳေလးေတြကို အမွတ္တရအေနနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ဖို႔ ဖန္တီးထားတာျဖစ္လို႔ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြမ်ားေနၿပီး စာဖတ္သူအတြက္ ဘာရသ၊ သုတမွ မေပးႏိုင္ခဲ႔ဖူးဆိုရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႔ နားလည္ေပးႏိုင္မယ္လို႔လဲ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္။ စာဖတ္သူအတြက္ ဘာမွမက်န္ဘူး အက်ိဳးမရွိဘူးထင္ရင္ ပူးေတေရးထားတာေတြကို မဖတ္ပဲ ေက်ာ္သြားႏိုင္ပါတယ္လို႔။ ဖတ္ၿပီး ခင္မင္လို႔ တခုခုေျပာခဲ႔မယ္ဆိုလဲ ပူးေတေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။ လာလည္ၾကတဲ႔ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ ) :)

စတိတ္ရွိဳးမင္းသမီးေလး

ညီမေလးကို ပူးေတ ငယ္ငယ္က အႏိုင္က်င္႔ခဲ႔တဲ႔အေၾကာင္းေတြ ပူးေတေရးၿပီးေတာ့ သူ႔ရဲ ႔ကေလးဘဝ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ႔ ရီစရာအျဖစ္ပ်က္ေလးေတြကို ျပန္သတိရေနတာနဲ႔ ညီမေလးအေၾကာင္းပဲ ဆက္ေရးလိုက္တာပါ။

ငယ္ငယ္က အိမ္မွာ ပူးေတနဲ႔ ညီမေလးက မင္းသမီးေလ။ ညပိုင္း တီဗီကသတင္းလာတဲ႔အခ်ိန္ဆိုအိမ္မွာ ပူးေတတို႔အိမ္မွာ ဆြယ္တာစက္လုပ္ေတာ႔ စက္ခ်ဳပ္တဲ႔ အစ္မႀကီးေတြ၊ အလုပ္သမားေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္ေလ ။ အိမ္သားေတြရယ္၊ သူတို႔ေတြက ပရိတ္သတ္၊ ပူးေတနဲ႔ ညီမေလးက မင္းသမီးပဲ။ အိမ္မွာ ပူးေတတို႔ငယ္ငယ္တုန္းကတုန္းက ဆက္တီခံုကပါတဲ႔ ေဖာ္မီကာ စားပြဲခံု( coffee table)က stage စင္ႀကီးေပါ႔ ။ ပါးပါးတို႔ အမ္းကုန္း၊ အမ္းမတို႔ မာမားတို႔က ဆက္တီခံုေတြေပၚမွာထိုင္ၿပီး အလုပ္သမားေတြက ဖ်ာေတြခင္းထိုင္ၾကတာမွတ္မိေသးတယ္။ ပရိတ္သတ္ေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ပူးေတက ဒီအတိုင္းသာ ဂန္က်ယ္တာ။ ဒီလိုလူေတြအမ်ားႀကီးေရွ႔မွာ ထြက္ရမွာေတာ့ သိပ္ေၾကာက္တာ။ ဒါမ်ိဳးက် လံုးဝကို အသံမထြက္ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ရွက္တာ။ လူေတာမတိုးတာေပါ႔။ ညီမေလးကေတာ့ အဆိုေတာ္လဲသူပဲ။ အစီအစဥ္ေၾကျငာသူလဲသူပဲ။ အဲဒီတုန္းက ျမန္မာ့အသံ တီဗီအစီအစဥ္ေတြကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ သူက ေသခ်ာ ဟန္နဲ႔ပန္နဲ႔ ေလယူေလသိမ္းနဲ႔ကို သရုပ္ေဆာင္ၿပီး ဆိုျပ၊ ကျပေဖ်ာ္ေျဖေတာ့တာပဲ။ ပူးေတကေက်ာင္းတက္ေနၿပီဆိုေတာ႔ နဲနဲနားလည္တတ္တဲ႔ အရြယ္ဆိုေတာ႔ ရွက္တာေပါ႔။ ညီမေလးက စကားေတာင္မွ မပီေသးဘူး။ ၂ ႏွစ္သမီးေလာက္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ စကားသာမပီတာ မယ္မင္းႀကီးမက တတ္လိုက္တာ။ အကုန္လံုး ညညဆို သူ႔ကို ပြဲေတာင္းရတာအေမာပဲ။ သူက အဲဒီ coffee table ေပၚတက္ၿပီး ေအာက္ကတေယာက္ေယာက္က သနားခါးအေပြးတံုး ပိန္ပိန္ရွည္ရွည္ေလး တတံုးကို သူ႔လက္ထဲထည့္ေပးၿပီး ႏွုတ္ခမ္းနီဆိုး လက္ကိုင္ပုဝါေလးတထည္ေလာက္မ်ား ထည့္ေပးလိုက္ရင္ တကယ့္အဆိုေတာ္စတိုင္လ္ အတိုင္း ေမဆြိ၊ ေကာ္နီ၊ ေနာ္လီဇာ တို႔ရဲ ႔ သီခ်င္းေတြ အကုန္ဆိုေတာ႔တာပဲ။ မဆိုခင္ သူက အစီအစဥ္က အရင္ ေၾကျငာလိုက္ေသးတယ္။ သူေၾကျငာပံုက

" အားလံုးပဲ မဂၤလာပါခ်င္။ အထု သီခ်ိဳဖို႔ အလွည့္က်သူကေတာ႔ အခ်ိဳေတာ္ အခ်ဳမြန္ေက်ာ္၊ အပူးေတ က်စ္ပါတယ္။ အစီအစဥ္ေၾကျငာသူကေတာ့ အခ်ဳမြန္ေက်ာ္ပဲ က်စ္ပါတယ္။ အားလံုး အားေပးၾကပါ " တဲ႔ အဲဒါဆို ပရိတ္သတ္က လက္ခုပ္တီးရတယ္။

သူေျပာခ်င္တာက နာမယ္ေတြရဲ ႔ အေရွ႔ မွာ မိန္းကေလးေတြဆိုေတာ႔ "မ" တပ္ေျပာခ်င္တာ။ အခုသီဆိုဖို႔ အလွည့္က်သူကေတာ့ အဆိုေတာ္ မဆုမြန္ေက်ာ္ မပူးေတတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ အစီအစဥ္ေၾကျငာသူကေတာ့ မဆုမြန္ေက်ာ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုၿပီး သူက ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ စင္ေပၚတက္ေျပာတာ။ ၿပီးရင္

" လိပ္ျပာေတြ ဘယ္လိုဝဲေန မင္းတေယာက္ထဲပါ အခ်စ္ဦးေရ။ ျမင္ျမင္လာသမွ်ပန္းကေလးေတြ ေနရာမွ်ၿပီး မေပးနဲ႔ေလ...........တိတ္တိတ္ကေလး က်ိတ္က်ိတ္ေဆြးေန မင္းတေယာက္ထဲသာ အခ်စ္ဦးေရ......."

တို႔

"ကိုကိုခ်စ္ေရ ကိုကိုခ်စ္ေရ တို႔ကေတာ့ ေခၚမွာပဲေလ။ ထာဝစဥ္သာ မင္းႀကိဳက္သလိုခ်စ္ပါ မင္းႀကိဳက္သလိုခ်စ္ပါ ခ်စ္ေရ..... ကိုကိုးခ်စ္ေရ ကိုကိုးခ်စ္ေရ... "

" ေအာင္ ေအာင္ ေအာင္ ေအာင္နက္ လူသားမ်ားရဲ ႔ အက်ိဳးကို ထမ္း ဟန္ေဆာင္ကာ လိမ္ညာကာမေနနဲ႔ ......... " ( ဒါက ေကာ္နီရဲ႔ ေအာင္နက္ဆိုတဲ႔ သီခ်င္း၊ စာသားေတြ ပူးေတ မမွတ္မေတာ့လို႔ မွတ္မိတဲ႔လူရွိရင္ေျပာေပးသြားၾကပါလား Chorus အပိုဒ္က ညီမေေလးေအာ္တဲ႔ ေအာင္ ေအာင္ ေအာင္ ေအာင္နက္ ကိုပဲ သတိရေတာ႔တယ္။ ဒါကိုသူက အဲလိုေအာ္တာမဟုတ္ဘူး ေအာင္ ေအာင္ ေအာင္ ေအာင္ေလး တဲ႔ :) )

" ေမာင္ အမ်ားေျပာတဲ႔ ေသြးခြဲစကားေတြကို ေမာင္ စြဲျမဲၿပီးယံုေန ေမာင္ဘယ္လိုျပင္ျပင္မရေတာ႔ဘူး....."  (ဒါလဲ စာသာေတြ းမမွတ္မိေတာ႔ဘူး။ ၾကာၿပီကိုး ႏွစ္ ၂၀ နီးပါးရွိေနၿပီေလ။ အခု ညီမေလးကို အဲဒီသီခ်င္းဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းသြားေျပာရင္ သူဘာမွ မမွတ္မိေတာ႔ဘူး။ ဟုတ္လို႔လား။ ဆုက အဲလိုဆိုခဲ႔လို႔လား။ မဟုတ္ပဲတဲ႔ပဲ။ သူဒါပဲေျပာတယ္။ ဘယ္မွတ္မိပါ႔မလဲ အေတာ္ေလးငယ္တာကိုး။ )

သူက အဲဒီ သီခ်င္းေတြ အားလံုးကို အမူအယာအျပည့္ အက္ရွင္အျပည့္နဲ႔ ဆိုတာ။ ငယ္ငယ္က မာမားတို႔ ပူးေတတို႔ရဲ ႔အေဒၚေတြကေတာင္ ညီမေလးႀကီးလာရင္ အဆိုေတာ္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္ဆိုၿပီး စိုးရိမ္ေနၾကတာ။ ( အိမ္က ပညာေရးကိုပဲ ထြန္းေပါက္ေစခ်င္တာပါ။ အဆိုေတာ္ျဖစ္တာကို မေကာင္းဘူးလို႔ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူးလို႔ )ၿပီးရင္ သူက သူတေယာက္ထဲ ဆိုေနတာေတာင္ အားမရဘူး။ အပူးေတ ေရ လာဆိုပါဦး ဆိုၿပီး " အထု ေခ်ေခ်ာ္ဖို႔ အလွည့္က်သူကေတာ့ အခ်ိဳေတာ္ အပူးေတပဲ က်စ္ပါတယ္ရွင္" ဆိုၿပီးေတာ့ လုပ္ေသးတာ။ ပူးေတမွာ ရွက္လို႔ ထြက္ကို မထြက္ဘူး။ :)

အဲဒီသီခ်င္းေတြ အားလံုးဆိုၿပီးရင္ ေနာက္ဆံုး စတိတ္ရွိဳး ၿပီးခါနီးၿပီဆိုရင္ သူ႔ရဲ ႔ ေနာက္ဆံုးပိတ္သီခ်င္းက ပူးေတတို႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ကေလးေတြ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ေရပမ္းစားတဲ႔သီခ်င္းေလး။ အျပင္မွာ ဒီသီခ်င္းက တကယ္မရွိဘူးထင္တယ္။ ကေလးသီခ်င္းလား ေသခ်ာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။

သူ႔လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတဲ႔ လက္ကိုင္ပုဝါေလးနဲ႔ ပဲအျပည့္ထုတ္ၿပီးေတာ႔

"
လက္ကိုင္ပုဝါေလး ခါးၾကားထိုးလို႔
ရွိဳးထုတ္လို႔ေလွ်ာက္လို႔လာ
ဟိုမွာၾကည့္လဲ လိပ္ျပာ၊
ဒီမွာ ၾကည့္လဲ လိပ္ျပာ
ကြ်န္မခ်စ္တဲ႔ ေရႊလိပ္ျပာ
ထိုင္ပံုေလးေတြ ရိုက္လိုက္မယ္
မွိဳင္ပံုေလးေတြ ရိုက္လိုက္မယ္
ဓါတ္ပံု ဓါတ္ပံု
ကြ်န္မရည္းစားကို ေပးမယ့္ ေရႊဓါတ္ပံု "

ဆိုၿပီး အိုက္တင္ အျပည့္နဲ႔ ဆိုၿပီးရင္ေတာ့ တအိမ္သားလံုး တဝါးဝါး တဟားဟားနဲ႔ ပြဲက်ေနတာကို ပူးေတမ်က္စိထဲမွာ ဒီေန႔အထိ အမွတ္ရေနတုန္းပါပဲ။ ၿပီးရင္ေတာ့ တအိမ္သားလံုးရဲ ႔ အာဘြားေတြကို သူအျဖစ္နဲ႔ ရပါတယ္။ အခုေန ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ဒါမ်ိဳး ငယ္ဘဝရဲ ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးမွဳေတြကို ဘယ္လိုမွ ျပန္မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ျပန္ရမယ္ဆိုရင္ တကယ္ပဲ ျပန္လိုခ်င္မိပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ဆံုးပိတ္ ပဲြသိမ္းသီခ်င္းၿပီးရင္ေတာ႔ အဲဒီ့ေန႔အတြက္ စတိတ္ရွိဳးက သိမ္းရပါၿပီ။ အားလံုးအိပ္ဖို႔ ျပင္ရပါတယ္။ ဒါေတာင္သူက ထပ္ဆိုခ်င္ေနေသးတာ။ မာမား အတင္းေခၚ ၿပီး အိပ္ခိုင္းလို႔ စတိတ္ရွိဳး ၿပီးသြားရတဲ႔ညေတြမ်ားတယ္။ :)


ညီမေလးသာ ဒီစာကို ဖတ္မိရင္ ပူးေတကို မမဆုအေၾကာင္းေတြ သူမ်ားေတြကို ေလွ်ာက္ေျပာတယ္ဆိုၿပီး သူကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ရွက္ေနေတာ႔မွာ။ ခ်စ္လို႔ပါညီမေလးရယ္။ မမတို႔ Generation ေလးေတြ အတြက္ မွတ္တမ္းတင္ထားခ်င္လို႔ပါ။ :) ကပ္ဖားတာ။ မဟုတ္ရင္ သူပါပါးကိုသြားတိုင္ရင္ ဒြတ္ခ။ မတိုင္ရဘူးေနာ္ ညီမေလး။ မမ ဘေလာ့ေပၚမွာ တအိမ္လံုးအေၾကာင္းေတြ အထုတ္ေျဖျပ ေနတယ္လို႔ေလ။ :)






(ဒီဘေလာ႔ေလးက ပူးေတရဲ ႔ မိသားစု၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ၊ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ဘဝအေတြ႔အႀကံဳေလးေတြကို အမွတ္တရအေနနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ဖို႔ ဖန္တီးထားတာျဖစ္လို႔ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြမ်ားေနၿပီး စာဖတ္သူအတြက္ ဘာရသ၊ သုတမွ မေပးႏိုင္ခဲ႔ဖူးဆိုရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႔ နားလည္ေပးႏိုင္မယ္လို႔လဲ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္။ စာဖတ္သူအတြက္ ဘာမွမက်န္ဘူး အက်ိဳးမရွိဘူးထင္ရင္ ပူးေတေရးထားတာေတြကို မဖတ္ပဲ ေက်ာ္သြားႏိုင္ပါတယ္လို႔။ ဖတ္ၿပီး ခင္မင္လို႔ တခုခုေျပာခဲ႔မယ္ဆိုလဲ ပူးေတေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။ လာလည္ၾကတဲ႔ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ ) :)

Bullyful ပူးေတ

ဘာလိုလိုနဲ႔ ဒီလ ၂၁ ရက္ေန႔ေရာက္ရင္ညီမေလးေမြးေန႔ေတာင္ေရာက္ေတာ့မယ္။ ညီမေလးေမြးေန႔ေလးကို သူေပ်ာ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ေပးရမလဲ စဥ္းစားေနရတာၾကာၿပီ။ သူကေမာင္ႏွမေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး သြားၾကလာၾက စားၾကေသာက္ၾကဆို ေတာ္ေတာ္ေလးေပ်ာ္တာ။ သူက ပူးေတလိုမဟုတ္ဘူး။ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေတြဘာေတြ သိပ္မတမ္းတဘူး။ လူစံု ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမအစံု သူ႔ေမြးေန႔မွာ ရွိေနရင္ကို သူက ေက်နပ္ေနတတ္တာ။ ပူးေတကေတာ့ မရဘူး။ ငယ္ငယ္ထဲက အခုထက္ထိ ေမြးေန႔နားနီးလာရင္ ပူးေတလိုခ်င္တဲ႔ ပစၥည္းေတြကို ဝွိဳက္ဘုတ္ေပၚမွာ အကုန္ခ်ေရးထားတာ။ အဲဒါေတြအကုန္ မရရင္စိတ္ကဆိုးခ်င္ေသးတာ။ ငယ္ငယ္ကဆို ပါပါးက ပူးေတေမြးေန႔ေရာက္ရင္ အမ်ိဳးေတြ ေပးတာကုန္တဲ႔ အထိေစာင့္ၾကည့္ေနၿပီး၊ ေနာက္ဆံုးမွာ ဘာက်န္လဲ ၾကည့္ထားၿပီး က်န္တဲ႔ထဲကမွ ပူးေတအလိုခ်င္ဆံုးကို ေမးၿပီး ဝယ္ေပးေလ႔ရွိတာ။ အကုန္ေတာ႔မရဘူးေပါ႔။ ႏွစ္တိုင္း နဲနဲေတာ႔ က်န္ခဲ႔တာခ်ည္းပဲ။

သူ႔ေမြးေန႔အေၾကာင္းစဥ္းစားယင္းနဲ႔ သူငယ္ငယ္တုန္းကအေၾကာင္းေလးေတြပါ ေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္။ ျပန္ေတြးမိလာတယ္။ ပူးေတက အစ္ကိုထက္စာရင္ ညီမေလးကိုေတာ္ေတာ္ေလးခ်စ္တာပါ။ ဒါကလဲ သိတတ္လာမွပူးေတခ်စ္ရေကာင္းမွန္းသိတာထင္တယ္။ ပူးေတငယ္ငယ္ေလးကမခ်စ္တာလား၊ နားမလည္ေသးတာလားေတာ့ မသိဘူး။ ခ်စ္ရမွန္းမသိတာေနမွာ။ သူက ၁ ႏွစ္ ၂ ႏွစ္သမီးေလာက္ကို ပူးေတက ၅ႏွစ္ခြဲ ၆ ႏွစ္ေလာက္ရွိမွာေပါ႔။ လူႀကီးေတြက သူ႔ကို ပုခက္ထဲမွာသိပ္ထားတာ။ ၿပီးေတာ႔ ပူးေတကို မေဆာ့ရဘူး။ ညီမေလးႏိုးသြားလိမ္႔မယ္။ ညီမေလးႏိုးလာမွ တူတူေဆာ႔လို႔မွာထားတာ။ အမွန္က ပူးေတက အေဖာ္ရွိရင္တေနကုန္ေဆာ့တာ။ ညီမေလးအိပ္ေနတုန္းလဲ တေယာက္ထဲေဆာ႔တာ။ ညီမေလးႏိုးလာရင္လဲ သူနဲ႔ တူတူထပ္ေဆာ႔တာ။ လူႀကီီးေတြက တေနကုန္ေဆာ့ရင္ ပင္ပန္းၿပီး ဖ်ားမွာနာမွာဆိုးလို႔ ညီမေလးႏိုးလာမွ တူတူေဆာ႔လို႔ေျပာရင္ ပူးေတမၾကည္ေတာ့ဘူး။ ညီမေလးကို သူအိပ္ေနလို႔ငါမေဆာ႔ရတာဆိုၿပီးေတာ့ ညီမေလးမႏိုးႏိုးေအာင္ တမ်ိဳးမဟုတ္တမ်ိဳးလုပ္ေတာ့တာပဲ။ အဆိုးဆံုးကေတာ႔ ညီမေလးအိပ္ေနတဲ႔ ေစာင္နဲ႔လုပ္ထားတဲ႔ ပုခက္ရဲ ႔ ေခါင္းရင္းကေန ပုခက္လႊဲေနတုန္း ခဏခဏျဖတ္ျဖတ္ေလွ်ာက္တာ။ မတိုက္တိုက္မိေအာင္ကို ျဖတ္ျဖတ္ေလွ်ာက္တာ။ ပူးေတတို႔အိမ္မွာ ခိုင္းတဲ႔အစ္မႀကီးက ပုခက္လာလႊဲလိုက္၊ သူလုပ္စရာရွိတာသြားလုပ္လိုက္နဲ႔။ သူမရွိေတာ့ရင္ ပူးေတက အဲဒီ အရွိန္နဲ႔ လႊဲေနတဲ႔ ပုခက္ထဲက ညီမေလးရဲ ႔ ဦးေခါင္းကို မတိုက္တိုက္မိေအာင္ကို လမ္းျဖတ္ျဖတ္ေလွ်ာက္တာ။အဲဒါမ်ိဳး ၃ ခါ ၄ ခါေလာက္ဆို အထဲက ညီမေလးလဲ ဘယ္ေကာင္းေကာင္းအိပ္ရေတာ႔မလဲ။ ငိုၿပီးႏိုးလာေတာ႔တာေပါ႔။ ပူးေတအဲဒီတုန္းက သူႏိုးလာေတာ႔ သိပ္ေပ်ာ္တာ။ ေဆာ႔ရေတာ႔မယ္ ဆိုၿပီးေတာ႔ေလ။ ဒီအေၾကာင္ေတြက ပူးေတေခါင္းထဲမွာ ငယ္ငယ္ေလးထဲက စြဲေနတာ။ ပူးေတလုပ္ခဲ႔တာ တေန႔ထဲအလုပ္မဟုတ္ဘူး။ တလလဲမကဘူး။ ႏွစ္နဲ႔ကိုခ်ီၿပီးေတာံကို ၾကာခဲ႔မွာထင္တယ္။ မဟုတ္လုပ္ထားတဲ႔ သူဆိုေတာ့ ကုိယ္လုပ္ထားတာ ဘယ္ေတာ့ ျပန္ေပၚမလဲဆိုၿပီး ေတြးေနၿပီး ဒီအေၾကာင္းက ေခါင္းထဲကကို မထြက္ခဲ႔တာ အခုထက္ထိပဲ။ ေနာက္ပိုင္း ပူးေတ နားလည္တတ္တဲ႔ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ျပန္ေတြးၾကည့္တာ ငါလုပ္ခဲ႔တာေတြက ညီမေလး ကံေကာင္းလို႔။ မေတာ္တဆ ဇက္ေတြဘာေတြ က်ိဳးသြားရင္ ဒုကၡလို႔။ ဒါကတမ်ိဳး ပူးေတ ညီမေလးကို အႏိုင္က်င္႔ခဲ႔တာေပါ႔။

ေနာက္တမ်ိဳးက သူ ၅ႏွစ္သမီးေလာက္ ပူးေတက ၈ႏွစ္ခြဲ ၉ႏွစ္မွာ ပူးေတတို႔ ကစားနည္းမ်ိဳးစံု ကစားၾကတယ္။ ဆရာမလုပ္တမ္း၊ အိမ္ရွင္မလုပ္တမ္း(ခ်က္ျပဳတ္တမ္း) ၊ ဆရာဝန္လုပ္တမ္း၊ အလွျပင္ဆိုင္ဖြင္႔တမ္း၊ ေစ်းဆိုင္ဖြင္႔တမ္း မ်ိဳးစံုေနတာပဲ။ အဲလိုေတြ ကစားတိုင္း ပူးေတက ေကာင္းတဲ႔ေနရာကပဲေနတယ္။ သူ႔ကို ပူးေတ မၾကိဳက္တဲ႔ေနရာပဲေနခိုင္းခဲ႔တာ။ ပူးေတတို႔မွာ ဆရာဝန္လုပ္တဲ႔ ကစားစရာေလးေတြဆို တစ္စံုပဲရွိတာေလ။ ညီအစ္မ ႏွစ္ေယာက္တူတူ ကစားရတာ။ အဲဒါပူးေတက နားၾကပ္တို႔ ျပဒါးတိုင္တို႔ ပူးေတပဲကိုင္သံုးခ်င္ေတာ့ သူကအျမဲတမ္းလူနာပဲ၊ ပူးေတက အျမဲတမ္း ဆရာဝန္။ ခဏခဏလာျပခိုင္းတာ။ ေဆးခန္းကို။ သူက ပူးေတကိုေျပာတယ္။ အခုျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ရီရတယ္။ ဆရာမရယ္ ကြ်န္မေနေကာင္းေနေသးတယ္။ ေနမေကာင္းမွ ထပ္လာျပမယ္ေနာ္တဲ႔။ ဒါေပမယ္႔ ပူးေတက မရဘူး။ ေနေကာင္းလဲ လာျပ။ မဟုတ္ရင္ ေဆးခန္းမွာ လူနာမရွိဘူးလို႔။ သူ႔မွာ ကစားရင္ ခဏခဏ ေနမေကာင္းျဖစ္ရတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ပဲလားမသိဘူး။ ညီမေလးက အခုထိ မၾကာခဏ ေနမေကာင္းသူခ်ည္းပဲျဖစ္ေနရတာ။ ေဆးခန္းနဲ႔ သူနဲ႔ ပ်က္လို႔မရျဖစ္ေနရတာ သနားဖို႔တကယ္ေကာင္းတဲ႔ ညီမေလးပါ။ အလွျပင္ဆိုင္ ဖြင္႔တိုင္းေဆာ႔ရင္ပိုဆိုးတယ္။ သူ႔မွာ ပူးေတလုပ္သမွ် သရဲရုပ္ကို ထြက္ေနေတာ႔တာပဲ။ ၿပီးေတာ့ ဆံပင္ကလဲ ညွပ္ေပးလိုက္ေသးတယ္။ ကတံုးပါတခါထဲ တံုးပစ္လိုက္ရတယ္။ အဲဒီထဲက ပူးေတကို မာမားက ႀကိမ္းေတာ႔တာပဲ။ ေနာက္တခါ ကပ္ေၾကးကိုင္ရင္ အဲဒီကပ္ေၾကးနဲ႔ ပူးေတဆံပင္ကို အကြက္အကြက္ေတြ ညွပ္ပစ္မယ္တဲ႔။ ဒါမ်ိဳးက်ေတာ႔ ပူးေတကေၾကာက္တယ္။ သူမ်ားကိုသာ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ ကိုယ္လုပ္တာ၊ ကိုယ္႔က်ေတာ႔ ရုပ္ဆိုးမွာ အေတာ္ေလးေၾကာက္သား။ ပူးေတကေက်ာင္းႀကီးတက္ေနၿပီေလ။ သူက မူၾကိဳေက်ာင္းေတာင္မွ တက္တလွည့္ ပ်က္တလွည့္ ငယ္ငယ္ထဲက ညီမေလးက က်န္းမာေရး မေကာင္းတာေလ။ ဒါေတြက ပူးေတသူ႔အေပၚ အႏိုင္က်င္႔သမွ် ဘာမွ ျပန္မေျပာပဲ သည္းခံခဲ႔တဲ႔ ညီမေလးရဲ ႔ ေမာင္ႏွမေတြအေပၚကို အႏြံတာခံပံုေလးေတြ။ ဒါေတာင္သူက ပူးေတကိုကိုႀကီးနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ခံရတာေတြ ေရးရင္ ဒီပို႔စ္က အပိုင္းဆက္ရမယ္။ :) ေနာက္ပိုင္း ကိုကိုႀကီးနဲ႔ ညီမေလးကတဖက္ ပူးေတကတဖက္ ျဖစ္သြားၾကတယ္ေလ။ ပူးေတ အႏိုင္က်င္႔လြန္းလို႔ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ပူးေပါင္းရတဲ႔ အေနအထားကို ေရာက္သြားတာ။

စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ဖတ္ေပးတဲ႔ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းတို႔ကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။ ညီမေလးရဲ ႔ ကေလးဘဝ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ႔ ရီစရာအျဖစ္ပ်က္ေလးေတြရွိေသးတယ္။ ေနာက္ရက္က်မွ ညီမေလးရဲ ႔ ခ်စ္စရာနဲ႔ ရီစရာ အျဖစ္ပ်က္ေလးေတြ ေျပာျပဦးမယ္။

သူ႔ဘဝေလးက ရိုးရွင္းတယ္ေလ။ ပူးေတ ဒီစာေလးေတြေရးေနတာ ေရးစရာအေၾကာင္းအရာမရွိလို႔ေရးတာမ်ိဳး လံုးဝမဟုတ္ပဲ ညီမေလးအတြက္ အမွတ္တရအေနနဲ႔ရယ္၊ သူ႔ကိုခ်စ္တဲ႔ စိတ္နဲ႔ သူ႔အေၾကာင္းေလးေတြကို ေတြးလိုက္ ေရးလိုက္ လုပ္ေနတာပါ။

ရိုးရွင္းတဲ႔ ညီမေလးရဲ ႔ အေၾကာင္းကေျပာစရာ သိပ္မရွိပါဘူး။ ဘာမွေျပာစရာမရွိတဲ႔ သူ႔ငယ္ဘဝအေၾကာင္းေလးေတြကိုပဲ ပူးေတမွတ္မိသေလာက္ မွတ္တမ္းတင္ထားခ်င္ယံု သက္သက္ပါ။

အမ်ိဳးေတြလဲျပန္ဖတ္မိရင္ ျပန္ၿပီးအမွတ္ရရင္ ရရေအာင္၊ စာဖတ္တဲ႔လူေတြလဲ လူတေယာက္ရဲ ႔ ငယ္ဘဝေလးေတြ ဘယ္လိုျဖတ္သန္းခဲ့တယ္ဆိုတာ အပ်င္းေျပ ဖတ္ခ်င္ဖတ္လို႔ရေအာင္ အခ်ိန္ေပးၿပီးေတာ႔ကို သူ႔ေမြးေန႔မတိုင္ခင္ ပူးေတ အၿပီးေရးသြားမွာပါ။



(ဒီဘေလာ႔ေလးက ပူးေတရဲ ႔ မိသားစု၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ၊ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ဘဝအေတြ႔အႀကံဳေလးေတြကို အမွတ္တရအေနနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ဖို႔ ဖန္တီးထားတာျဖစ္လို႔ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြမ်ားေနၿပီး စာဖတ္သူအတြက္ ဘာရသ၊ သုတမွ မေပးႏိုင္ခဲ႔ဖူးဆိုရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႔ နားလည္ေပးႏိုင္မယ္လို႔လဲ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္။ စာဖတ္သူအတြက္ ဘာမွမက်န္ဘူး အက်ိဳးမရွိဘူးထင္ရင္ ပူးေတေရးထားတာေတြကို မဖတ္ပဲ ေက်ာ္သြားႏိုင္ပါတယ္လို႔။ ဖတ္ၿပီး ခင္မင္လို႔ တခုခုေျပာခဲ႔မယ္ဆိုလဲ ပူးေတေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။ လာလည္ၾကတဲ႔ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ ) :)

Happy Birthday

Happy Birthday Ko Ko Gyi,

ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေမြးေန႔ေလးျဖစ္ပါေစ ကိုႀကီးေရ။
ဒီေန႔ (10-11-2009) ပူးေတရဲ႔ အစ္ကိုအႀကီးဆံုးရဲ ႔ေမြးေန႔ပါ။
ပူးေတ ကိုၾကီးအတြက္ေမြးေန႔ပို႔စ္ေလးကို ညထဲက ေရးၿပီးတင္မလို႔ ညက သင္တန္းက ၉ နာရီမွၿပီးတာရယ္၊ ညက ကိုႀကီးေမြးေန႔အတြက္ အိမ္ကလူေတြကို ၾကာဇံခ်က္ခ်က္ေကြ်းေနတာနဲ႔ အရမ္းပင္ပန္းသြားၿပီး ကြန္ပ်ဴတာေတာင္မဖြင္႔ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အမွန္က ဒီေန႔မွ ခ်က္ေကြ်းရမွာ။ ပူးေတက ဘေလာ့က မိတ္ေဆြေတြကိုလဲ ဒီေန႔ ကိုႀကီးေမြးေန႔မွာ တခါထဲ ႀကာဇံခ်က္ေကြ်းခ်င္လို႔ ညက  ကမန္းကတန္း ခ်က္ၿပီးတင္လိုက္ခ်င္တာ။ စားၿပီးေတာ့ လံုးဝမထႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အိပ္ယာေပၚခဏေလးတက္ၿပီး ခါးဆန္႔မယ္။ ၿပီးရင္ ျပန္ထေရးမယ္ဆိုၿပီး ျပန္ေတာင္မထႏိုင္တာ ဒီေန႔မနက္ ၆ နာရီမွႏိုးၿပီး အခန္းမီးလဲ ခုမနက္မွ ပိတ္ရတယ္။

ဒါက ပူးေတညက ကိုႀကီးေမြးေန႔အတြက္ အိမ္ကလူေတြကိုခ်က္ေကြ်းတဲ႔ ပူးေတလက္ရာ ၾကာဇံခ်က္။

လသာည က ပူးေတမုန္႔ဟင္းခါးခ်က္တုန္းက ပူးေတ ေမႊေနတဲ႔ပံုလဲမပါဘူးတဲ႔။ ပူးေတတကယ္ခ်က္တာ ဘယ္လိုယံုရမလဲတဲ႔။ လသာညေရ ပူးေတေမႊေနတုန္းဆို ပူးေတကို ဘယ္သူဓါတ္ပံုရိုက္ေပးမွာလဲလို႔။ ပူးေတ ကိုယ္တိုင္ ဓါတ္ပံုရိုက္ရတဲ႔ဟာကို။ :,(

ဒီေန႔မနက္ ပူးေတ အိပ္ယာႏိုးေတာ့ အရင္ကဆို ဆက္ၿပီး ႏွပ္ခ်င္ေပမယ့္ ဒီေန႔ေတာ့ ကိုႀကီးေမြးေန႔ဆိုၿပီး အိပ္ယာထ၊ ေရကို အဝေသာက္၊ ေရအျမန္ခ်ိဳး၊ အဝတ္အျမန္လဲၿပီး ကိုႀကီးေမြးေန႔ အတြက္ ဘုရားမွာ သစ္သီးဆြမ္း၊ ေသာက္ေတာ္ေရ၊ သံုးေတာ္ေရ၊ အေမႊးတိုင္၊ ဖေယာင္းတိုင္ (ဘုရားပန္းကေတာ့ ေန႔တိုင္းကပ္ထားတာေလ၊ ေရေလးပဲ လဲေပးလိုက္ရံုပဲ၊ ပန္းက တနဂၤေႏြေန႔ကမွ ဝယ္ထားတာ၊ ေကာင္းေသးတယ္။) ကပ္ၿပီး ဘုရားရွိခိုး၊ ေမတၱာပို႔၊ ေမြးေန႔ရွင္အတြက္ေရာ၊ လူ နတ္ ျဗဟၼာအတြက္ေရာ ဆုေတာင္းၿပီး နာရီၾကည့္ေတာ့ ၈ နာရီေတာင္ထိုးေနၿပီ။ ဒါနဲ႔ ကိုႀကီးအတြက္ ဘုရားကပ္ထားတာေလးေတြေတာင္ ဘေလာ့မွာတင္ဖို႔ေရာ၊ အိမ္ကို အမွတ္တရပို႔ဖို႔ေရာအတြက္ ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႔ေတာင္ အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး။ ညကခ်က္ထားတဲ႔ ၾကာဇံခ်က္ကို ဗူးထဲကိုထည့္ (ရံုးမွာ မနက္စာစားဖို႔)၊ မိုင္လိုတဗူးကို အျမန္ဆြဲ၊ အိတ္ယူ၊ ေသာ့ယူၿပီး ဖိနပ္ကို စြပ္ရံုေလးစြပ္ၿပီး ဓါတ္ေလွခါးကိုအေျပးေခၚ၊ ဓါတ္ေလွခါးေစာင့္ေနတုန္းဖိနပ္ၾကိဳးကို အျမန္တပ္ၿပီး တိုက္ေအာက္ေရာက္တာနဲ႔ ေတြ႔တဲ႔ Taxi ကို တားၿပီး ရံုးကို အေျပးေလးလာခဲ႔ရတယ္။

ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ကေတာ့ အရင္အပတ္ထဲက ရန္ကုန္ကိုဖုန္းလွမ္းဆက္ၿပီး ဘာလိုခ်င္လဲလို႔ေမးေတာ့ မပို႔နဲ႔တဲ႔ ပိုက္ဆံေတြ အပိုကုန္မယ္တဲ႔။ ပို႔ခကလဲ သက္သက္ကုန္ဦးမယ္တဲ႔။ ဒါနဲ႔ ပူးေတက ေပးခ်င္လို႔ပါ ရန္ကုန္မွာေရာ ကိုႀကီးလိုခ်င္တာမ်ိဳးမရႏိုင္ဘူးလား။ ရႏိုင္ရင္ဝယ္လိုက္ပါ။ ပူးေတ ပိုက္ဆံလႊဲေပးလိုက္ပါ့မယ္။ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္ပါလို႔ ဆိုေတာ့ ညီမေလးက ေဘးကေန သူ႔အစ္ကိုအတြက္ လွမ္းေျပာေပးတယ္။ ကိုႀကီး ဂစ္တာက ေဟာင္းေနၿပီ၊ ဂစ္တာအသစ္ဝယ္ေပးလိုက္ရင္ေကာင္းမယ္တဲ႔။ ဒါနဲ႔ ပူးေတလဲ ေအးဒါဆို နင္လိုက္ဝယ္ေပးလိုက္လို႔။  ဒါနဲ႔ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ ဂစ္တာသြားဝယ္ၾကတယ္။ ပိုက္ဆံကေတာ့ ပူးေတ အခုထိမလႊဲရေသးပါဘူး။ ေငြေစ်းက်ေနလို႔ မလႊျေသးဘူး။ ခဏစိုက္ထားၾကေနာ္လို႔ ေျပာထားတယ္။ :)
ပူးေတပိုက္ဆံမေပးရေသးတဲ႔ ပူးေတရဲ႔ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ ဂစ္တာေလး :)

ဓါတ္ပံုကို သူတို႔ Email နဲ႔ ပူးေတဆီ ပို႔ေပးၾကဖို႔ပဲ။ ခုထိမပို႔ရေသးတာနဲ႔ ပူးေတလဲ ဂူဂဲလ္ကေန ဂစ္တာလွလွေလးရွာၿပီးတင္လိုက္တာ။

အိမ္မွာေမာင္ႏွမ သံုးေယာက္ရွိတာ ပူးေတတေယာက္ထဲ April လမွာ ေမြးတယ္။ (ဒါေၾကာင့္ april-poo လို႔ နာမယ္ေပးထားတာ) က်န္တဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ ပူးေတ အစ္ကိုနဲ႔ ညီမက ဒီလ( November) ထဲမွာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေမြးတာေပါ႔။ လာဦးမယ္ ေနာက္တခါ ညီမေလးေမြးေန႔။ သူ႔ကိုေတာ့ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ ဝယ္ထားၿပီးၿပီ။ ပို႔ေပးဖို႔ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။

သူမ်ားေတြေျပာတာက ေမြးတဲ႔အခ်ိန္ ေမြးလကလဲ လူတေယာက္ရဲ ့ စရိုက္နဲ႔ ဇာတိကို သိသာစြာျပတတ္တယ္တဲ႔။ သူမ်ားေတြေတာ့ တိုက္ဆိုင္ မဆိုင္ေတာ့မသိဘူး။ ပူးေတတို႔ ေမာင္ႏွမ သံုးေယာက္ကေတာ့ အရမ္းကို သိသိသာသာကို တိုက္ဆိုင္လြန္းတယ္။ အိမ္မွာ ပူးေတကို အေဒၚတေယာက္ကဆို အျမဲေျပာတယ္။ နင္ကေလ တအိမ္လံုးအေၾကာင္း တေဆြလံုးတမ်ိဳးလံုးကို နင္ပဲ ပူေနေတာ့တာပဲ။ တကယ့္အပူသည္ပဲတဲ႔။ နင္ကခ်ည္းပူေန ဟိုႏွစ္ေယာက္က ဘာတာဝန္မွကို ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးတဲ႔။

April လက ျမန္မာျပည္မွာ အပူဆံုးအခ်ိန္မို႔ ေရွးျမန္မာေတြ အေခၚကေတာ့ ေရသဘင္ပြဲလို႔ေခၚတဲ႔ သၾကၤန္ပြဲကို က်င္းပရတဲ႔လေပါ႔။ ပူးေတက သၾကၤန္လမွာေမြးလို႔လားေတာ့မသိပါဘူး။ သၾကၤန္ဆိုရင္ အရမ္းကို ခေရဇီျဖစ္တာ။ ပူလြန္းလို႔ သၾကၤန္ပြဲေတာင္က်င္းပရတဲ႔ အပူဆံုးအခ်ိန္မွာေမြးခဲ႔လို႔လားမသိဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ပူပင္တတ္တယ္။

ပူပင္တတ္တယ္ဆိုတာ လူႀကီးေတြကို ဒုကၡေပးၿပီး သူတို႔ကို ပူေစတဲ႔ အပူမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။ ပူးေတက ပူတာ ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ္႔အတြက္ကိုယ္မပူဘူး။ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြကို ပူမယ္။ ၿပီးရင္ အေဖေတြ အေမေတြကို ပူမယ္။ ၿပီးရင္ အေဒၚေတြ၊ ဦးေလးေတြကို ပူမယ္။ ၿပီးရင္ ဝမ္းကြဲ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြကိုပူမယ္။ ရန္ကုန္မွာေနတုန္းက ပူးေတပူတာကို အိမ္ကလူေတြ သိပ္မခံစားရဘူး။ ပူးေတ ဒီလူကို ပူတယ္ဆို ဒီလ႔ူဆီကို တိုက္ရိုက္ပူးေတ လိုက္သြားတယ္။ ဥပမာ အေဒၚတေယာက္ စီးပြားေရးမွ ေျပလည္ရဲ ႔လား။ ကေလးေတြနဲ႔ လံုးခ်ာလိုက္ေနမလားဆိုၿပီး ပူးေတ ဒီအေဒၚကို ပူရင္ သူတို႔ေနတဲ႔ေနရာကို လိုက္သြားေတာ့တာပဲ။ ပူးေတအေဒၚေတြက ဝန္ထမ္းေတြမ်ားတယ္ေလ။ ေက်ာင္းဆရာမေတြ၊ သူမ်ားေတြကို က်ဴရွင္ေတြလဲ မျပၾကေတာ႔ က်ပ္တည္းတယ္ေလ။ ပူးေတတို႔ အန္းကုန္းရွိတုန္းကေတာ႔ အန္းကုန္းကၾကည့္တာကိုး။ အန္းကုန္းမရွိေတာ႔တဲ႔ ေနာက္ပိုင္း အေဒၚေတြက သူ႔သူေနၾကတာမ်ားတယ္ေလ။ မိဘေတြအတြက္ အလွဴအတန္းေလးလုပ္မွ တအိမ္အိမ္မွာ စုမိၾကေတာ့တာမ်ိဳး။ ရန္ကုန္မွာေနတုန္းက ပူးေတသူတို႔ကိုပူရင္ ခ်က္ခ်င္းထထြက္သြားၿပီး လိုအပ္မယ္ထင္တဲ႔ ကေလးေက်ာင္းသံုး စာအုပ္၊ ေဘာပင္၊ ခဲတံ ၊ စားစရာ မုန္႔၊ေကာ္ဖီမစ္ အားလံုးကို အိမ္က ယူသြားၿပီး ဟိုေရာက္ရင္ သူတို႔အိမ္အေျခအေနကိုၾကည့္၊ ကေလးေတြကို မုန္႔ဖိုးေပး၊ က်ဴရွင္ေတြလိုလား၊ စာလိုက္ႏိုင္လားေမး၊ အေဒၚအိမ္က ဆန္ပံုးကိုဖြင့္ၾကည့္ လိုအပ္ရင္ အေဒၚနဲ႔ သူတို႔အိမ္နားကေစ်းကိိုသြား ဆန္၊ဆီ၊အခ်ိဳမွုန္႔ ၊ အဓိကစားကုန္ေတြနဲ႔ သူတို႔အတြက္ ၂ရက္စာေလာက္ ဟင္းစားေလးဝယ္ေပးခဲ့ၿပီး အဲဒီေန႔ညေနစာကို သူတို႔အိမ္မွာပဲ ကေလးေတြနဲ႔ တေပ်ာ္တပါးစားခဲ႔ၿပီး ျပန္ခါနီး ပူးေတက အေဒၚနဲ႔စကားေတြေျပာေန၊ ကေလးေတြက ကားသြားငွားၾက သူတို႔ကားငွားလို႔ရလာၿပီဆိုရင္ အားလံုးႏွဳတ္ဆက္၊ ကေလးေတြက က်ယ္က်ယ့္ ေနာက္အပတ္လဲလာဦးေနာ္။ ဘယ္ေတာ့လာမွာလဲဆိုတဲ႔ အသံေလးေတြက ကိုယ့္နားထဲမွာစြဲက်န္ရစ္ခဲ႔တယ္။ ကိုယ္ကေနာက္အပတ္လာႏိုင္ရင္လာမယ္လို႔ ဂတိေပးခဲ႔တယ္။ မလာႏိုင္ လာႏိုင္မေသခ်ာပဲ ကေလးေတြကို ဂတိမေပးခဲ႔ခ်င္ဘူး။ သူတို႔ေလးေတြ ေမွ်ာ္ေနရမွာစိုးလို႔ေလ။ ပူးေတကေလးဘဝတုန္းကလဲ ပူးေတတို႔ ဝမ္းကြဲအစ္မေတြ အစ္ကိုေတြလာရင္သိပ္ေပ်ာ္တာ၊ မုန္႔ေတြဝယ္လာ၊ အတူတူကစားၾက၊ စကားေတြေျပာၾကနဲ႔ ျပန္ခါနီးရင္ ပူးေတလဲ အစ္ကိုေတြ အစ္မေတြကို သိပ္မွာတာ။ ထပ္လာဖို႔ေလ။ သူတို႔က ဘယ္ေန႔လာမယ္လို႔မ်ားေျပာထားလို႔ကေတာ့ ပူးေတမွာ အဲဒီေန႔ေရာက္ေအာင္ လက္ခ်ိဳးေရရတာ၊ ဘယ္ႏွရက္ပဲလိုေတာ့တယ္။ ေက်ာင္းဘယ္ႏွရက္တက္ၿပီးရင္ မမႀကီးတို႔ေရာက္လာေတာ့မွာဆိုၿပီး ခုျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ေတာ္ေတာ္ေလး ပင္ပန္းခဲ႔တာ။ ကေလးဆိုတဲ႔ အမ်ိဳးကလဲ ဧည့္သည္လာရင္ သိပ္ေပ်ာ္တာေလ။ ပူးေတငယ္ငယ္ကဆို အိမ္မွာ ဧည့္သည္ပဲေမွ်ာ္တာ။ လူႀကီးေတြကေတာ့ ဧည့္သည္လာရင္ ခ်က္ျပဳတ္ေကြ်းေမြးရ၊ ဧည့္ခံရ၊ ဧည့္သည္ျပန္သြားရင္ ပူးေတတို႔ေတြ ဧည့္သည္နဲ႔ေရာၿပီး ဖြထားတာေတြသိမ္းဆည္းရ၊ ရွင္းလင္းရနဲ႔ ေမာလို႔ ပင္ပန္းလို႔ ေတာ္ရံုဆို အိမ္ကိုမဖိတ္ခ်င္ဘူးေလ။ ေျပာရင္းနဲ႔ ေမြးေန႔အေၾကာင္းကေန တျခားအေၾကာင္းေတြ ေရာက္ကုန္ၿပီ။

အားလံုးပဲ ဒီေန႔ ကိုႀကီးေမြးေန႔မွာေမြးတဲ႔ ေမြးေန႔ရွင္အားလံုးကိုလဲ ပူးေတက ဒီကေနဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။ HaPpY bIrThDaY ပါလို႔။ ဆရာ စံဇာဏီဘို လို အတုလိုက္ခိုးတာ။ City FM ကေနၿပီးေတာ့ ေန႔တိုင္းေမြးေန႔ဆုေတာင္းေပးေနတာေလ။ :o)

အျဖဴေရာင္နတ္သမီး ကလဲ ၁၉ ရက္ေန႔က်ရင္ သူ႔ေမြးေန႔ဖိတ္ထားေသးတယ္ေလ။ သူငယ္ခ်င္း ခ်စ္ေယာက္မေရ (သူ႔ကို ေယာက္မေတာ္ဖို႔ ေျပာထားတယ္ေလ :P )သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ကဗ်ာေလး တတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ေလး ဆပ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနတယ္လို႔ ဒီကေန အသိလွမ္းေပးလိုက္ပါတယ္ နတ္သမီးေလး ေရ။

သူငယ္ခ်င္းတို႔ကိုလဲ နတ္သမီး ေမြးေန႔ေလးကို နတ္သမီးကိုယ္စား ထပ္ဆင့္ဖိတ္လိုက္ပါတယ္။ ၁၉ ရက္ေန႔က်ရင္ သြားျဖစ္ေအာင္သြားလိုက္ပါေနာ္။ နတ္သမီးေလးရဲ႔ လိပ္စာက အျဖဴေရာင္ နတ္သမီး တဲ႔။

ၿပီးရင္ေတာ့ ပူးေတရဲ ႔ ညီမေလး ေမြးေန႔ ၂၁ ရက္ေန႔ က် ထပ္လာခဲ႔ဦးေနာ္။ ေကာင္းေကာင္းဧည့္ခံပါ႔မယ္။

:)

ခင္မင္စြာျဖင့္
ပူးေတ

မၾကြား

ပူးေတမွာ ညီမအရင္းေလး တေယာက္နဲ႔ ေမေမ့ဘက္က ဝမ္းကြဲေမာင္ႏွမေတြကေတာ့ ၂၈ေယာက္ေတာင္ရွိတယ္ေလ။ ေမေမတို႔က ေမာင္ႏွမ ကိုးေယာက္ေတာင္ရွိတာကိုး။ ဖြားဖြားက ေမြးထားတာေလ။ အခုေတာ့ ေမေမ့ အစ္ကိုအၾကီးဆံုးက ဆံုးသြားတာ ၃ ႏွစ္ေတာင္ရွိပါျပီ။ ေျပာရင္းနဲ႔ စကားက လမ္းလြဲသြားျပန္ၿပီ။ ေနာက္မွ ေမေမတို႔ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြအေၾကာင္း ေျပာျပမယ္ေနာ္။ အခုက ညီမေလးနဲ႔ ႏို႔ညႇာအေဒၚက ေမြးထားတဲ႔ သမီးေလး(ပူးေတတို႔နဲ႔ ဝမ္းကြဲညီအစ္မေပါ႔ သူ႔နာမယ္က အီးဘုတ္ေလးတဲ႔)တို႔အေၾကာင္း ေျပာျပမလို႔။ အီးဘုတ္ေလးက ငယ္ငယ္က ဝဝကစ္ကစ္ေလးနဲ႔ ခ်စ္စရာေလးမို႔တဲ႔ အေဒၚတစ္ေယာက္က အေျပာင္အပ်က္ေခၚလိုက္တာ အီးဘုတ္ေလးဆိုတဲ႔ နာမယ္က တြင္သြားေရာ။ အီးဘုတ္ေလး ၄ႏွစ္သမီးအရြယ္ေလာက္ကေပါ႔ ပူးေတညီမေလးက ၁၀တန္း၊ အီးဘုတ္ေလးကလဲ မူၾကိဳတက္ခါစေလးနဲ႔ အတန္းႀကီးေက်ာင္းသားေတြ စာက်က္သလို စာအရွည္ႀကီးကို သူကေအာ္ဖတ္ခ်င္ေနတဲ႔အခ်ိန္။ ညီမေလးက ဆယ္တန္းကို သိပၸံတြဲယူထားၿပီးစာေတြ အရမ္းမ်ားလို႔ စိတ္ပ်က္ေနတဲ႔ အခ်ိန္။ အဲဒီတုန္းက ညီမေလးက က်န္းမာေရးသိပ္မေကာင္းလို႔ ေဆးရံုတက္လိုက္ ေက်ာင္းတက္လိုက္၊ က်ဴရွင္တက္လိုက္၊ ဂိုက္လာလို႔ စိတ္ညစ္လိုက္ ျဖစ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္ေပါ႔။ အခုလဲ သ႔ူခမွ်ာ စာေတြလုပ္ေနရျပန္ၿပီေလ။
တေန႔ေတာ့ ညီမေလး ဘိုင္အိုေတြ ေအာ္က်က္ေနတဲ႔ အခ်ိန္ေပါ႔။ ညီမေလးက စာက်က္ရင္ ေအာ္လဲက်က္တယ္။ ၿပီးေတာ့ စာတေၾကာင္းကိုလဲ ထပ္ျပန္တလဲလဲ ၃ခါ ၄ခါ ေလာက္ျပန္ျပန္ဆိုတယ္။ အဲဒီတုန္းကလဲ ေက်ာင္းကဆရာမေတြက က်ဴရွင္ပဲတတ္ၿပီး ေက်ာင္းလာမတတ္ရင္ ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္ မျပည့္ရင္ စာေမးပြဲေျဖခြင့္ မေပးဘူးဆိုလို႔ ေက်ာင္းတတ္ရတယ္။ သူတို႔သင္တဲ့စာကို ေန႔တိုင္းျပန္ဆိုျပေနရတဲ႔ အခ်ိ္န္ေပါ႔။
အဲဒီမွာ အီးဘုတ္ေလးက ပူးေတနဲ႔ သူ႔အေမ(ပူးေတအေဒၚ)ရွိတဲ႔ ေနာက္ေဖးမီးဖိုေခ်ာင္ကို သူေျပးဝင္လာၿပီးေတာ႔ " မာမားေရ မာမားတဲ့ မဆုက်က္ေနတဲ႔ စာကို မီး ရသြားၿပီတဲ႔။ " ဆိုၿပီး ဝမ္းသာအားရေျပာတယ္။ သူက ေလးႏွစ္သမီးေလး ၊ ဆယ္တန္းစာကို သူရသြားၿပီတဲ႔။ အဲဒါနဲ႔ ပူးေတအေဒၚက " ေဟ သမီးေလး ဟုတ္လား မဆုက ဘာေတြက်က္ေနတာလဲ ဆိုျပပါဦး " လို႔ ေျမႇာက္ေပးလိုက္ေတာ႔ သူကေလ " မၾကြား မၾကြား မၾကြား" ဆိုျပီး မပီကလာေလးနဲ႔ ဆက္တိုက္လို ေအာ္ေတာ႔တာပဲ။ ဒါနဲ႔ ပူးေတေရာ သူ႔အေမေရာ ညီမငယ္ေလး စာက်က္ေနတဲ႔ ဆီသြားၿပီးေတာ႔ ညီမေလးဘာက်က္ေနတာလဲလို႔ သြားနားေထာင္ၾကေတာ့ ညီမေလးက ဘိုင္အိုထဲက အပင္ေတြမ်ိဳးပြားပံုကို က်က္ေနတာေလ။ ညီမေလးက m-a-t-u-r-e (mature) ရင္႔မွည့္ေသာ o-v-a-r-y (ovary) မ်ိဳးေစ့ဆိုၿပီးေတာ႔ စပါးလင္(စပယ္လ္လင္) ေတြ က်က္ေနတာေလ။ အီးဘုတ္ေလးလဲ ကိုေပါရဲ႔ အားလံုးျပဳ နဲ႔ ဘူးေဂ်ာ႔လိုပဲ ၾကားတာက mature ကို မၾကြားတဲ႔။ ဒါေတာင္ သူကဆက္ေျပာေသးတယ္။ " မီးေတာင္မွ ရသြားၿပီ၊ မဆုက ခုထိမရေသးဘူး ၊ မီးက မဆုထက္ ပိုေတာ္တယ္ေနာ္ မာမားတဲ႔ " :)

ေနာက္ၾကံဳမွ က်န္တဲ႔ ေမာင္ႏွမဝမ္းကြဲေတြရဲ႔ အမွတ္တရေလးေတြ ေျပာျပဦးမယ္ေနာ္။